De onschuld voorbij met copyright

Als amateur blogger besef je nauwelijks welke risico’s je neemt. Stel dat je uit een YouTube-video een screenshot op je blog plaatst. In de tekst zet je keurig een link naar de video waar het om gaat. Uh uh. Foute boel. Mag niet. Daarvoor moet je toestemming hebben. Dit is zo’n situatie waar copyright jagers op azen. Voordat je het weet, leggen ze een claim van honderden euro’s bij je neer. Op de Blogacademie staat een waarschuwend artikel over de werkwijze van deze copyright jagers.

Van Raam Open heb ik alle riskante afbeeldingen weggehaald. Zoals screenshots van websites met statistieken en grafieken. Ook eigen foto’s van een plattegrond, van een boekomslag en van diverse krantenartikelen zijn geschrapt. Plus diverse afbeeldingen, die ik van internet had geplukt. Zelfs een foto van een muur uit mijn vorige huis moest eraan geloven. Die muur was namelijk volledig behangen met kalenderplaten. Ofwel: met andermans foto’s. Nu mis ik een toepasselijk plaatje voor de Pronkkamer.

Ik vraag mij af hoe ver zo’n claimorganisatie kan gaan. Stel dat je een foto plaatst van een restaurant waar onopvallend in een hoekje een foto aan de muur hangt. Mag dat dan, of niet?

Hoe zit het trouwens met foto’s van VIP’s? Ik bezit namelijk een foto van Queen Elisabeth II van hoogsteigen makelij. Althans, die foto is met mijn toestel gemaakt door een Engelse mevrouw op de voorste rij. Van wie is dan de foto? En mag ik deze foto van her highness zomaar plaatsen? Het lijkt mij namelijk best ingewikkeld om 32 jaar na dato om toestemming te vragen. Zowel aan de koningin als aan die onbekende mevrouw.

Het is niet leuk om foto’s weg te halen. Van sommige logjes blijft er weinig over zonder foto, omdat de tekst daarover gaat. Bovendien heb ik soms veel moeite gedaan om een goed screenshot te maken. Zoals van een prachtige luchtopname van een scherpe bergkam in de Eagle-videoclip van ABBA. Ik kan die videoclip wel in een log ‘embedden’, maar dan blijft die bergkam (op 3 minuten en 41 seconden) onzichtbaar.

Overigens is het prima dat copyright bestaat. Hoe kan je eigenlijk zien of iemand anders met jouw foto’s aan de haal gaat?

34 gedachtes over “De onschuld voorbij met copyright

    1. Bij overgenomen foto’s of teksten is het inderdaad goed gebruik en verplicht om de bron te vermelden. Ik twijfel of je Google als bron kan vermelden, want Google is zelden de eigenaar van wat er op internet verschijnt.
      In elk geval hebben we wel meer eer van ons werk met eigen foto’s.

  1. Dat plaatje van die mevrouw met die wc rol heb ik weggehaald. Staat nog wel ergens in mijn blog, maar ik zag dat als soms mensen mijn blog delen op facebook of zo, dat plaatje prominent op de voorgrond kwam. Verder doe ik er niks mee. Mijn naam is haas, ik zwicht niet voor NSB’ers. Als een eigenaar zich meldt en die heeft bezwaar, zal ik het verwijderen. Ik ga ook niet iets kopiëren als erbij staat dat dat niet mag. Maar iets van google halen voor je blog, tja.

    En dan nog eens wat. Hoe weten die NSB jagers waar ze de factuur heen moeten sturen? 😉

    1. Je kan altijd nog zelf een foto maken van een mevrouw met een wc-rol.
      Het staat lang niet altijd vermeld of je een foto mag overnemen, want de wettelijke regel is gewoon dat het niet mag zonder vooraf toestemming te vragen.
      Ik vind het ook wel een instinker dat plaatjes op andere social media kunnen verschijnen als anderen jouw blog delen. En dan bestaat er nog zoiets als de Wayback Machine …

      1. Ja, je hebt gelijk. Het schijnt niet te mogen, wat ik daar ook van vind voor niet commerciele doeleinden. Anoniem blijven mevrouw Raam Open uit Nederland! 😉

      2. Gevoelsmatig maakt het inderdaad uit of een foto commercieel wordt gebruikt of niet. Maar daar schijnen de juristen geen boodschap aan te hebben. Als het om geld gaat, zijn ze onverbiddelijk.
        Ik blijf lekker achter dat plaatje van het raam verscholen.

      3. Ja die Wayback machine heb ik eerst vervloekt omdat die zonder mijn toestemming mijn hele website hadden gekopieerd. Maar in 2014 was mijn URL gestolen. En in 2019 ben ik opnieuw begonnen (.be is nu .net), en was ik blij dat ik mijn oude artikels nog terug kon recupereren dankzij Wayback Machine 🙂 Heb daar zelfs een donatie aan gedaan.

      4. In een dergelijke situatie is het zeker een groot voordeel dat oude artikelen bewaard blijven.
        Persoonlijk zou ik het prettig vinden als Wayback machine de gekopieerde webpagina’s regelmatig ververst. Er kunnen gewichtige redenen zijn waarom je die als website-eigenaar wijzigt of van internet af haalt. Maar misschien doet de Wayback machine dat al?

      5. Ja die doen dat. Mijn oude site was van 2007. En je kan daar terug zien hoe je site er op een bepaalde datum uitziet. (niet heel je site wordt op 1 datum gekopieerd)

      6. Nog een voordeel, is dat op elke kopij een datum en uur stempel staat. Als iemand een artikel steelt en claimt dat hij de schrijver is. Dan kan je die waybackmachine en datum als bewijs materiaal gebruiken.

      1. Nee, ik had verkeerd gelezen. Ik dacht dat uw ‘Mack Webber’ was. Maar los daarvan, die mannen kunnen via de nodige procedures het recht krijgen om uw gegeven bij uw providers op te vragen.

      2. Het zal wel. Ik wist dat trouwens niet, ik dacht dat dat alleen aan de politie verstrekt mocht worden als er een redelijke verdenking was. Dus ik moet achter een vpn in Kazachstan?

  2. Ik las overigens nog dit op de site van Arnoud Engelfriet, die ik van naam ken doordat Jolie veel met hem heeft samengewerkt. “Het kan gebeuren dat iemand een foto maakt waarop bijvoorbeeld een beeldhouwwerk of een schilderij van een ander te zien is. Dit mag, mits het maar gaat om een afbeelding van het werk “zoals het zich aldaar bevindt”.

    Maar inderdaad mag je dus niet zomaar plaatjes gebruiken zonder toestemming. Er zijn dus bloggers die hele gedichten en plaatjes op hun site zetten, wel met bronvermelding, maar het mag dus niet. Weer wel als je het plaatje gaat bespreken, maar niet als versiering. Ingewikkeld.

    1. Hé, dat is een goede opmerking over ‘een afbeelding van het werk “zoals het zich aldaar bevindt”.’ In dat geval mag ik de zelfgemaakte foto van mijn fotomuur weer in de Pronkkamer terugplaatsen. Bedankt!
      De regels zijn zeker ingewikkeld. Vandaar dat je zo snel een uitglijder maakt, en daar azen die aasgieren weer op. Grrr.

      1. Aasgieren zijn het ja. Net als spamverspreiders. Hoe kunnen we die ter goeder trouw zijnde bloggers eens flink naaien?

  3. Al mijn foto’s zijn origineel en mijn eigendom. Maar als blogfotograaf moet je er mee leven als anderen ermee op de loop gaan, ben ik bang. ‘Heeft u wel eens iets verkocht?’ -Nee, maar er is wel eens iets van mij gestolen!’

    1. Jij hebt een geheel eigen stijl. Het is raar als anderen die foto’s zomaar gebruiken.
      Nu ik de foto’s op Raam Open heb opgeschoond, geeft het wel meer voldoening om hoofdzakelijk eigen werk te tonen. Enkele foto’s komen van Unsplash (met bronvermelding), maar dat is toch anders.
      Er wordt massaal foto’s gedownload van dergelijke gratis aanbieders. Je ontvangt dan geen geld, maar wel eer voor je werk.

    2. Het is nog erger, als ze geen copy stelen. Maar een directe link naar uw server plaatsen op hun site. (zodat uw foto op hun site te zien is, maar ze daarvoor uw bandbreette misbruiken. Stel je maar voor dat je een data limiet hebt, en uw foto komt op een site met een paar miljoen bezoekers per dag, en jij krijgt de rekening 😦 Als je dat ontdekt kan je dat oplossen met de foto te vervangen, en de oude link met een 301 doorverwijzen naar iets anders.

      1. Dat extern linken kan je verhinderen via de .htaccess file in de root-map. Maar ik zit met WordPress.COM en daar heb je geen toegang tot je eigen root-map 😦 (is wel goed tegen hackers)

  4. Oh wat vreselijk, zijn die bureau’s nog steeds zo actief.. :-/ Hoe heette de beruchtste ook weer. Cozzmoss, ofzoietzzss. Ging gehandicapten-stichting aanklagen, terwijl ze kopie-toestemming hadden maar die niet via de…. (Yuk, ik wil er niet meer aan terugdenken, nare internet-uitwassen ;))
    Ik dacht dat ik er genoeg van wist, maar dat zelfs een foto van je eigen interieur met je kalender niet mag… Droevig.

    1. Ze zijn gewoon harteloos. Ik ken het voorbeeld van Erfgoed Leiden dat in het logje van de Blogacademie wordt genoemd. (Inmiddels is een eerdere rechterlijke uitspraak teruggedraaid.) Maar in de tussentijd hebben archieven heel veel afbeeldingen op internet afgeschermd. Ook het Gelders Archief en daar baal ik nu van.
      Dat van die foto van je eigen interieur met kalenderplaten schijnt toch te mogen. Zie reactie van Mack.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.