Zandweggetje met eiken naast geel veld

Het is zo’n akker die er ieder jaar anders uitziet. Ik ken dit veld zoals het er bijligt in de lente, in de zomer, in de herfst en in de winter. Het hoort bij de drie-eenheid rood – wit – blauw.

Vorig jaar lag er zeker twintig centimeter sneeuw. Die dag was ik de eerste voorbijganger. Wanneer maak je dat nog mee?  

Soms hangt er een mysterieuze sfeer, alsof er iets ongrijpbaars gebeurt. Ik heb de werkelijkheid nooit kunnen achterhalen.

Een spoor gaat schuil onder de gewassen. Dicht aan het oppervlak in mijn gedachten. Diep verborgen voor andere passanten. Zoiets moet je weten. Dat verhaal is tenminste geen raadsel meer. Ik zie de lijnen zo voor me. In zwart, in grijs en in wit.

(Klik desgewenst op de foto voor een vergroting.)

Het spoortalud in herfsttooi

Voor deze foto heb ik moeten zoeken naar de juiste bewoording. Want hoe noem je deze situatie? Rijdt de trein hier door een dal, door een geul, of door een kuil? De zogenoemde Spoorkuil in Nijmegen zou ik eerder een vallei noemen, terwijl ik een dal associeer met iets wat gevormd is door de natuur. Dat is hier niet het geval, dus blijft over: een geul. Maar ‘spoorgeul’ komt op het internet nauwelijks voor. Het gaat mij specifiek om de schuin oplopende hellingen; die heten officieel ‘taluds’. Ook deze meervoudsvorm heb ik opgezocht, want hoe vaak gebruik je nu zo’n woord? Ik nooit.

Lang verhaal kort: Wikipedia weet raad. Het talud (van het Franse talus = helling), ook wel: beloop, is het bouwkundig aangelegde schuine vlak langs een weg, spoor, watergang, dijk, naar een brug of tunnel waarmee een hoogteverschil wordt overwonnen tussen bouwwerk en maaiveld. Een talud kan een ophoging zijn of een ingraving.

Een ingraving dus. Klaar.

(Klik desgewenst op de foto voor een vergroting.)

Magenta met goud in de hortensia

Als je oog hebt voor detail, dan valt er bij hortensia’s veel schoonheid te ontdekken in verval. Het is wonderlijk hoe de bloemen steeds in een andere schakering verkleuren. Dit jaar overheersen roze, lila en magenta. In een voorgaand jaar waren de bloemen vooral blauw. En deze keer bevatten ze allerlei verrassingen. Zoals een enkel blaadje filigrain of ragfijn goud.

Klik desgewenst op de foto voor een vergroting.

Nieuwste aanwinsten paddenstoelenverzameling (2)

Het eerste deel van mijn nieuw ‘ontdekte’ paddenstoelen bevat voornamelijk pasfoto’s. Paddenstoel in het midden: klaar. In dit tweede en laatste deel presenteer ik paddenstoelen die wat extra’s hebben. Ze dragen namelijk allemaal blaadjes op hun hoed, als ware het accessoires. Zo’n accent levert klassieke herfstplaatjes op. Ook nu zijn tips over soortnamen welkom. Enkele andere bijzondere vondsten staan hier.

Een smakelijke roodbruine boleet met decoratief blad.

Een paddenstoel met hoogglanshoed. Zie ook het transparante ukkie rechtsonder.

Een geelgroene stuifzwam in herfsttooi.

De fungus incognito.

De roodgrijze golvende randenzwam.

Nieuwste aanwinsten paddenstoelenverzameling (1)

Nederland telt circa 3.500 paddenstoelensoorten en ieder jaar ‘ontdek’ ik er meer. De meest fotogenieke exemplaren gaan gelijk op de foto. Alleen is het onderscheiden van die soorten wel een uitdaging. Om onbekende paddenstoelen uit elkaar te houden, verzin ik zelf nieuwe namen. Een boek over paddenstoelen kopen kan natuurlijk ook, maar dit is leuker. Hieronder een greep uit de nieuwste aanwinsten. Tips over hun ware namen zijn welkom.

Vermoedelijk roze pronkridders -> waarschijnlijk heksenschermpjes.

Geschubde parasolzwammen.

De gifblauwe sluipmoordenaar.

De bruine fluwelen kussentjeszwam.

De bloedrode schoppenzwam; ook wel genoemd biefstukzwam.

De gewone spiegeleizwam.

De bevende blauwe kaaszwam.

De klokkende rokjespaddenstoel, eveneens bekend als kwallenzwam.

Spinrag en hangende paddenstoelen

Op een stormachtige herfstdag passeer ik deze dakrand vol spinrag. ‘Halloween!’, denk ik meteen. Volgens Wikipedia werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. ‘Die geloofden dat op die dag de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terugkwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen voor het komende jaar. De geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, werden aangetrokken door voedsel voor hen neer te leggen voor de deuren.’

Even verderop richten roze hangende paddenstoelen zich op naar het licht. En dat in het bos op de Hemelse Berg. Nu kan je wel zeggen dat Halloween hier naartoe is overgewaaid, maar ik vind het behoorlijk mysterieus allemaal.

Herfst: sprookjesstrooisel in de natuur

Na de persconferentie van vandaag zou je bijna vergeten dat er ook schoonheid in druppels kan zitten. Ga de natuur in. Het mag nog steeds. Je zal er sprookjesachtige taferelen aantreffen. Kijk maar eens naar Disneyfilms, dan herken je deze glinstering meteen. In de herfst zie je soms het sterrenstof dat een tovenares met een zwaai van haar stokje heeft achtergelaten. Of zouden die bruine slierten de linten van haar jurk zijn?