Jonge beukenblaadjes rood en groen

Jong beukenblad met bloemen

Hoe vaak kijk je echt goed naar een boom? Misschien vallen sommige bomen je op, omdat ze bijzonder gevormd of groot zijn. Maar meestal lopen we er achteloos aan voorbij. Regelmatig passeer ik dezelfde beuken. Eerst waren het non-descripte dingen met een stam, takken en blaadjes er aan. Nu herken ik individuele bomen en zie ik wat ze doen in de vier jaargetijden.

Rood beukenblad jong

Beuken zijn mijn favorieten. Ontkiemende beuken lijken op ballerina’s. Eenmaal volwassen, hebben ze iets statigs. Ze worden machtig hoog en hebben verfijnde bloemen, blaadjes en zaadjes. Aan het jonge blad zit zelfs een ragfijn bontkraagje. In de herfst worden beukenblaadjes veelkleurig, waardoor takken op feestslingers lijken.

Het zal even duren voordat ik alle groeistadia in beeld heb, maar hier volgen alvast wat impressies van beuken(blad) in de winter, lente, zomer, herfst en nog een herfst.

Herfst geel, poster geel

Hoe komt het dat de bomen zo intens geel zijn dit jaar? Is dit normaal? In de jaren tachtig zag je posters van bossen in de meest uitzinnige herfstkleuren. Ik dacht altijd dat die kleuren nep waren. En anders dat de afbeeldingen uit Amerika kwamen. (Voor zover dat verschil maakt.) Toch heb ik deze foto vlakbij huis genomen en this is the real thing. Echt waar.

Het verborgen leven van bomen

Hoe meer je leert, hoe meer je beseft hoe weinig we weten. In een bos zie je overal bomen om je heen. Staan ze dicht bijeen, dan groeien ze omhoog naar het licht. Staan ze vrij en krijgen ze alle ruimte, dan spreiden ze hun takken. Zo ver als ze maar kunnen reiken. Beuken en eiken zijn daar goed in. Zulke volgroeide bomen vinden we bijzonder mooi. Daarom geven we bomen in stadsparken volop de ruimte. Hoe verder afgezonderd, hoe beter ze tot hun recht komen. Denken wij.

Want die afgezonderde boom staat wel heel kwetsbaar en eenzaam te zijn. Het contact met zijn soortgenoten is verbroken. De geursporen waarmee zij communiceren, bereiken hem niet. Dus mist hij hun waarschuwing als er vraatzuchtige insecten aan komen. Ook ontbeert hij de belangrijke draadjes van zijn wortels naar die van zijn makkers. Terwijl hij tussen hen in veilig is. Zij kunnen hem helpen als hij ziek wordt en zelfs ondergronds voeden als hij honger krijgt. Bomen zijn sociale wezens. Ze kunnen voelen, ruiken en leren. Echt waar.

Lees Het verborgen leven van bomen van Peter Wohlleben en er gaat een wereld voor je open. Voor mij evenaart zijn kennis de wetenschap over het heelal. Ook dat is een wereld waar we nog nauwelijks iets van begrijpen. Maar alles is met alles verbonden. Geen boswandeling zal meer hetzelfde zijn. Tolkien was right.

De Groene Bedstee

Bij warm weer wandel ik het liefst op schaduwrijke terreinen van landgoederen. Daar horen monumentale bomen bij. Eeuwenoude beuken staan symbool voor oud geld. Ze zorgen voor meer allure dan een oprijlaan. Het summum zijn de dubbele beukenlanen en de zeldzame berceaus.

De Groene Bedstee op landgoed Mariëndaal bij Arnhem is zo’n berceau. Hier konden aristocratische dames genoeglijk onder een beukenhaag wandelen, zonder dat hun roomblanke huid een tintje kreeg.

Ik ben er aan het experimenteren geweest. Foto’s van binnen en van buiten, naar boven en opzij.
Die met blaadjes en takken lijkt wel een abstract schilderij.

(Klik desgewenst op de foto voor een vergroting.)