Wie wat bewaart … slibt dicht

selectie van gemaakte fotos paddenstoelen

Wat bezielt een mens toch om van alles te bewaren? Als het om tastbare zaken gaat, kan ik rücksichtslos opruimen. Dat ligt anders met digitale bestanden. Die nemen weinig fysieke ruimte in. Om te zien hoe veel ik bewaar, moet ik eerst een heleboel mappen stuk voor stuk openen. Daarin zitten mijn documenten, foto’s en enkele filmpjes. Ik heb alles behoorlijk geordend. Hierdoor lijkt het alsof ik weinig bewaar. Tot het tijd wordt voor een back-up. Dan is mijn computer genadeloos: 5.933 foto’s! Belachelijk.

De afgelopen dagen heb ik mijn uiterste best gedaan om die fotobestanden op te schonen. Matige foto’s van bepaalde paddenstoelen heb ik vervangen door mooiere. Soms helpt het om een jaartje te wachten. Als je handiger wordt in fotograferen, kijk je automatisch kritischer naar oude bestanden. En één geslaagde foto per soort is wel voldoende. Althans, dat probeer ik mezelf wijs te maken. Maar ja, op bovenstaande foto staat de vangst van vandaag. Of datgene wat overbleef na een (echt waar) zeer strenge selectie.

Een hobby-fotograaf is in feite een jager-verzamelaar. Een jager is voortdurend op zoek naar bruikbare dieren en planten. En vergelijkbaar met wat een vogelaar doet, wil ik van elke soort paddenstoel er minimaal één verzamelen. De vraag is waarom een hedendaagse jager-verzamelaar zo veel moeite doet. Een fotoboek uit de winkel biedt fraaiere foto’s plus een completer overzicht.

Zaterdag wandelde ik in een groep. Onderweg zagen we allemaal dezelfde paddenstoel. Ik had op dat moment mijn handen vol en kon even geen foto maken. Als iemand mij dan achteraf een foto stuurt, telt dat niet. Ik moet de foto zelf hebben gemaakt. Zodra ik een foto van eenzelfde soort paddenstoel kan nemen, gaat de gekregen foto weg. Tenzij die echt heel bijzonder is. Maar dan blijf ik proberen om een foto te maken die nog bijzonderder is.

Om schijfruimte te besparen en het aantal foto’s in te perken, overweeg ik nu om mijn vakantiefoto’s te dumpen. Die zijn met mijn twee-na-laatste toestel genomen. Dus van belabberde kwaliteit, volgens huidige normen. Ik kan beter een koffietafelboek van Tasschen met Balinese tempels kopen. Bovendien kan ik mij diverse mensen op die vakantiefoto’s amper herinneren. Al behoorden ze tot het reisgezelschap.

13 gedachtes over “Wie wat bewaart … slibt dicht

  1. Ja, dat digitale archief weet wat. Ik heb ook zoveel op mijn pc staan. Plus nog het nodige van mijn alweer vier jaar geleden overleden echtgenoot. Ik wil het allemaal nog niet weg doen. Wat natuurlijk raar is als je bedenkt dat zijn spullen, waaronder mappen vol brieven en kaarten wel al voor een groot deel weg zijn (niet overdrijven, ik denk dat ik nu ongeveer 40% heb opgeruimd, maar dat gaat toch sneller dan al die mapjes openen en bekijken wat er in zit).

  2. Ik ben een ‘terugzet-visser’. Heb ik de foto gemaakt, en eventueel gedeeld (maar dat is niet noodzakelijk), neem ik weer heel snel afscheid.
    Ik kijk er toch nooit (nauwelijks) meer na. Behalve om op te schonen.

      1. Met 1 oog dicht:-). Nee, zonder dollen, ik probeer te kijken alsof de foto door iemand anders werd gemaakt. Selecteren is m.i. een van de beste manieren om tot betere foto’s te komen.

  3. Kees Groen

    Van wat er nog te gebeuren staat, heb je nog niets. Van wat er is gebeurd, heb je foto’s. Ouwe afdrukjes nemen veel plaats in, hetzelfde geldt voor dia’s en negatieven. Digitale nemen geen ruimte in. Op een 2 Terabyteschijf kun je 200.000 foto’s van 5 Megabyte bewaren, kost je 80 euro. Het schijfje is zo groot als een half sigarendoosje. Waarom zou je herinneringen weggooien, zeker als je een ordelijk type bent, en alles netjes in afzonderlijke mappen hebt opgeslagen…

    Die mensen van vroeger die je je niet meer herinnert, dat komt waarschijnlijk omdat je de betreffende map nooit opent om je herinneringen weer op gang te krijgen. Dat gaat soms meteen, en soms kost het een paar dagen. Weg is eeuwig weg.

    1. Dat is allemaal waar. Jij zou dus voor de zekerheid alles bewaren.
      Een externe schijf kan wel uitkomst bieden. Nu verklein ik standaard het formaat van de genomen foto’s om ruimte te besparen en soms krijg ik daar achteraf weer spijt van.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.