Plantkunde – Twee vragen voor biologen

Naast een wandelpad bij een weiland tussen Zutphen en Almen groeien planten met geel-witte bloemen. Weet iemand hoe ze heten?

Ook in mijn tuin is een vooralsnog onbekende plant opgekomen. Precies onder een boom waar vogels regelmatig zaadjes droppen. Kent iemand deze plant?

(Klik desgewenst op een foto voor een vergroting.)

Mijn fotoarchief is een puinhoop

Er is een gezegde waar ik nu even niet op kan komen. Maar de strekking is als volgt: topkoks bakken er thuis niets van. Zo blink ik beroepsmatig uit in het uitzoeken, ordenen en rubriceren van zaken. Je kan gerust een digitaal archief aan mij overlaten wanneer dat een rommeltje is. Ik ga uit van waar je behoefte aan hebt en zorg dat alles weer vindbaar wordt. Alleen geldt dat nu even niet voor mijn eigen fotoarchief.

Ze zeggen verder dat een professionele fotograaf alle foto’s moet bewaren. Want misschien komt het detail in de rechterbovenhoek van een verder onbelangrijk plaatje ooit van pas. Dan moet je wel een logisch systeem hanteren om dat detail terug te vinden. Een fotografisch geheugen is ook handig. Maar dat heb ik zeker niet.

Sinds ik vaak op pad ga met smartphone inclusief camera, groeit mijn fotoarchief schrikbarend. Na elke sessie schrap ik alle minder goed gelukte foto’s. Maar er blijven er nog genoeg over.

Mijn archiveringssysteem werkt als volgt. In het begin doe ik maar wat. Foto’s van een besneeuwde uiterwaard zitten bijvoorbeeld in  > Deze pc > Afbeeldingen > Eigen foto’s > [Naam woonplaats] > Omgeving > Witte uiterwaard 2017. Dat lijkt logisch, maar ik heb daar ook nog een map Uiterwaard 2018 e v. Verder zijn er de mappen Nederrijn tegenover Driel en Wolfheze Ede Wageningen e o (echt een praktische combinatie). In laatstgenoemde zit de submap Wageningen uiterwaard. Al die naburige uiterwaarden grenzen aan dezelfde rivier.

Bovendien heb ik op een hoger archiefniveau de map Arnhem e o vanaf 2017. (Er zitten trouwens ook oudere foto’s in.) Deze map valt onder > Deze pc > Afbeeldingen > Eigen foto’s > Uitstapjes vanaf 2015, en bevat onder meer de map Rijn bij Arnhem hoog water jan 2018. Dat is dus weer diezelfde rivier.

Over hoog water gesproken. Ik heb ook een map Deventer IJssel Zutphen va 2017 met daarin Deventer IJssel hoog water dec 2017. Idem Nijmegen. Oh ja, en nog een map Doesburg met een submap Doesburg hoogwater IJssel va 2018. Plus een map Oosterbeek hoog water jan 2018, wat geografisch in de buurt komt van die Witte uiterwaard 2017, die dus in een andere map zit. Volgt u het nog?

Nu zou je zeggen: smijt alles per rivier bij elkaar. Alleen moet ik dan routes uiteen gaan rukken, want die mappen zijn op wandelingen gebaseerd. Vaak kom je op een wandeling zowel in het bos, op een specifiek landgoed, in een stad, als bij een rivier.

Dus denk je misschien: zet alles per wandeltraject bijeen. Maar wat doe ik dan met foto’s van bijvoorbeeld Huis de Voorst in Eefde? Daar ben ik al op zeker vijf verschillende wandelingen geweest. Ik heb daar bovendien foto’s in diverse seizoenen genomen: in de winter, tijdens de extreem droge zomer, en gisteren met paddenstoelen langs de beukenlanen. Dan hebben we de recente zwammen uit vijf afzonderlijk gebieden nog niet gehad.

Ik moet bekennen dat het nogal een bende wordt op mijn computer.

Plog – Elfenbankjes langs de afgrond

De natuur is sterk, maar oh zo kwetsbaar. Dat besefte ik tijdens een boswandeling langs nog meer paddenstoelen en zwammen. Want de exemplaren met de felste kleuren trekken alle aandacht. Dus nader je geboeid om ze te fotograferen, terwijl je onbewust een halve heksenkring vertrapt. Oeps, sorry, even niet gezien. Veel soorten zijn namelijk bruinig. Ze vallen nauwelijks op tussen het gevallen blad. En sta je niet bovenop een paddenstoel, dan vertrap je wel een mestkever. Die was nu juist zo druk bezig om de boel op te ruimen.

Afijn, hopelijk heb ik niet al te veel dood en verderf gezaaid toen ik deze foto’s nam. ‘Gewone elfenbankjes’ noemen ze deze zwammen. Volgens mij is hier weinig gewoons aan. Ik vind ze betoverend mooi. Op microniveau hangen ze in een diepe kloof van een fantasy landschap.

(Klink desgewenst op een foto voor een vergroting.)

Plog – Een reus, een biefstuk en een porseleinzwam

Soms vraag je je af hoe bepaalde organismen aan hun namen komen. Neem nu de volgende drie zwammen. Ik zag ze tijdens de vorige boswandeling.

Deze schoonheid wordt een reuzenzwam genoemd. Nu vraag ik je: daar rechts, dat is toch precies een elfje? Een engel kan ook. Nee? Oké. Laten we er dan een landschap van maken. Dat donkere op de achtergrond is een begroeide bergwand. En dat vreemde bouwwerk vooraan is een futuristische ruimtevaartstad.

Dit vlezige exemplaar noemen ze een biefstukzwam. Goed, dat begint er meer op te lijken. Of zie jij hier iets anders in?

Tot besluit de zogenoemde porseleinzwam. Inderdaad glanzen deze witte bolletjes en ze zijn enigszins transparant. Zo te zien zijn ze echter ook slijmerig. Reken maar dat kinderen hier een andere naam voor zouden verzinnen.

(Klink desgewenst op een foto voor een vergroting.)

Plog – Krullen en rondingen in het bos

Ah, de herfst is weer in aantocht, daar wijst alles op. Het wordt koeler en vroeger donker; zeker in het bos. Bomen strooien hun zaden rond en kronkelende schepsels omringen hun stronken. Paddenstoelen en zwammen bezorgen ons een wandeling vol wendingen.

Wat vorige week roze kleurde, is nu rood. En wat kort geleden nog onzichtbaar was, is nu groot. Deze wonderlijke verschijningen passen in sprookjesvertellingen bij de open haard. Het seizoen begint vroeg dit jaar en er is genoeg voor een vervolgverhaal. Genieten maar!

(Klink desgewenst op een foto voor een vergroting.)

Plog – Kunstige vormen in het bos

Onze bossen bieden genoeg diversiteit. Dat zie je goed wanneer je naar de details kijkt. Zoals de vorm van een blad of de structuur van een bast. Daarnaast zijn er paddenstoelen en zwammen in allerlei verschijningen. Elke boom heeft zijn eigen groeiwijze en strategie voor verspreiding. Nu ik vaker in bossen wandel, vallen hun kenmerken mij steeds meer op.

Vorige week liep ik op de beboste Hemelse Berg. Daar ligt bovenstaande gevelde eik. Zijn wortelgestel vormt een natuurlijk kunstwerk.

Vlakbij ligt park Hartenstein, waar enkele sequoia’s groeien. Je weet wel, die Amerikaanse reuzenbomen. Hun bast vertoont dit stromenpatroon.

 

En deze uitstulping? Hm, die roze kleur alleen al. Ik vind het maar een twijfelachtig geval.

(Klik desgewenst op een foto voor een vergroting.)