De naderende jaarwending

Jaarwisselingen beschouw ik als scharniermomenten in het leven. Het is dan extra belangrijk om dingen goed af te ronden, voordat het nieuwe begint. Maar steeds is er iets anders wat toch nog moet. Twee stappen vooruit; totaal onverwachts een stap terug. En sommige zaken komen gewoon niet goed. Daar zou ik misschien wel mee kunnen leven, als ik niet zo gevoelig voor jaarwendingen was. Bijgelovig zijn is soms best lastig.

Categorieën en tags in WordPress

Al dagen ben ik bezig met het opschonen van mijn blog. Zes jaar en 1.060 berichten doorlopen is een monsterklus, maar wel nodig. Raam Open is een omniblog met sterk uiteenlopende onderwerpen en ieder log krijgt meerdere trefwoorden of ‘tags’. Ondanks een vroegere opruimbeurt was dat aantal flink gegroeid. Daarnaast gingen sommige titels van categorieën wringen. Ik pas het nodige aan, zodat Google de inhoud van dit blog beter kan vinden.

Neem de oude categorie ‘Mensen onder elkaar’. Die ging over hoe mensen onderling met elkaar omgaan. Veel bloggers gebruiken daar echter andere termen voor, zoals ‘Leven’ of ‘Psychologie’.  Dan kan je wel lekker tegendraads creatief en origineel gaan doen, maar daar houdt Google niet van. Dus heb ik er braaf ‘Leven’ van gemaakt. Je moet toch wat.

Verder is het voor WordPress lastig als een categorie en een trefwoord identiek zijn. Daarom staan er bij logjes in de categorie ‘Reizen’ trefwoorden als ‘reis’ en ‘reisverhalen’. Terwijl ik liever ‘reizen’ wil schrijven. Nou ja, we doen het maar.

‘Humor en genieten’ is nu ‘Plezier’ geworden. En de oude categorie ‘Plaatsen’ heet voortaan ‘Locatie’. Ik ontdekte namelijk via de WordPress Reader dat geen mens ‘plaatsen’ als tag intypt. Behalve ik dan. Echt ideaal vind ik dat ‘Locatie’ nog niet. Maar ja, je moet je op internet aan de meerderheid aanpassen. De massa wenst geen eigenzinnigheid.

Ik vind het wel jammer, hoor. Vroeger had ik een nog mooiere categorie, namelijk ‘Station to Station’ (je weet wel, die plaat van David Bowie). Dan begrijp je toch meteen wat ik bedoel? Inmiddels heb ik de verweesde berichtjes verdeeld over ‘Reizen’, ‘Leven’ en ‘Persoonlijk’. Het wordt allemaal wel erg standaard zo.

Dit lijkt net regulier werk, compleet met richtlijnen en regels, protocollen en stramienen. Sterker, voorheen werd ik betaald om grote bestanden van websites op te schonen volgens een vaste methode. Was dat maar weer zo. Ik vind deze klus nog leuk ook.

Alleen mag Google eindelijk eens aangeven wat er echt goed werkt. Daar doen ze toch zo geheimzinnig over; de meeste zoekopdrachten blijven verborgen. Wie het weet, mag het zeggen.

Inzichten uit het gewiste verleden van Raam Open

Een grote schoonmaak kan nog weleens tot hernieuwde inzichten leiden. Na het wissen van 115 logjes op Raam Open deel ik ze graag, voordat ze in de prullenbak verdwijnen.

Verwondering is het begin van alle wijsheid. Aristoteles, Griekse filosoof.

‘Ach, wat ben je toch afhankelijk van anderen om zelfstandig te kunnen zijn.’

Some people are so poor, All they have is money. Gelezen op consuminderen met plezier.

‘Soms is niets wat het lijkt en bepaalt de context alles.’

En dit oudje van 21 november 2014 krijgt een tweede kans, want de tekst is toepasselijk en de muziek is het beluisteren waard:

‘December nadert en daar kijk ik altijd naar uit. Het is typisch zo’n wintermaand om heerlijk thuis te blijven. Vooral wanneer het buiten koud en donker is. Nu werken de meesten van ons nog naar de kerstvakantie toe. Wanneer het zover is, komt bijna alles tot rust. Ik heb dan stapels tijdschriften en vakantiegidsen in huis. Muziek en port erbij, genieten maar. Een onnavolgbare gedachtekronkel leidt mij naar het Midden-Oosten … December, kerst, Bethlehem? Vul zelf maar in. Met muziek ben je er zo.’ Uit: Decemberdwaling.

De foto komt uit het logje: Nagenieten van Ierland.

‘Verbranden’

Intermezzo van de hoofdzonden. – Hoewel? Ik zondig nu tegen mijn eigen regel. Want ik ga toch over mijn moeder schrijven. Ze is halverwege de tachtig en bezig met opruimen. Een meubelstuk, stapels boeken, kleding van mijn overleden vader en meer gaat weg. Dat lijkt me verstandig. Als je behoeften veranderen, heb je weinig aan spullen uit een vorige fase. Wel druk ik haar op het hart om mij oude voorwerpen te tonen voordat zij die wegdoet.

Want wat zij als troep beschouwt, vind ik juist bijzonder. En andersom. Ik heb de afgelopen jaren dan ook al duizend keer gezegd: ‘Neehee, hoef ik niet’, wanneer ze weer met prullaria van een rommelmarkt aankwam. In mijn ogen dan. Haar huis puilt uit. Overal staan plantjes en beeldjes en potjes en frutsels. Als je bij haar iets uit een kast wil pakken, moet je eerst andere spullen opzij schuiven.

Toch heeft ze de afgelopen decennia wel vaker opgeruimd. Alleen merkte ik daar nooit wat van. Alles stond nog even vol. Maar kennelijk ruimt ze deze keer echt grondiger op. En hoe gaat zoiets? Je trekt een schoenendoos open of een plastic tas, en komt oude papieren tegen. Waarna je even gaat zitten en drie uur later nog zit te lezen.

Ik heb dat in het verleden ook gedaan. Zo’n 25 jaar geleden moesten mijn schoolagenda’s eraan geloven. Die uit mijn pubertijd. Wat daarin stond, was gewoon te gênant voor woorden. Ik heb ze vlak voor een verhuizing weggedaan. En op mijn vorige adres dumpte ik mijn dagboek. Want in dat dagboek ging ik mooie levenservaringen opschrijven, maar vaker werd dat stoom afblazen. Stel dat je per ongeluk dood neervalt en je nabestaanden die bladzijden vol drama’s aantreffen? Echt niet.

Afijn, onlangs was ik dus bij mijn moeder. Een vrouw die ik redelijk goed denk te kennen. Maar iedereen mag geheimen hebben. Zij ook. Dus heb ik mij beheerst, toen ze in de keuken bezig was en ik op haar bureau een open envelop zag. Met ongeziene inhoud. En met haar handgeschreven opdracht op de buitenkant: ‘Verbranden’.

Bloggen is ook: mislukte logjes oplappen

Goed schrijven is vooral veel schrappen, zeggen ze. Dat kan kloppen. Onlangs werkte ik aan een pittige tekst over bitcoins. De focus was echter nogal eenzijdig, terwijl ik zaken liever van meerdere kanten bekijk. Verder haperde mijn gedachtegang. In feite moest ik nog details natrekken en alles beter aan elkaar schrijven. Ook stond het vol ferme termen: asociaal, ondemocratisch, discriminatoir. En een idee in de slotalinea kwam niet uit de verf. Kortom, het rammelde en diverse alarmbellen gingen af. Maar ik negeerde het gerinkel en plaatste het op internet.

Tegen beter weten in natuurlijk. Want zo’n actie blijft nooit lang ongestraft. Weldra begonnen de onafgewerkte randjes en vragen te knagen: Hoe zit het nu precies met dat energieverbruik? Worden er illegaal computers voor mining van bitcoins gebruikt, of betreft dat een andere munteenheid? En al die heftige termen, moeten die nu echt? Dan mijn kronkel naar Afrika. Ik kon hem zelf amper volgen. Bij nader inzien leek het wel alsof ik tijdens het schrijfproces half dronken was. Wat een flutstuk. Ik heb snel het nodige geschrapt en aangepast. Nog is het niet geweldig, maar nu kan het ermee door.

Uiteraard lijd ik aan een vorm van perfectionisme. Liever beschouw ik dit gepuzzel als jongleren met woorden. Wil je goed schrijven, dan moet je afstand houden, terugkijken, schrappen en verbeteren.

Je ontkomt niet aan eenrichtingsverkeer. Toch wil ik met mijn blog iets creëren wat ze in de Happinez ‘holding space’ noemen. Dat is iemand in een gesprek c.q. bij het lezen de ruimte geven om zijn eigen gedachten te vormen. Mijn tekst zou dicht moeten blijven bij dit principe.

Think before you speak. Is it True? Helpful? Inspiring? Necessary? Kind? Dat laatste niet altijd, maar de rest vind ik wel relevant.

Wil je als blogger veel volgers krijgen, dan moet je nog meer regels in acht nemen. Ik negeer de meeste, want regels leveren bij mij een verkrampte blogstijl op. Weliswaar dragen tips voor zoekmachineoptimalisatie bij aan professionaliteit. Maar vaker komt zo’n uitgekiend blog op mij over als een gelikte eenheidsworst. Authenticiteit vind ik gewoon belangrijker. Dus vlieg ik soms uit de bocht.

Het einde van de vaste telefoon

Je zou het niet verwachten, maar het aantal vaste telefoonaansluitingen in Nederland nam in 2015 nog toe. Daar is een eenvoudige verklaring voor. Het maakte weinig verschil of je een alles-in-1-pakket nam met of zonder vaste lijn. Ik heb dat toen overwogen. De laatste tijd vielen de rekeningen van KPN wel erg hoog uit. Dus heb ik opnieuw gecheckt of ik het bedrag omlaag kon krijgen. En ja hoor: de vaste lijn kan eruit. Het is even slikken, na zoveel jaren met een vaste telefoon in huis.

De beschikbaarheid daarvan was niet altijd vanzelfsprekend. In de jaren zeventig kregen we bij ons thuis een vaste aansluiting. Tot die tijd liep mijn moeder voor een telefoongesprek naar het postkantoor in de buurt. Dan vroeg ze aan de lokettist of ze mocht bellen. Dat kon in een van de twee of drie inpandige telefooncellen. Ze hadden houten wanden met kleine gaatjes erin. Onder een plank hing een hele serie telefoongidsen. En er stond, geloof ik, een klein krukje bij. Privacy kon je wel vergeten als je iets belangrijks wilde doorbellen.

Bij vriendinnetjes hing de telefoon in de gang aan de muur. Of hij prijkte daar op een plankje naast pen, papier en een beduimeld telefoonboek. Als je wilde bellen, moest je blijven staan. Ook daar kon het hele gezin meegenieten. Mensen gingen er heel bewust mee om en hielden gesprekken kort.

Op mijn eerste zelfstandige adres had ik evenmin een vaste telefoon. Als ik moest bellen, liep ik naar de telefooncel op de Douzastraat of naar de brug bij het Gangetje. Soms waren die cellen, met apparaat en al, gesloopt na een wilde uitgaansnacht. Dan moest ik helemaal naar het Leidse stadhuis lopen om daar een intacte telefooncel te vinden.

Op mijn volgende adres nam ik zelf een telefoon. Heel handig, ook voor anderen. Want mijn nummer scheelde maar één cijfertje met dat van een hulpinstelling. Regelmatig kreeg ik verslaafden aan de lijn, die gelijk een lang en nogal warrig verhaal afstaken. Afgezien daarvan was die eigen telefoon best fijn. Je raakt er snel aan gewend dat je altijd bereik hebt.

Daarna wisselde ik bij verhuizing een paar keer van nummer. Het laatste kon ik slecht onthouden. Het leek een beetje op een vroeger nummer van een zakelijke telefoonlijn. En ik gebruikte hem nog maar weinig. Hij kon niet op tegen de kunstjes van mijn nieuwe mobiele telefoon.

Dit jaar begon het oude toestel te haperen. De batterijen lekten en die heb ik nog een keertje vervangen. Onlangs kreeg hij weer kuren. Steeds als ik het toestel oppakte, ging het schermpje zorgwekkend knipperen. En zo kwam er een roemloos einde aan de geschiedenis van mijn vaste telefoonlijn.

Zoektermen gebruiken op je blog

Vandaag heb ik het aantal zoektermen bij logjes op dit blog teruggebracht van 1.987 naar 506. Na drie jaar kon de lijst wel een opruimbeurt gebruiken. Via site statistieken in WordPress kan je de zoektermen zien waarmee bezoekers op je blog komen. Zo werd voor Raam Open snel duidelijk welke trefwoorden weg konden. Bovendien raadt WordPress aan om slechts een paar relevante en omschrijvende termen (tags) per bericht te kiezen. Tenminste, als je wil dat Google je berichten vlot oppikt.

zoektermen WordPressHet is beslist interessant om eens te kijken naar de zoektermen die bezoekers intypen. Er komt echt van alles voorbij. Bijvoorbeeld een bericht over nomadisch leven. En ‘welsh corgi kromme voorpoten’ roept zeer aandoenlijke beelden op van twee verschillende hondjes. ‘Buurman is psychisch’ is een heel ander geval. Het is wel zeker dat we allemaal flink wat aftobben. In eenzaamheid of met elkaar.

Hieronder geef ik een bloemlezing, inclusief typefouten.

  • grote lelijke grijze amalgaamvullingen in jongens gebitten
  • leven als een nomade
  • twee pakken in de magnetron
  • mensen zonder zelfreflectie
  • aa de deur rode neus
  • woongroep voor eigenwijze babyboomer
  • onderzoek polygamie Afrika
  • theorie Maslow zelfontplooiing Obama
  • eigenwijze huisje.wordpress
  • raam open vliegruig
  • ouderwetse voorraadblikken
  • slordige kapster
  • geboortebeperking midden oosten
  • wat gebeurt er met je baby als je huidbleekmiddel gebruik
  • welsh corgi kromme voorpoten
  • eenluisterendoor.net
  • geamputerde levensverwachting
  • teken een opa en een oma
  • oplossingen voor kasten af te sluiten voor bejaarde bewoners
  • buurman is psychisch
  • tuinstoel humor
  • wonen leven in camper
  • smorgens vroeg zwervers voor bier
  • afrikaans rekje voor in douche
  • zeer zwijgzame mensen
  • blogs met diepgang
  • slavernij in nederland anno 2014
  • 2 geamputeerde benen wat is de levensverwachting?
  • op zijn Afrikaans
  • zaklamp app zonder internet
  • kikkers in kelder
  • raam verjonging
  • verjaring open raam erfdienstbaarheid
  • koeien plaatjes
  • wanneer gaan ze van cliniclown s langs de deur
  • bezorgde bejaarden ouders
  • mooie zinnen uit de bijbel

Eigenlijk is het wel jammer dat duizenden zoektermen nog onvermeld blijven. Daarover zegt WordPress: ‘Some search engines don’t reveal search terms for privacy reasons. Google, for example, has been encrypting the vast majority of search terms since 2013. That’s why we often can’t specify which search terms were used by visitors who arrived at your site from a search engine. When we don’t know the search terms, we show them as Unknown search terms.’

(Hopelijk is Raam Open nog wel vindbaar, nu ik zo veel zoektermen heb geschrapt. …)