Modern + man + vrouw = androgeen

Mijn vader had grote handen en voeten. Voor zijn schoenen moest hij in speciaalzaken zijn. Dus toen ik als pubermeisje een groeispurtje kreeg, vreesde ik dat mijn handen en voeten als die van hem zouden worden. In die levensfase wil je vooral normaal blijven en niet van de vrouwelijke norm afwijken. Wat die norm op enig moment ook moge zijn. Uiteindelijk viel het mee. Ik ben zeer tevreden met mijn schoenmaat 37, al heb ik wel iets grotere handen dan veel gendergenoten.

Want dat doen we natuurlijk: vergelijken. En niet alleen wanneer we pubers zijn. Gisteren schreef ik over hoe mannen denken. Dat logje staat bol van de clichés, inclusief opmerkingen over seks. Ingrid reageerde direct met: ‘Ik herken mezelf wel in zo’n opmerking (maar ik heb ook nogal wat mannelijke trekjes). Hoe meer ad-rem, hoe meer je erbij hoort tegenwoordig.’

Dat brengt mij bij Mack. Niet dat dat hij zo androgeen is, vermoedelijk. Maar hij schreef eerder dat hij moeite heeft om bloggers te volgen die hij niet persoonlijk kent. Dat maakt zeker verschil. Want Ingrid en ik kennen elkaar al jaren via een werkgever. Dus heb ik voorkennis bij haar zin over die opmerking. En ondanks mijn zandlopermodel en haar bescheidenheid hebben wij allebei licht androgene trekjes in uiterlijk en karakter.

Inderdaad hoor ik Ingrid meteen zo’n opmerking droppen. Waarna anderen even denken van: ‘Huh? Komt dat uit de mond van een vrouw?’ Als je daarna vraagt wat zij bedoelt, volgt er steevast een nuchtere afweging. Die zomaar kan indruisen tegen wat je verwacht van een tenger iemand als zij. Van een moeder, van een vrouw met haar achtergrond en baan. Achter haar ad-rem gedrag gaat een weldoordachte levensvisie schuil. Daarbij doorbreekt zij onder andere rolmodellen voor mannen en vrouwen. Ook haar man is anders dan de meeste mannen die ik ken uit zijn land. Geen macho. Maar is hij daarom minder mannelijk? En is zij dan minder vrouwelijk?

Het feminisme kan ik af en toe wel schieten. Want mannen en vrouwen zijn soms echt in verwarring over hoe ze met het andere geslacht ‘moeten’ omgaan. Zelf ben ik nog opgevoed met het idee dat de man de kostwinnaar wordt. Nu zorg ik voor mezelf en twijfel ik eveneens welke houding ik tegenover mannen moet aannemen. Want wat zijn ze: conservatief, modern, of een mix daarvan? Vooral zo’n gemixte man geeft signalen af die alle kanten op gaan. Ik wring mij dan in bochten om goed contact te maken en aansluiting te vinden.

We worden steeds meer androgeen in uiterlijk en gedrag. Die verandering zie je het best bij opeenvolgende generaties. Vaders die openlijker hun zachtere kanten tonen in de opvoeding van hun kinderen. Moeders die stoere dingen doen. Ouders die hun kroost veel vrijer laten in hun beroepskeuze, ongeacht of dat metier ‘hoort’ bij een man of een vrouw.

Veranderende genderrollen dragen bij aan de algehele verwarring in deze toch al woelige tijd. Maar er zullen altijd behoudende en vrijdenkende mensen blijven. Qua man-vrouwverhoudingen zijn deze groepen in Nederland wat dichter naar elkaar toe gegroeid. Van mij mogen er uiterlijk duidelijke verschillen blijven; en clichés eveneens. Maar meer begrip voor, en inzicht in het andere geslacht, juich ik toe. Of deze ontwikkeling doorzet, zal blijken. We zijn er wel zelf bij.

PS: Van alle bloggers die ik volg, is Bentenge voor mij de meest raadselachtige man. Vooral vanwege die foto dan. 😉

Mag die foto hier blijven?

13 gedachtes over “Modern + man + vrouw = androgeen

  1. Uiteraard mag die foto blijven. Ik ga er wel van uit dat je weet dat ik dat niet ben 😉 Ondertussen zit ik even na te denken over het woord rolmodel. En ik vrees dat ik dus ook een gemixt model ben.

    1. Dank je wel. Ik ben even zo brutaal geweest om hem alvast te plaatsen zonder het vooraf te vragen.
      Nu heb je wel een tipje van de sluier opgelicht. Want nee, ik dacht wel degelijk dat jij dat bent op die foto! Je hebt eens iets geschreven over discobezoek of -muziek vroeger en deze enigszins airbrush-achtige afbeelding en de haardracht passen daar bij. Maar wie is nu die persoon op de foto en nu weet ik nog niet hoe jij eruit ziet?! Toch, dat gemixte model, zoiets vermoedde ik wel. 😉

  2. Bepaalde verschillen tussen mannen en vrouwen zullen er altijd blijven en dat vind ik ook mooi. Ik denk dat we elkaar goed aan kunnen vullen. Ik ben nooit zo op mijn ‘man-zijn’ gebrand geweest, behalve die ene keer toen ik (beroepsmatig) op een vrouwenbeurs was en een dame tegen me zei dat haar man daar nooit zou komen, want hij was echt een ‘mannelijke man’. Toen voelde ik me echt beledigd. Ook een beetje tot mijn eigen verbazing. Waarschijnlijk dacht ze gewoon dat ik geïnteresseerd was in de sieraden, make-up en kleding die er werden verkocht.

    1. Oeh ja, dat was bepaald geen handige opmerking van die dame. Of ze was gewoon erg jaloers op de vrouw/vriendin die jij zou kunnen hebben. Want ik ken een man (die erg graag stoere dingen doet) die ooit is mee geweest naar de Vagina Monologen, waar ongeveer 1% mannen in de zaal zat. Hij en die paar andere mannen werden zeer bewonderend bekeken door het publiek en zelfs vanaf het podium speciaal gecomplimenteerd door de actrices. Zo ongeveer zoals een vrouw door ruwe zeebonken wordt bewonderd die meegaat voor een dagje zeevissen en zonder al te veel overgeven overeind blijft.
      Overigens, hoe komt het volgens jou dat de ene man wel op zijn ‘man-zijn’ gebrand is en de andere minder?

      1. Ik denk dat het puur onzekerheid is. Sommige mannen dragen een masker van schijnzekerheid en doen zich heel stoer en ‘mannelijk’ voor. Terwijl ze van binnen bang zijn. Maar uiteindelijk heeft iedereen een kwetsbare kant en volgens mij vinden vrouwen het veel stoerder als een man die kwetsbaarheid durft te laten zien. Hadden ze dat maar door… dat ze best een keer hun angst of teleurstelling durven laten blijken in plaats van hun schouders over alles op te halen.

      2. Ik kan me wel voorstellen dat sommige mannen zo’n houding aannemen als ze uit een gezin komen of in een vriendengroep / werkomgeving zitten waar ‘je niet laten kennen’ de norm is. Het gevolg is alleen dat een masker voor afstand zorgt en wat mij betreft een klik in de weg kan staan wanneer ze steeds in zo’n rol blijven hangen. Dus ja, kwetsbaarheid mag best eens worden getoond.

      3. Bij een vriend in het dorp waar ik opgroeide was ook een sfeer van je altijd maar stoer moeten voordoen en op die manier worden binnenvetters gekweekt. Gelukkig leerde ik van huis uit om me te mogen uiten en dat scheelt een hoop.

      4. Ah, nog een nachtelijke schrijver. Ja, opgroeien binnen een gezin waarin je je veilig voelt om je te uiten, leidt vast ook tot een betere sociale ontwikkeling.

  3. Marry

    Dat “je niet laten kennen” is niet voorbehouden aan “sommige” mannen. “Sommige” vrouwen werd/wordt dat ook aangeleerd. Ik schrijf “sommige” tussen aanhalingstekens omdat het veel voorkomt. En leren we het ook onszelf niet aan, om te voorkomen dat we gekwetst worden? Al dan niet wijs geworden uit ervaring. Zet niet iedereen een masker op zodra hij/zij het huis/de grot verlaat? Zeer complex thema dit.

    1. Marry, ik ben het hartgrondig met je eens. Zelf zit ik in een fase waarin ik alle façades afbreek, vooral die bij mezelf dan. Heeft met leeftijd te maken en met het laatste restje vuil van een burn-out dat nu bij het grofvuil staat. Want ik herken dat ‘je niet laten kennen’ vooral uit werksituaties waarin ik mij in rollen gedrongen heb gevoeld om mee te mogen komen.
      Over het gebruik van het woord ‘soms’ als equivalent van ‘sommige’ vind je dit logje misschien ook treffend.

  4. Ingrid van Bouwdijk Bastiaanse

    Worden we echt androgener in uiterlijk en gedrag? Er is toch een kentering gaande in meer traditionele richting: Is het niet normaler om weer gewoon te trouwen en als je dat wilt voor het huisvrouwen bestaan te kiezen?
    Er is een periode geweest dat trouwen not done was in bepaalde kringen en om niet te werken als vrouw was een soort van hoogverraad aan alle strijdbare feministes die voor onze rechten hadden gevochten. In de jaren tachtig liepen vrouwen op universiteiten toch vooral met spijkerbroeken en slobbertruien net als mannen, en tegenwoordig lijkt de kleding van vrouwen weer veel vrouwelijker geworden. Bij mijn dochter in de klas zitten allemaal meisjes met make-up en lange blonde haren: ik kan ze daardoor zelfs moeilijk uit elkaar houden.

    1. ‘Worden we echt androgener in uiterlijk en gedrag?’ Of die ontwikkeling doorzet, is voor mij ook een vraag. Het lijkt dat er diverse stromingen tegelijkertijd zijn. Meer begrip en inzicht voor mannen en vrouwen over en weer en daarnaast het teruggrijpen op traditioneel gedachtegoed.
      Ken jij jonge vrouwen die nu bewust voor het bestaan van fulltime huisvrouw kiezen? (Dan mag de man wel een goed inkomen hebben.)

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.