Ieder in zijn eigen bubbel

Wanneer we Klein Boeschoten bereiken, diep verscholen op de Veluwe, is Baudet al gepasseerd. We kunnen redelijk veilig praten over politiek. Toch heeft onze jarenlange vriendschap een paar kritieke momenten doorstaan. En immigratie was daarbij de splijtzwam. Want zij is uitgesproken links, terwijl ik iets meer naar het midden neig en zowel links als rechts ben. Dat verschilt per onderwerp.

Ik ben voor vrijheid en gelijkwaardigheid. Daarom zie ik geen verschil tussen een politieke hardliner (links of rechts) en een immigrant uit een conservatieve cultuur. Geen van beiden staan ze open voor de standpunten van de ander. En beiden wanen zich op basis van religie of ideologie superieur.

Afleidingsmanoeuvre

Wat zien we op deze foto? Die donkere materie, is dat gesteente of ander materiaal? En dat felgele spul, wat mag dat wel zijn? Afijn, we kijken naar een close-up van een boomstronk. Dagelijks lopen er wandelaars op het Veluwe Zwerfpad langs. Die boomstronk echter, zal de meesten van hen ontgaan. Zij letten namelijk meer op de routemarkering dan op de omgeving. Op dit punt slaan ze af naar links, of naar rechts. Dat is afhankelijk van welke kant ze op gaan.

Heb je geen aanwijzingen nodig, dan kan je rustig om je heen kijken. Vaak heb je dan meer oog voor details. Zoals voor dit gele goedje van slechts één bij twee centimeter. Het is heksenboter, een slijmzwam. Om het smakelijker te maken: dit wordt ook wel trollsmör of dog vomit slime genoemd.

Kortom: laat je niet afleiden door dergelijke namen als je aanwijzingen krijgt. En andersom: laat je niet door aanwijzingen afleiden, wanneer je maar beter zelf kijkt.

Weerfoto voor het NOS journaal

Je kan naar diverse media foto’s sturen, in de hoop dat ze worden getoond of geplaatst. Bijvoorbeeld naar het NOS journaal voor het weerbericht. Ik heb al diverse fraaie wolkenpartijen aangeleverd. Tot nu toe tevergeefs, helaas. Terwijl ik ook wel eens die five seconds of fame zou willen meemaken.

Misschien ben ik gewoon steeds te laat. De meeste luchtfoto’s neem ik tijdens wandelingen en na thuiskomst ben ik moe. Dan ga ik eerst douchen, eten en wat uitrusten. Daarna kruip ik achter de computer. Tegen die tijd is het al 19.00 uur.

Zodra het journaal begint, word ik zenuwachtig. Een beetje zoals wanneer je bij een loterij wacht op de uitslag. Laten ze mijn weerfoto zien of niet? Ongetwijfeld krijgen ze stapels foto’s binnen. En vooraf weet je nooit wie er die dag is. Want stel dat ze hun persoonlijke voorkeuren hebben. En dat de dienstdoende weerman/-vrouw geen braaf landschapje wil, maar een hip terras. Dan maak ik helemaal geen kans.

Jammer voor de kijkers dat ze nu deze foto van het Rozendaalse Veld moeten missen. Ja toch, niet dan?

Masai Mara op de Veluwe

Bij die wandeling onlangs op het Rozendaalse Veld, waande ik me even terug in Masai Mara. Die hoge graspollen links; wat bewoog daar? Misschien wel een slang. En die donkere bomen verderop … zie ik dat goed? Bungelt daar een staart van een luipaard onderuit? Kortgeleden liepen er nog beesten over de weg. Kijk maar naar de verse sporen. De zebra’s en de gnoes kunnen nu elk moment tevoorschijn komen. Dan zijn de leeuwen nooit ver weg. Oeh, spannend!

Nou ja, dit is dus de Veluwe, waar je slechts voor teken hoeft te vrezen. Wandelen in Nederland heeft zijn voordelen.

(Klik desgewenst op de foto voor een vergroting.)

De glooiende Posbank

Volg je dit blog al langer, dan vraag je je wellicht af waarom hier steeds vaker (natuur)foto’s staan. Het ging op Raam Open toch vooral over politiek, economie, arbeidsmarkt en maatschappelijke vraagstukken? Ja, daar ging het ook over. Maar ik ben er een beetje klaar mee. Wel zorgen ontmoetingen en belevenissen voor genoeg inspiratie en stof tot nadenken. Daarover volgt meer.

Afijn. Bovenstaand plaatje van de glooiende Posbank nam ik vorige week.
Ach, waarom zou je nog langer voor vakantie naar het buitenland gaan?

Kleurenpracht op het Rozendaalse Veld

Na twee maanden droogte en twee fikse buien vertoont het Rozendaalse Veld kleurschakeringen zoals je zelden ziet. De hei is grijs groen paars. Kleine naaldbomen kleuren goudbruin. Grotere bomen zijn frisgroen. Lang gras is geel-wit. De bosbessenstruiken zijn donker roodbruin. En de zilvergrijze wolken in de knalblauwe lucht waren vandaag magnifiek. Gaat dat zien! Nu! Volgende week is dit uitzonderlijke palet er misschien niet meer.