Zo zonde van de tijd

Uiterwaard Ewijk wandeltocht

We ontmoeten elkaar in 2015 voor het eerst tijdens een wandeling. Ik woon hier dan zes maanden. Haar huis staat op dat moment al jaren te koop. De woningmarkt zit op slot en de verkoop schiet niet op. Deze situatie beheerst haar. Want de verkoop hangt samen met haar scheiding. Ze wil weg daar. Weg van die plek met al die herinneringen.

Daarna zien we elkaar regelmatig en praten we steevast over onze woonsituaties. Ik ben blij dat ik hier terecht ben gekomen. Zij wacht nog steeds. Jaren later volgt de doorbraak en verhuist ook zij eindelijk.

Onlangs sprak ik haar weer. Het was tijdens die wandeling in de uiterwaard bij Ewijk. Daar woonde zij tot voor kort vlakbij. Nu blikt ze terug. 7 ½ jaar. Zéven-en-een-half-jaar. Zo lang heeft haar leven gevoelsmatig stilgestaan. Zo lang heeft het geduurd voordat zij weer verder kon gaan, dankzij de verkoop van haar woning.

Ik ken dergelijke fases. Wachttoestanden of voortslepende situaties waarin maar geen verbetering komt. Intussen verstrijkt de tijd. Leef-tijd. Wat kan je er aan doen? Soms is er geen ontkomen aan.

9 gedachtes over “Zo zonde van de tijd

    1. Het hangt sterk af van hoe je er zelf mentaal mee kunt omgaan, denk ik. Kun je nog relativeren en pluspunten zien? Hoe ver laat je het je leven beïnvloeden? Kun je het tijdelijk loslaten? Soms is een situatie zodanig ingrijpend dat je echt stilstaat, maar zelden op alle fronten tegelijk.

  1. Je kunt het zonde van de tijd noemen, maar die tijd is meestal gewoon nodig om van de ene in de andere periode te geraken. Vaak maak je dan een sprongetje als de tijd weer begint te lopen en komt het alsnog weer goed. Het is alleen zo jammer van die leef-tijd, maar daar kun je inderdaad niet zoveel aan doen. Soms moet je gewoon een paar jaar (deels) stilstaan voor je weer verder kunt.

    1. Ja, het sprongetje op het moment waarop alles weer vloeibaar wordt, is mooi.
      Er bestaan vast veel tegeltjeswijsheden over die wachttoestand, maar voor mij geeft het vooral aan dat het leven slechts ten dele maakbaar is.

  2. Mooi gezegd van Joke: dat je soms (deels) moet stilstaan voordat je weer verder kunt. Ben ik het helemaal mee eens. Je kunt niet altijd maar in beweging blijven. Stilstand is broodnodig. Op een bepaald vlak. En dat wil dan niet zeggen (in mijn optiek) dat je op een ander vlak niet verder zou kunnen…

    1. De gedachte dat je soms moet stilstaan voordat je weer verder kunt, is mij welbekend vanuit de wereld van coaching en onderschrijf ik ook. Toch gaat mijn stukje over een andere vorm. Daarbij is er vooraf geen probleem, maar ontstaan de problemen juist doordat je gedwongen wordt om te blijven stilstaan. (Dit even los van de scheiding in de geschetste voorbeeldsituatie.)

      1. Ja, ik reageerde ook niet echt op wat jij schreef hè? Tweede poging dan: triest dat iemand zo’n periode dat er niet gebeurt wat je graag wilt ervaart als (negatieve) stilstand en zonde van de tijd… Ik kan me heel goed voorstellen dat het lastig kan zijn, zo’n situatie, maar dan denk ik wat jij schrijft in je volgende blog. Hup, grijp die lef bij z’n vodden…

      2. Ja, ik ben geen makkelijke hè? 😉
        Nuchter bekeken is het natuurlijk goed om niet bij de pakken neer te gaan zitten als het tegenzit. En toch, en toch. Soms zit je gewoon echt even vast door externe omstandigheden. Ook ik had mijn vorige appartement al drie jaar eerder willen verkopen, maar er waren redenen waardoor dat anders liep.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.