Fysiek onderuit door een bloedneus

Rond 4:30 uur word ik wakker van vocht dat mijn keel in loopt. Dit voelt bekend aan. Snel sta ik op en loop naar de badkamer. Het is weer zover: bloedneus. Een flinke bloeding deze keer. Vorig jaar had ik daar in de winter geregeld last van. Zelfs onder de douche. Toen speelde de linkerkant op. Nu zit het rechts, voor de tweede maal binnen een week.

De klodderige details zal ik jullie besparen. Een enkel bloedbad op Raam Open is wel genoeg. Maar het bloeden valt ook nu moeilijk te stelpen. Daar sta je dan voor de spiegel in de badkamer, terwijl bijna heel Nederland nog lekker op één oor ligt. Steeds harder bibberend in je pyjamaatje. Zodra de druk op mijn neusvleugel vermindert, begint meteen het bloeden weer.

Probeer maar eens zonder bloedspatten wat warmers aan te trekken, terwijl je met een wattenschijf voortdurend tegen je neus aan moet drukken. Een dikke trui of een bh met haakjessluiting, bijvoorbeeld. Met één hand een strakke spijkerbroek dichtknopen lukt evenmin. (Hé, dat roept herinneringen op.) Er moeten nog ergens tampons rondslingeren, waarmee ik het bloeden kort zou kunnen stelpen. Maar wáár?  Nogmaals, ik zal jullie de details besparen. De badkamer is inmiddels weer helemaal schoon.

Wat ik wil zeggen, is dit. Wat kan je lichamelijk toch uit je doen raken door een simpele bloedneus. Vooral als je tot 08:00 uur wacht met de huisarts bellen, omdat de praktijk dan open gaat. En de assistente aan de telefoon zegt dat je gewoon je neusgat moet dichtduwen. Hoewel je uitsluitend wil horen dat je DIRECT mag komen. Dat mocht, na mijn reactie. Gelukkig woon ik op zeven minuten lopen afstand.

Ik heb er een uur in een behandelkamer gezeten. Oh, het bloeden hield daar natuurlijk binnen vijf minuten op. Zal je altijd zien. Maar tegen die tijd zat ik nogal te hyperventileren. Door de inspanning van de wandeling. Doordat ik voor mezelf op moest komen. En doordat ik al uren niet geweldig adem kon halen. Daarom zag ik sterretjes en werd ik er duizelig van. Trouwens, bloed in je maag heeft ook geen beste uitwerking.

Kortom: ik voelde mij zo slap als een vaatdoek. Dat schijnt normaal te zijn. Alleen komt de acceptatie van zo’n feit wat trager bij mij. Want ik had voor vandaag een wandelafspraak. En ik hield die behandelkamer in beslag, vond ik. En dat allemaal voor een bloedneus. Belachelijk. Ik wilde wel opstaan, maar ja. Je wordt vanzelf teruggefloten door je lichaam. Vandaar dat ik de rest van de dag kalm aan heb gedaan.

11 gedachtes over “Fysiek onderuit door een bloedneus

  1. Heel verstandig. En na het lezen van de linkjes (en wat gegniffel) heb ik het nu toch echt met je te doen! Vervelend ook dat je dit vaker hebt. Ik ga er mijn grote kruidenboek eens op naslaan. Misschien heb je iets in je tuin staan wat bloedstelpend werkt. Kun je een volgende keer dat vaatdoekgevoel misschien overslaan…

    1. Oh, dat zou handig zijn: een bloedstelpend middel. Ik ben benieuwd. Inmiddels heb ik wel een neusspray en een neuszalf in huis, maar er zijn nog meer lichaamsdelen die potentieel in de gevarenzone kunnen komen. Het wondje moet nu eerst rustig genezen.

      1. Hier ben ik weer 🙂 Groeit er bij jou in de buurt een van de volgende kruiden: gewoon duizendblad, herderstasje, of heermoes? Deze hebben alle een bloedstelpende werking. Als je meer wilt weten hoor ik het wel 😉

  2. Ik had vroeger ook winterbloedneuzen. En ik ben eens bij de dokter geweest met een wond die ik niet meer dicht kreeg. In de wachtkamer daar hield het ook op. Heb ik hem maar weer even opengemaakt. Dat kwam me te staan op het dichtbranden van de wond. Dat deed zeer.

    1. Au, ja. En dan vinden sommigen dat ik dramatisch doe.
      Ik heb op eigen verzoek een doorverwijzing voor dichtbranden gekregen. Die bewaar ik nog even. Als het wondje nu op natuurlijke wijze blijvend herstelt, is het ook goed.

  3. Jessica

    Ah wat akelig! Weet je waar die bloedneuzen vandaan komen? En oh de ergernis je altijd langs de assistente van de huisarts te moeten vechten. Ik heb met mijn huisarts afgesproken dat ik hem mag mailen en hij dan gelijk contact met me opneemt als de assistente moeilijk diet. Omgekeerde wereld. Ik begrijp dat er mensen zijn die voor ieder wissewasje bij de huisarts op bezoek willen en dat de ceberiushonden van de huisarts die tegen moet houden. Maar ze zouden toch moeten weten dat er ook mensen zijn die alleen komen als er iets is wat ze zelf niet kunnen oplossen.. sorry een teer punt bij mij. Ik vind het slecht dat mensen een strijd moeten leveren om de zorg te krijgen die ze nodig hebben de weerloze en kwetsbare mensen en zij die niemand hebben die voor ze opkomt zijn hier al jaren het slachtoffer van.

    1. De oorzaak van bloedneuzen kan van alles zijn: stoten, dun neusslijmvlies, droge lucht in huis. De beste medische informatiebron is Thuisarts.nl.
      Het is inderdaad moeilijk om voor jezelf op te komen terwijl je je al beroerd voelt. Bij mijn huisarts zijn de assistentes overigens heel behulpzaam. (Af en toe overdrijf ik een beetje, dus neem de logjes niet te letterlijk.)

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.