Plog – Foto kunst of mislukt?

Wat denk je? Loop ik urenlang te ploeteren tijdens een fotosessie; neemt die ‘smartass’ phone van mij uit zichzelf de beste foto. Spontaan, terwijl ik even niet oplet. Nou ja zeg. Nu kan ik doen alsof het eigen werk is, met bijbehorend verhaal over een bijzondere techniek en zo. Maar ik vraag je: is dit kunst of is dit een mislukte foto?

(Klik desgewenst op de afbeelding voor een vergroting.)

Plog – Ochtendrood als drama queen

Aan weersverschijnselen dichten we kenmerken toe die op menselijke karaktertrekken lijken, en andersom. Een vrolijk zonnetje/een opgewekt mens. Een donderwolk/een kwade persoon. Een gure wind/een onguur type. Een ijzige kou/een kil iemand. Druilerig weer/een chagrijn. Een mild klimaat/een zachtaardig type. Dit ochtendrood doet mij denken aan een drama queen. Is het een signaal van het veranderende klimaat misschien?

Vandaag, op 13 oktober, heb ik gewandeld op kurkdroge grond in de buurt van Lochem bij 28 graden. Het moet nu echt niet gekker worden.

Plog – Zomerse herfst

Op de grens van eikenbos, zandpad, bijenrand en akkerland.

Zonovergoten veldbloem op de foto,
terwijl een vlinder op mijn smartphone landt.
(Sommige beelden bewaar je alleen in je herinnering.)

Het regent eikels op de grond. Een cascade.
Alsof een boom grote druppels van zich afschudt.
Ritselend gebladerte. Een specht klopt zacht.

Verderop, verscholen in het bos.
Een geschubde paddenstoel, gespot door de zon.
Charles Aznavour op de achtergrond.

Lichtenbeek-Boschveld, all in one, 05-10-2018.

Plog – Puur natuur of een nepperd

De purist zal het een gruwel zijn. De pragmaticus zal er niet van wakker liggen. Zet je de natuur naar je hand als je mooie foto’s wil maken, of niet? Vandaag presenteer ik drie foto’s, genomen in mijn spreekwoordelijke achtertuin. Twee tafereeltjes zijn echt en één is in scène gezet. Vertel maar welke de nepperd is.

Oranje blad in het gras.

Stukje varenblad op bruine paddenstoel.

Eikels op een bedje van mos.

Plog – Arnhem enerzijds anderzijds

‘Arnhem mijn stad’ staat er op een sticker bij de bushalte. De halte van bus 1 net buiten het station. Een trolleybus, zoals je alleen in Arnhem ziet en mijn favoriete lijn. Soms rij ik helemaal mee van het begin tot het eind.

Arnhem is mijn stad niet. Ik ben te Leids en spreek geen Ernems. Kan je überhaupt volledig integreren na een zekere leeftijd? Of sleep je al te veel bagage mee, hoe veel je ook wegdoet? Zie hoe de oude stadspoort hier mee worstelt, zo ingeklemd tussen het nieuwe beton.

Overal zijn aardige en minder aardige mensen, dat is bekend. En de rivier trekt toch wel. Enerzijds / anderzijds. Noord en Zuid op de foto, vanaf hetzelfde punt. Wat je er van vindt, maakt de stad weinig uit.