Vuurvliegjes in Amerika

Als je ze ooit in de vrije natuur hebt aanschouwd, dan weet je dat dit een werkelijk sprookjesachtig verschijnsel is: vuurvliegjes die in het donker hun oplichtende achterlijfjes laten zien. Vandaag waren ze op tv in de serie Seven Worlds, One Planet, aflevering 6 Noord-Amerika. Ook te bewonderen via internet op NPO Start.

Gelukkig kwamen ze in de vooraankondiging al even in beeld. Daarom zat ik startklaar om ze te fotograferen op het televisiescherm. Hierdoor is het beeld enigszins vervaagd. Naar mijn idee draagt dit extra bij aan de charme van dit wonderschone fenomeen.

(Klik desgewenst op een foto voor een vergroting.)

Een rijkdom aan wilde plantensoorten

Zicht op de Waal bij Ewijk

Die Trage Tocht bij Ewijk van afgelopen zondag is er een om van na te genieten. De cirkelwandeling start bij Slot Doddendael, dat al figureerde in de Tachtigjarige Oorlog. Eerst kom je door een bosje en over een dijk. Daarna volgt een afwisselende struintocht langs de Waal in de uiterwaard. Dit gebied werd in 1989 teruggegeven aan de natuur. En dat is goed te merken. Je wandelt er tussen soms manshoge planten in een rijke variatie aan soorten. De smalle paden zijn uitgestippeld door runderen die hier vrij rondbanjeren.

Een bioloog kan er zijn hart ophalen. Zelf weet ik weinig af van wilde planten. Ik heb geprobeerd een aantal soorten via internet te benoemen, maar laat dit liever aan kenners over. Een kleine greep uit wat er in elk geval groeit: kamille, chicorei, moeraskruiskruid, kruisdistel en kaardenbol, vergeet-mij-nietjes, wollige munt, boerenwormkruid, fluitekruid, weidekervel, akkerhoornbloem, heksenmelk, absintalsem, wilde marjolein, ijzerhard en zuring, plus watergentiaan in een strang.

Wie alles wil weten over de planten, vogels, insecten en vissen in de uiterwaard, kan deze gebiedsrapportage downloaden. Het rapport bevat ook een beschrijving van de recente ontstaansgeschiedenis.

Struinen bij Ewijk over smalle paden

‘Zo’n verschrikkelijke ervaring’

‘… zo’n verschrikkelijke ervaring, dat wil ik nooit meer. Het was op de boot op weg naar Terschelling toen ik ineens iets zag bewegen. Gewoon het idee dat er wat op je hoofd rondloopt; horror. Ik was er ook niet op voorbereid. Een aardige drogist op Terschelling heeft me gekalmeerd, maar ik heb er nog weken last van gehad.’

Dit zegt een vrouw in het Volkskrant Magazine van 6 april 2019. Waar denk je dat zij over praat? Een luis op het hoofd van haar dochter.

Bij deze woorden verwacht je toch minstens een giftige slang of zo? Hoewel? Op een camping voelde ik als kind eens iets heel griezeligs in mijn oor wriemelen. Daar was letterlijk een oorwurm in gekropen. Maar de ultieme horror? Dat waren joekels van kakkerlakken in de tropen, die ’s nachts over mijn lichaam liepen. Brrr, hier krijg ik nog steeds de kriebels van. Slechts een flinterdun lakentje hield ze bij me vandaan.

Bloemen voor de bijen

Sinds ik voor en achter een tuin heb, maak ik het bijen naar de zin. Deze diertjes zijn belangrijk voor onze voedselproductie. Daarom verwen ik ze extra met bloeiende planten vol nectar. Inmiddels is de blauw-lila-paarse periode aangebroken. De vlinderstruik, lavendel en kogeldistel staan in bloei. Ze zijn zeer geliefd bij insecten.

Bijen, vlinders, hommels, libellen en een eerder beschreven penseelkever zorgen voor leven in de brouwerij. Sommige insecten hebben duidelijke voorkeuren. Deze week zag ik een heuse koninginnenpage bij de roze flox. Van die kleur houdt deze vlindersoort. (Helaas heb ik nog geen foto kunnen nemen.) De penseelkever komt af op witte schermbloemen. En de rest vindt blauw, lila of paars prima.

Soms lijkt het of geen beest is geïnteresseerd in een bepaalde plant. Maar schijn bedriegt. De gele teunisbloem bijvoorbeeld, krijgt pas tegen de avond bezoek van bruine vlinders. Alleen de puntwederik staat er verweesd bij. Nee, dan de kogeldistel en de vlinderstruik. Daarop wordt om de beste plekjes gevochten.

Bij bloemen is het net als bij mensen. Degene met de grootste aantrekkingskracht sluist alle aandacht weg. Maar de wederik weet zich toch wel te verspreiden.

Een bonte verzameling vlinders in de tuin

Vandaag en morgen is Raam Open nog even een vlinderblog. Want op deze warme dagen is het topdrukte rond mijn vlinderstruik. Soms zitten er wel dertig tegelijk op de bloemen. Ik vind het leuk om zelf scherpe foto’s van vlinders te maken. Hiervoor gebruik ik de camera van mijn telefoon. Of foto’s slagen, hangt deels af van toevalligheden. Zoals: zit de vlinder stil, staat de zon goed en waar valt de schaduw? Hoe ziet de achtergrond er uit en kan ik het beestje naderen? De vlinders in dit log zijn een bruin zandoogje, een atalanta, een citroenvlinder, een grote vos en een koolwitje.

(Klik desgewenst op een afbeelding voor een vergroting.)