Een raadselachtig pand in kerstsfeer

Een foto van een oud huis in Deventer met kerstkrans aan de voordeur. Je zou er zo een wenskaart van kunnen maken. Het pand valt op door de smaakvolle rood-grijs-groene kleurencombinatie. Maar het zit ook vol raadsels. Want wat zien we hier allemaal?

De roodbruine stenen muur draagt versterkt grijs metaal als raamluiken en voordeur. Dat doet denken aan een club voor leden of een bewoner met hang naar de middeleeuwen. Boven de deur prijkt een zwarte gevelsteen met Centaurs en dames. En dan die schaatsen in de kerstkrans. Griekse mythologie meets oer-Hollands winterplezier? Hm, dit maakt nieuwsgierig. Welk karaktervol type zou hier nu wonen?

Hoe dan ook, fijne dagen toegewenst.

Twee giraffen voor de kerk

In Deventer staan twee giraffen voor de Lebuïnuskerk: een moeder met een jong. Ze hangen vol lampjes en zijn in het donker goed te zien. Overdag is dat wel anders. Dan verdwijnen ze bijna in de kleurschakering op de achtergrond. Volgens internet doen deze gracieuze dieren niet aan camouflage. Toch werken hun schutkleuren perfect.

Fotobespreking: de IJsselkade bij Deventer

Met mijn mobiele telefoon heb ik nu steeds een camera bij de hand. Zoals afgelopen zondag tijdens een bezoek aan Deventer. De decemberzon scheen laag over de IJssel. Door het strijklicht op het water en de statige panden kreeg de kade een welhaast Franse uitstraling. Ik wilde de sfeer vangen en nam foto’s in alle windrichtingen. Later werd pas goed duidelijk wat het zonlicht had gedaan.

Bovenstaande foto vind ik geslaagd. (Klik er desgewenst op voor een scherpere vergroting.) Hij is recht tegen de zon in genomen, met half afgewend gezicht. Ik stond precies in de slagschaduw van een boom en ontweek zo de stralen. Bijna alle kleur is uit het beeld verdwenen. De bomen doemen zwart op tegen de zachtblauwe lucht. De weg en de rivier schitteren als zilver. Slechts het gras voegt wat groen toe.

Het mooiste effect zit in de samensmelting van de boom en de lantaarnpaal op de voorgrond. De boom versmalt in het glas van de lantaarn, maar loopt door. En de lantaarnpaal staat precies binnen de schaduw van de boom. Zo lijkt het alsof de stam ter hoogte van de weg deels doorzichtig is.

Qua compositie is de foto wellicht matig. Maar hij bevat nog enkele frappante details. De bomen op de kade reiken met vrijwel identieke vertakkingen naar de rivier. Links van de eerste boom zie je nog net twee mensen. Ze lopen hand in hand en geven meteen de verhoudingen aan. Ook staan er historische hekjes, bankjes en lantaarns op. Plus een oude molen aan de overkant. Alsof de tijd hier een eeuw heeft stilgestaan.

PS: Voor het idee van deze fotobespreking ben ik schatplichtig aan Jan Jaap.

Een bijna hysterisch dagje Deventer

Deze zondag wil ik naar Deventer gaan. De zon schijnt. Ik check of er wat te beleven valt en zie dat er kerstmarkt is. Leuk. Dan loop ik een stukje langs de IJssel en pak ik het oude stadscentrum met die markt gelijk mee. Bij aankomst is het wel wat druk op het station. Is die kerstmarkt hier zo populair dan? Buiten begint er iets te dagen: Dickens Festijn. Nou prima, dan gaan we daar ook heen.

Ik ben ooit eerder naar dat festijn in Deventer geweest, ergens begin jaren negentig. Het was toen een gemoedelijke boel. Je kon op je gemak overal door de binnenstad slenteren. Mensen in historische kostuums zongen liedjes, bootsten oude ambachten na en zorgden voor vertier. Zou dat nu weer zo zijn?

Bij de stoplichten voor het station staan twee verkeersregelaars. Ze houden rood-witte linten voor het zebrapad. Iedereen wacht rustig tot het licht op groen springt en die twee opzij gaan. Even verderop neonletters in een lichtkrant: ‘Wachttijd Dickens Festijn 1 uur.’ en ‘Pas op uw tas’. Jee, wachten, waarom dan?, denk ik nog. Verderop in de straat staan hele rijen dranghekken. Krijg nou wat.

Kort na het begin van de hekken worden we een zijstraat in geleid, en dan weer met een bocht terug richting de straat waar we net vandaan gekomen zijn. Het lijkt hier Schiphol wel. Wat ís dit?! Met stijgende verbazing loop ik door, te midden van een steeds verder indikkende rij mensen, tot iedereen vast komt te staan. Lees verder “Een bijna hysterisch dagje Deventer”

Boekenmarkt in Deventer

Gisteren bezocht ik de jaarlijkse boekenmarkt in Deventer voor het eerst. In de historische binnenstad en langs de IJssel staan honderden boekenkramen. Handelaren, hobbyisten en antiquariaten bieden hun waren in wisselende opstellingen aan. Het is gezellig druk, de zon schijnt en de terrassen zitten vol. Heb je genoeg boeken gezien, dan kan je met het pontje overvaren en op het water uitwaaien. Of gewoon ergens neerstrijken en naar slenterende mensen kijken.

Een dag lang waan ik mij tien jaar terug in de tijd. Want niet alleen de meeste boeken zijn oud. Ook veel mensen die er komen, zijn een beetje gedateerd. Een aantal daarvan heeft een uitgesproken eigen stijl. Je herkent ze zo. Mannen vooral, die komen voor de oorlogsboeken, zeldzame strips, publicaties over vliegtuigen en stoomtreinen, of een bijzondere uitgave over onze Indische geschiedenis. En de artistiek geklede types (vrouwen vooral) die op speciale uitgaven over kunst of het Jodendom afkomen.

De handelaren weten wel wat ze moeten meebrengen. Degenen die normaal op het Lange Voorhout in Den Haag staan, tonen in Deventer hun collectie regionale streekgeschie- denis. Overijssel, oude ambachten in Twente, de Achterhoek, bouwstijlen van Veluwse boerderijen; het is er allemaal.

Frans van Mieris de OudeZelf ben ik specifiek geïnteresseerd in het aanbod van antiquariaten. Ik koop al jaren haast geen boeken meer en hou mijn collectie klein. Maar ik vind het wel leuk om over oude lokale gebruiken te lezen. En ik hoop nog eens een geïllustreerde, originele uitgave van een ontdekkingsreiziger uit de negentiende eeuw te vinden. Daarnaast kan een boek met aanvullende informatie over de Leidse geschiedenis er altijd bij.

Met de catalogus Frans van Mieris 1635 – 1681: Fijngeschilderde verhalen van het Mauritshuis vertrek ik tevreden. De tentoonstelling werd in 2005/2006 gehouden, toen ik in Kenia verbleef. Zo heb ik alsnog een stukje Leidse geschiedenis in handen gekregen. Onderweg in de trein ontstaat een vrijwel verdwenen tafereel. Overal zitten mensen in hun aankopen te lezen. De mobieltjes blijven tot Zutphen buiten beeld.

De 10 mooiste stadsgezichten

De trein van Driebergen naar Arnhem rijdt niet en we moeten via Den Bosch en Nijmegen omrijden. Dat is balen, maar de omweg brengt ons wel langs fraaie steden. In Nederland kan je makkelijk een themareis samenstellen. Want ons land is rijk aan stadsgezichten aan het water. Die zie je het beste vanaf de overkant van een rivier, voordat de trein het station nadert. Ik heb nog niet alle steden bezocht, maar voorlopig is dit mijn top 10.

10. Rotterdam (vanuit de metro zie je prachtige stukjes haven en stadsdelen aan het water)

9. Den Bosch (vanuit Utrecht, aan de linkerkant oeverwallen waarin zwaluwtjes nestelen)

8. Deventer (als je met de trein uit Apeldoorn komt)

7. Zwolle (wanneer je de stad met de Hanzelijn nadert)

6. Nijmegen (vanuit Arnhem, zicht op alle bruggen en het oude centrum. Ik vond de natuurlijke oever aan de overzijde bij Lent vroeger wel mooier.)

5. Harlingen (het station ligt pal aan de haven)

4. Zutphen (eerst de uiterwaarden, dan links het rauwere nieuwe-oude deel en rechts het pittoreske historische centrum)

3. Culemborg (de kleinschalige haven met het pontje en daarachter het stadje met torens en molen)

2. Dordrecht (na blokkendozerig Zwijndrecht doemen links de stoere kades van de binnenstad op, met vooraan dat smalle hoekhuisje)

1. Arnhem (vanuit Nijmegen op de spoorbrug over de rivier. Links de prachtige ligging van het oude kerkje in Oosterbeek aan de uiterwaarden. Plus zicht op de heuvelrug waar het landschap plotseling radicaal verandert. En rechts de kenmerkende contouren van Arnhem)

Nu mis ik alleen foto’s. Zijn er nog mooiere stadsgezichten aan het water, gezien vanuit de trein in Nederland?