Winterkunst – Ice on fire

De weerman van het NOS Journaal toonde vandaag een foto van ijsbloemen op een raam. Vanmorgen maakte ik van het zolderraam een vergelijkbare serie. De eeuwige roem is weer aan mijn neus voorbij gegaan, maar mijn tijd komt nog wel. Hierboven staat alvast een uitsnede. Ice on fire. Dat lijkt mij wel een toepasselijke naam.

(Klik desgewenst op de foto voor een vergroting.)

Parallelle lijnen in de lucht en op de brug

Bovenstaande foto is een toevalstreffer met een bijeffect. Oranjerode strepen verschenen gisteravond in de lucht terwijl de zon achter de horizon verdween. Ik zat in de trein van Zevenaar naar Arnhem. Spoedig zouden we de Westervoortse spoorbrug bereiken. Daar wilde ik een foto nemen van het oranjerode schijnsel, en als het even kon: boven de IJssel. Dus vlak voor de rivier en de brug.

Weldra naderde de trein de helling. Ik was er helemaal klaar voor. Maar op het moment suprême schoven de brugleuningen voor de oranje lijnen en de coupé-verlichting weerspiegelde nogal hinderlijk in de ramen. Dus moest ik razendsnel opstaan en manoeuvreren. Dit is het onverwachte resultaat: de leuningen van vier parallelle bruggen die perfect evenwijdig schuin oplopen aan de oranje strepen in de lucht. En je zou bijna geloven dat het water op de voorgrond de IJssel is.

(Klik desgewenst op de foto voor een vergroting.)

Opalescentie op een gevallen blad

Diamonds are a girls best friend, zegt men wel. Mij doe je een groter plezier met Australische opalen. Volgens Wikipedia vertonen opalescerende materialen een vrij sterke verstrooiing van zichtbaar licht. Kenmerkend is dat zij in de richting van de lichtbundel en loodrecht daarop verschillende kleuren vertonen. De waterdruppels op dit blad van een tulpenboom doen denken aan het betoverende effect van deze edelsteensoort. Ik vind het een mooi effect.

Druppels en bellen

Sinds de oogoperatie ontdek ik allerlei verrassende verschijningsvormen van druppels en bellen. Met geïnjecteerde gasbellen is het alsof je van binnenuit door een donker glas heen kijkt. Zolang ze vrij rondzweven, doen ze ook wel denken aan luchtbelletjes in natuurijs. Nu is mijn oog wederom gevuld en deze gasbel is van een heel andere dimensie. Kijk ik recht omhoog, dan zie ik het oppervlak aan de bovenkant verschijnen. Dat ziet eruit als het onderwateroppervlak van een bad, waarin je na een duik weer boven komt drijven.

Nog mooier vind ik de vergelijking met het afweerschild dat Hermelien Griffel en Harry Potter kunnen oproepen. Als ik het goed heb, luidt de volledige spreuk protego totalum salvio hexia repello muggletum. Met een zwaai van hun staf toveren ze het koepelvormige, zilverkleurige vlies tevoorschijn om zich tegen alle duistere krachten van buiten te beschermen. Zo ongeveer ziet het er in mijn oog uit. Misschien heeft zo’n gasbel wel tot inspiratie voor dat magische beeld geleid.

Nu vertrouw ik erop dat die bezwering mijn oog tijdens het herstelproces zal beschermen. Al gebruik ik voor de zekerheid ook maar oogdruppels voor een goede genezing.

Wandeling in de mist

Na het zoveelste wandelrondje in de buurt ben ik toe aan iets nieuws. Maar buiten is het koud, nat en mistig, dus blijf ik liever thuis. Jammer, want deze elementen bieden juist een ongebruikelijk perspectief. Vandaag moest ik op pad en hierdoor besefte ik gelijk hoe aangenaam mist ook kan zijn. Mist verkleint ons blikveld, vervaagt felle kleuren en dempt ieder geluid. Dat is soms prima, want daardoor verdwijnt ook alle ruis. Deze foto’s geven een impressie van de wandeling terug naar huis.

Zwanenbrug over de St Jansbeek in park Sonsbeek, Arnhem.

Fietspad tussen de beuken op Mariëndaal.

Doorkijkje spoortunnel landgoed Mariëndaal.

Herfst: sprookjesstrooisel in de natuur

Na de persconferentie van vandaag zou je bijna vergeten dat er ook schoonheid in druppels kan zitten. Ga de natuur in. Het mag nog steeds. Je zal er sprookjesachtige taferelen aantreffen. Kijk maar eens naar Disneyfilms, dan herken je deze glinstering meteen. In de herfst zie je soms het sterrenstof dat een tovenares met een zwaai van haar stokje heeft achtergelaten. Of zouden die bruine slierten de linten van haar jurk zijn?