‘Zo’n verschrikkelijke ervaring’

‘… zo’n verschrikkelijke ervaring, dat wil ik nooit meer. Het was op de boot op weg naar Terschelling toen ik ineens iets zag bewegen. Gewoon het idee dat er wat op je hoofd rondloopt; horror. Ik was er ook niet op voorbereid. Een aardige drogist op Terschelling heeft me gekalmeerd, maar ik heb er nog weken last van gehad.’

Dit zegt een vrouw in het Volkskrant Magazine van 6 april 2019. Waar denk je dat zij over praat? Een luis op het hoofd van haar dochter.

Bij deze woorden verwacht je toch minstens een giftige slang of zo? Hoewel? Op een camping voelde ik als kind eens iets heel griezeligs in mijn oor wriemelen. Daar was letterlijk een oorwurm in gekropen. Maar de ultieme horror? Dat waren joekels van kakkerlakken in de tropen, die ’s nachts over mijn lichaam liepen. Brrr, hier krijg ik nog steeds de kriebels van. Slechts een flinterdun lakentje hield ze bij me vandaan.

16 gedachtes over “‘Zo’n verschrikkelijke ervaring’

  1. Ingrid van Bouwdijk Bastiaanse

    Ik vond het ook wel een heftige reactie van de dame uit de Volkskrant. Ik kan me de paniek wel een beetje voorstellen. Ik had het zelf, toen wij van alles hadden geprobeerd om de luizen van de hoofden van onze dochter, mijn eigen en zelfs van oma’s hoofd uit te roeien, maar het lukte pas na een aantal luizenshampoowasbeurten.
    Ieder heeft natuurlijk zijn dingetje waar hij van op tilt slaat. In diezelfde Volkskrant eindigde de column van Eva Hoeke met een opmerking over haar dochtertje, die net visfrietjes op heeft: De enige op de wereld waar ik het van kan hebben dat ze smakt….

  2. Ellie Schmitz

    Ik ril., maar onlangs zag ik een vlooi bij Sam, onze poes. Nooit gehad, ook niet bij de honden. Bleek dat het maandelijkse pipetje van Frontline niet meer werkt,vlooien zijn er resistent voor geworden heeft de dierenarts ons verteld, het is al een oud middel. Gelukkig is het allemaal opgelost, maar ‘jakkie’.

  3. De kakkerlakken bleven gelukkig in de keuken …. Maar die ene spin, die wij eerst voor een gat in de muur van het hostel aanzagen… maar ging rennen toen er ineens acht zaklampen op werden gericht… Die ben ik nooit vergeten. Hij (of zij) rende naar boven, naar daar waar wij moesten slapen.

    Geen oog dichtgedaan…

    1. Ingrid van Bouwdijk Bastiaanse

      Hihiiiii 🙂 ENG!!
      Ik ben in de Dominikaanse Republiek een keer “piemel”-naakt uit de douche gerend, een binnenplaatsje op vanwege een zwerm kakkerlakken. Later leerde ik dat je een kaars mee moest nemen (elektriciteit was er niet), want kakkerlakken houden niet van licht.

      1. Ik heb ooit een maaiendouch gehad. Maar dat was gewoon thuis. Dode kraai in het afzuigkanaal. Mijn vader hoorde mij vier kilometer verder gillen.
        Snap nu nog niet hoe ik in een later stadium aan een ‘sport’-visser ben blijven plakken. Met van die vieze beesten in een doosje.

  4. Ingrid van Bouwdijk Bastiaanse

    Maaiendouche is nog erger dan over een maaientapijt lopen. Op weg naar mijn werk in Kenia liep ik altijd over een veldje waar afval werd gestort door de hele wijk. Daar zaten altijd aasgieren. Bij een bepaalde temperatuur en vochtigheid liepen we daar over de maden.

      1. Ingrid van Bouwdijk Bastiaanse

        Vanochtend had iemand het over een kakkerlakken racebaan rond haar bed afgelopen week in een shabby hotel in Benin. Ze had een heel aantal kakkerlakken meegenomen in haar bagage, maar ze waren doodgevroren in het vliegtuig. Dat is wel apart, want ik herinner me dat kakkerlakken zelfs een nucleaire aanval overleven.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.