Een vreemd aangenaam begin

De coronacrisis dringt maar moeilijk tot mij door. Terwijl de wereld in brand staat, wandel ik rond in een jeugdherinnering. 1973, autoloze zondag, rolschaatsende kinderen op de A4. Zo rustig is het nu hier.

Stel je voor: op deze maandagmiddag is het heerlijk zacht voorjaarsweer. Je kan naar buiten zonder jas en overal zijn kinderen op straat. Ze rolschaatsen en hebben een hinkelbaan gemaakt. Een moeder speelt midden op de weg met haar dochter een balspel. Dat kan best, er is toch geen verkeer. En plotseling zijn alle buurtbewoners met hun voortuintjes in de weer.

Is dit hoe een crisis begint? Dan zijn de eerste tekenen vreemd aangenaam.

9 gedachtes over “Een vreemd aangenaam begin

  1. Onwerkelijk allemaal hè? Ik ervaar het ook zo. Gisteren maakte ik een ommetje in de buurt en zag ook allemaal mensen buiten bezig. Iedereen begroet elkaar nog even normaal. Ik merk wel dat ik ieder kuchje heel bewust waarneem…

  2. Blewbird

    Als je tijd over hebt, (her-)lees La Peste van Albert Camus. Over de isolatie van een stad in Noord Afrika in de 30-er jaren van de vorige eeuw. Mooie foto!

Laat een reactie achter op Diana Schuurmans Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.