Wie wat bewaart … slibt dicht

selectie van gemaakte fotos paddenstoelen

Wat bezielt een mens toch om van alles te bewaren? Als het om tastbare zaken gaat, kan ik rücksichtslos opruimen. Dat ligt anders met digitale bestanden. Die nemen weinig fysieke ruimte in. Om te zien hoe veel ik bewaar, moet ik eerst een heleboel mappen stuk voor stuk openen. Daarin zitten mijn documenten, foto’s en enkele filmpjes. Ik heb alles behoorlijk geordend. Hierdoor lijkt het alsof ik weinig bewaar. Tot het tijd wordt voor een back-up. Dan is mijn computer genadeloos: 5.933 foto’s! Belachelijk.

De afgelopen dagen heb ik mijn uiterste best gedaan om die fotobestanden op te schonen. Matige foto’s van bepaalde paddenstoelen heb ik vervangen door mooiere. Soms helpt het om een jaartje te wachten. Als je handiger wordt in fotograferen, kijk je automatisch kritischer naar oude bestanden. En één geslaagde foto per soort is wel voldoende. Althans, dat probeer ik mezelf wijs te maken. Maar ja, op bovenstaande foto staat de vangst van vandaag. Of datgene wat overbleef na een (echt waar) zeer strenge selectie.

Een hobby-fotograaf is in feite een jager-verzamelaar. Een jager is voortdurend op zoek naar bruikbare dieren en planten. En vergelijkbaar met wat een vogelaar doet, wil ik van elke soort paddenstoel er minimaal één verzamelen. De vraag is waarom een hedendaagse jager-verzamelaar zo veel moeite doet. Een fotoboek uit de winkel biedt fraaiere foto’s plus een completer overzicht.

Zaterdag wandelde ik in een groep. Onderweg zagen we allemaal dezelfde paddenstoel. Ik had op dat moment mijn handen vol en kon even geen foto maken. Als iemand mij dan achteraf een foto stuurt, telt dat niet. Ik moet de foto zelf hebben gemaakt. Zodra ik een foto van eenzelfde soort paddenstoel kan nemen, gaat de gekregen foto weg. Tenzij die echt heel bijzonder is. Maar dan blijf ik proberen om een foto te maken die nog bijzonderder is.

Om schijfruimte te besparen en het aantal foto’s in te perken, overweeg ik nu om mijn vakantiefoto’s te dumpen. Die zijn met mijn twee-na-laatste toestel genomen. Dus van belabberde kwaliteit, volgens huidige normen. Ik kan beter een koffietafelboek van Tasschen met Balinese tempels kopen. Bovendien kan ik mij diverse mensen op die vakantiefoto’s amper herinneren. Al behoorden ze tot het reisgezelschap.

23 gedachtes over “Wie wat bewaart … slibt dicht

  1. Ja, dat digitale archief weet wat. Ik heb ook zoveel op mijn pc staan. Plus nog het nodige van mijn alweer vier jaar geleden overleden echtgenoot. Ik wil het allemaal nog niet weg doen. Wat natuurlijk raar is als je bedenkt dat zijn spullen, waaronder mappen vol brieven en kaarten wel al voor een groot deel weg zijn (niet overdrijven, ik denk dat ik nu ongeveer 40% heb opgeruimd, maar dat gaat toch sneller dan al die mapjes openen en bekijken wat er in zit).

  2. Ik ben een ‘terugzet-visser’. Heb ik de foto gemaakt, en eventueel gedeeld (maar dat is niet noodzakelijk), neem ik weer heel snel afscheid.
    Ik kijk er toch nooit (nauwelijks) meer na. Behalve om op te schonen.

      1. Met 1 oog dicht:-). Nee, zonder dollen, ik probeer te kijken alsof de foto door iemand anders werd gemaakt. Selecteren is m.i. een van de beste manieren om tot betere foto’s te komen.

  3. Kees Groen

    Van wat er nog te gebeuren staat, heb je nog niets. Van wat er is gebeurd, heb je foto’s. Ouwe afdrukjes nemen veel plaats in, hetzelfde geldt voor dia’s en negatieven. Digitale nemen geen ruimte in. Op een 2 Terabyteschijf kun je 200.000 foto’s van 5 Megabyte bewaren, kost je 80 euro. Het schijfje is zo groot als een half sigarendoosje. Waarom zou je herinneringen weggooien, zeker als je een ordelijk type bent, en alles netjes in afzonderlijke mappen hebt opgeslagen…

    Die mensen van vroeger die je je niet meer herinnert, dat komt waarschijnlijk omdat je de betreffende map nooit opent om je herinneringen weer op gang te krijgen. Dat gaat soms meteen, en soms kost het een paar dagen. Weg is eeuwig weg.

    1. Dat is allemaal waar. Jij zou dus voor de zekerheid alles bewaren.
      Een externe schijf kan wel uitkomst bieden. Nu verklein ik standaard het formaat van de genomen foto’s om ruimte te besparen en soms krijg ik daar achteraf weer spijt van.

  4. Wat bezielt je, inderdaad? Dat snap ik dus echt niet. Maar ik ben ook nooit een verzamelaar geweest. In tegenstelling tot bv manlief, die als kind al sigarenbandjes en lucifers verzamelde… Ik ben te lui om (digitaal) op te ruimen, anders zou ik echt weinig foto’s hebben. Maar ik ben er toevallig serieus mee bezig nu, weer eens door alle digitale bestanden heen worstelen, want wat doe ik er ooit nog mee? Wat doet iemand na mij, als ik dood ben, er nog mee? Niks!

      1. Criteria zijn ‘activiteiten’ of mijlpalen hier vastleggen, zoals een keukenverbouwing, de tuin van een kaal grasveld naar een fleurig en kleurig paradijsje omtoveren, dat soort dingen, waar we later als we oud zijn nog eens doorheen kunnen bladeren en dan zeggen: goh, weet je nog… 😉 en een soort erfenis voor de kinderen van manlief maken die naar mijn idee hun vader veel te weinig waarderen op wat hij allemaal kan. Als wij er niet meer zijn is ons hele bedoeninkje immers hun erfenis en ik wil dat ze zich dan (alsnog) realiseren wat hun vader hier allemaal gerealiseerd heeft… zo. Dat moest er even uit, blijkbaar… 🤔 Maar alle mooie landschapsplaatjes die ik vooral voor de blog maak, gooi ik daarna meteen weg. Zolang ik mijn blog niet weggooi, is veel daar te vinden, en als ik mijn blog delete… wauw, dan ruimt dat heerlijk op!

      2. Die mijlpalen en het proces daar naartoe zijn zeker mooi om vast te leggen en te bewaren. En even stoom afblazen mag hoor. Het zou wel fijner zijn als de kinderen van manlief het mooie van zijn creaties al bij leven en welzijn inzien. Jij durft, vertrouwen op de opslagcapaciteit van je blog. Ik hou het bij een dubbele back-up. 😉

      3. Ik vind – heel kort door de bocht – alles wat zich online afspeelt (en dan met name sociale media als WP en FB) ‘gebakken lucht’. Als iets me echt heel dierbaar is, moet het ook tastbaar zijn of worden gemaakt. Oftewel: als er een moment komt dat mijn schrijfsels me zo dierbaar worden dat ik bang wordt ze te verliezen, ga ik een (papieren) boek schrijven 😉

      4. Zo kun je natuurlijk gelijk een vervolgvraag verwachten, want zijn jouw schrijfsels (of in elk geval een aantal daarvan) je nu niet dierbaar genoeg? Waaraan moeten ze voldoen om wel dierbaar te zijn?
        Verder zeker waar: een flink deel van het online gebeuren is gebakken lucht, op de contacten met enkele personen na. Het lijkt sterk op het echte leven.

      5. Haha, ja, dat laatste zeker… alhoewel ik in het echte leven de ‘gebakken lucht’ er aardig uit heb (en weet te houden), en dat slipt er virtueel toch nog wel eens in… Maar: niet al mijn schrijfsels zijn mij dierbaar nee. Die van de laatste tijd missen bezieling. Die zit ergens anders in, en blijkbaar is mijn voorraad bezieling niet oneindig… 😉

      6. Toch, het feit dat je nog wel bezieling ervaart in iets anders, is een goed teken. Misschien hebben we veel van de voor onszelf relevante onderwerpen al behandeld. Misschien verschuiven onze interesses. Een blog kan gaandeweg ook een andere functie krijgen. Plezier hebben en houden in het schrijfproces vind ik een belangrijke reden om door te gaan. En jij?

      7. Bezieling komt bij mij met golven. Dat weet ik. En verschuift inderdaad van het een naar het ander. Je helpt me op deze manier wel mijn gedachten een beetje op een rij te krijgen over schrijven, bloggen, actief zijn op social media… dank daarvoor! Want met dat laatste wat je zegt ben ik het helemaal eens: plezier in het schrijfproces is het belangrijkste. Daar begon het (bloggen) voor mij ooit om, en dát moet zeker zo blijven… 😉

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.