Een album vol ansichtkaarten van rond 1910

Oude ansichtkaarten rond 1910 album

Op verzamelbeurzen en in kringloopwinkels zie je ze weleens liggen: ansichtkaarten uit vervlogen tijden. Soms staan er bakken vol en zijn ze ingedeeld per plaats of thema. Of er ligt een verkleurd album, waarvan niemand meer weet wie de kaarten verzameld heeft. De namen van de geadresseerden zeggen ons niets en de afzenders kennen we evenmin. Een verweesd album. Ik wordt daar altijd een beetje melancholiek van. Zulke albums waren nooit bedoeld als handelswaar. Die kaarten waren ooit belangrijk.

Misschien wachtte een vrouw met smart op een bericht van haar man, ver weg in een militair kamp. Mogelijk vroeg een verloofde zich vertwijfeld af of zijn geliefde nog wel aan hem dacht. Jonge vrouwen schreven kaartjes aan de familie. Vermoeid, op zaterdagavond, als hun dienstje bij een deftige Mevrouw in Den Haag erop zat. Zusjes stuurden kaartjes naar elkaar, terwijl ze uit logeren waren. En de well to do deden berichtjes op de post vanuit New York.

Misschien was zo’n album van een jongedame en kreeg ze het cadeau voor haar verjaardag. Had ze verkering met een jongeman? Wie weet wat zijn ansichtkaartjes dan teweegbrachten. Wat haar emoties waren. Hoe vaak zullen haar ogen langs zijn woorden zijn gegaan? Zoekend naar betekenis. Nam ze de tekst voor wat die was, of deelden ze een geheimtaal? De kaartjes arriveerden zonder envelop. Zo konden ze elkaar hun gevoelens toevertrouwen zonder dat nieuwsgierige ogen meelazen.

Wij hebben zo’n album vol ansichtkaarten in de familie. Mijn oudtante kreeg het als jonge vrouw in 1908 voor haar achttiende verjaardag. Rond die tijd kreeg ze ook verkering. Wanneer je er in bladert, dwaal je zo af naar een andere wereld.

8 gedachtes over “Een album vol ansichtkaarten van rond 1910

    1. Kees Groen

      Rond 1910 stond er bijna geen boom op de hele Veluwe. Alleen aan de randen waren wat bossen bij Arnhem en Apeldoorn. Overlast door zandverstuivingen waren een jaarlijks terugkerend probleem. Eind jaren ’20 is de herbebossing van overheidswege ter hand genomen, met het doel drie vliegen in één klap te slaan: vermindering verstuiving, werkgelegenheidsproject voor de vele werkelozen a.g.v. de crisis, en houten stutpalen voor de bloeiende kolenmijnen in ons land.

      1. Goh, dat klinkt minder aantrekkelijk als je van bos houdt. Nu is er op de Veluwe best veel variatie. Zelf zie ik het liefst wouden waar de bomen al eeuwen ongemoeid zijn gelaten.

    2. Naar aanleiding van Kees’ reactie heb ik e.e.a. opgezocht in de Grote Historische Atlas van Nederland (1830 – 1855), deel 3 Oost-Nederland. De Veluwe was inderdaad een overwegend kale bedoening met vlakten, zandverstuivingen en hier en wat bos. Behalve rond Arnhem, waar een relatief groot stuk bos was. Ook mijn huis staat op toenmalige bosgrond.

      1. Klopt, alleen zo rond 1910 was dat alweer herstellende. En het gold volgens mij vooral voor ten zuiden van Apeldoorn. Hoe zag het er rond Epe uit?

      2. Bij Epe lagen lapjes grond van boeren en akkerbouwers en enkele kleine perceeltjes bos. Er staan vast wel ergens kaarten en plattegronden uit die tijd op internet.

      3. Ok, dat wist ik ook niet. Ik dacht dat die oorspronkelijke bewoners hier de bossen in gingen om hun doden te begraven. Maar ze hebben ze gewoon neergeflikkerd op de vlakte en later is er een bos omheen gezet. Jammer zeg.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.