Zomerse dag in Nederland

Blauwe korenbloem

Als voormalige vlakbij-de-kust-bewoonster verbaas ik mij altijd over inwoners van het binnenland. Wordt het heet, dan gaan ze allemaal naar het strand. Nu ik in het oosten woon, zie ik de uittocht van nabij. Gisteren stonden er zelfs mensen met opgeblazen luchtbedden op het station. Toch, als het érgens benauwd is, dan is het wel aan zee. Overal krioelende massa’s, lawaai en volle parkeerterreinen. Eenmaal op het strand brandt de zon genadeloos. En dan dat plakkerige zand. Wat een armoe.

Op warme dagen vertoef ik liever op het platteland. Voeten in het gras, briesje er langs. In goed gezelschap loungen onder een veranda; eten en drinken bij de hand. Wandelen in een schaduwrijk bos. En dan natuurlijk uitgebreid pauzeren bij elk terras dat je tegenkomt. Bovendien zie je nog eens wat. Vlinders en een reetje. Drie paarden rond een pasgeboren veulen. Een nagebouwde boerderij uit de ijzertijd. Graanvelden met klaproos en korenbloem. Dit zijn zomaar wat impressies van mijn weekend. Het was weer aangenaam.

Jonge beukenblaadjes rood en groen

Jong beukenblad met bloemen

Hoe vaak kijk je echt goed naar een boom? Misschien vallen sommige bomen je op, omdat ze bijzonder gevormd of groot zijn. Maar meestal lopen we er achteloos aan voorbij. Regelmatig passeer ik dezelfde beuken. Eerst waren het non-descripte dingen met een stam, takken en blaadjes er aan. Nu herken ik individuele bomen en zie ik wat ze doen in de vier jaargetijden.

Rood beukenblad jong

Beuken zijn mijn favorieten. Ontkiemende beuken lijken op ballerina’s. Eenmaal volwassen, hebben ze iets statigs. Ze worden machtig hoog en hebben verfijnde bloemen, blaadjes en zaadjes. Aan het jonge blad zit zelfs een ragfijn bontkraagje. In de herfst worden beukenblaadjes veelkleurig, waardoor takken op feestslingers lijken.

Het zal even duren voordat ik alle groeistadia in beeld heb, maar hier volgen alvast wat impressies van beuken(blad) in de winter, lente, zomer, herfst en nog een herfst.

Toch weer die bramenbladeren (2)

Geef het toe. Het aantal ontvangen likes op je logjes is van invloed op je bloggers gemoed. Je kan wel stug doorschrijven over iets wat niemand boeit, maar doe je dat? Eerlijk zeggen.

Statistisch gezien was het vorige plog over zonovergoten bramenbladeren een dieptepunt. Er kwam welgeteld één like op binnen. (Plus een lovende reactie, dat wel.) Dan vraag je je toch even af of je verder moet gaan met zo’n serie.

Nou, toevallig is het vandaag mijn feestje. Dus hier zijn ze weer, want ik vind ze mooi.

Gouden en zilveren bomen

Je verwacht dat hoogglans zilver en goud in natuurlijke vorm alleen als edelmetaal bestaat. Maar vlinders, vogels en zelfs bomen hebben ook metallic kleurschakeringen. In Madagaskar groeit een berkachtige boom met gouden bast. Er scheuren regelmatig hele vellen af. In 2003 bracht ik zo’n velletje mee naar huis, denkend dat zulke extravagante verschijningen enkel in de tropen voorkwamen. Maar gisteren ontdekte ik zowaar een zilveren boom op landgoed Lichtenbeek. Gewoon in de buurt van Arnhem.

Heeft iemand een idee welke boomsoorten dit zijn? Het zilveren exemplaar is vermoedelijk een wilde lijsterbes.

Bomen met opvallende vergroeiingen

Wist je dat bomen vastgespijkerde bordjes kunnen verzwelgen? Geef ze eens ongelijk. Hoe zou jij het vinden als iemand zo’n bordje in je lijf vastnagelt, dwars door schors en bast heen? De open wonden maken je vatbaar voor infecties en doen pijn. Bovendien hinderen die spijkers de doorstroom van voedsel, water en groeistoffen. Daarom hebben bomen lak aan bordjes met boodschappen. Opengesteld? Verboden toegang? Wat nou, weg ermee!

‘Bomen gebruiken hun bast en de laag hout daar net onder, het xyleem, voor transport. Water en nutriënten worden uit de wortels omhoog getransporteerd. De bouwstoffen die de bladeren produceren onder invloed van zonlicht komen weer naar beneden, opgelost in water. Een flink gat in de bast en het xyleem kan de transportvaten beschadigen.’ (Bron: NRC.)

Met het groeihormoon auxine herstellen bomen hun wonden. Hierbij ontstaan opvallende vergroeiingen die soms erg mooi zijn. Op deze foto’s staan enkele voorbeelden.

Boom slokt bordje ‘verboden toegang’ op.

Beuk likt zijn schotwond. (Zie voor de andere zijde Plog – De reuzen onder de bomen.)

De streepjescode van de berk

De schors van de berk staat al sinds de prehistorie bekend om zijn praktische mogelijkheden. Het is licht en waterafstotend materiaal, waarvan kano’s, kleding en schoenen werden gemaakt. Als de berk vervelt, vallen er dunne repen schors van de bast. Die vellen werden in Rusland vroeger gebruikt om teksten in te kerven. Da’s toch handig om te weten, mocht er eens een noodtoestand uitbreken. Dit en meer valt te lezen op Wikipedia.

Wat er niet op Wikipedia staat, is wat de streepjescode betekent. In elk geval was de berk voor oude Europese volkeren een heilige boom. Daarom vind ik het prima dat er in onze tijd iets te raden overblijft.