Je eigen vrijheid eindigt waar …

‘Waar bemoei jij je mee, iedereen mag met z’n huis doen wat ie wil. Zelfs verwaarlozen. Je hebt gewoon domme pech dat je naast hem woont.’ Deze reactie komt binnen op mijn log over geldzorgen bij oudere huiseigenaren. Voor alle duidelijkheid: dat log betreft de buurman die medewerking weigert aan de vervanging van ons kapotte riool. Dit onder meer vanwege geld. Ik wil de schrijfster van genoemde reactie hartelijk danken. Volgens de film Life Of Pi doe je er namelijk goed aan om ogenschijnlijke tegenstanders te omarmen.

‘Je eigen vrijheid eindigt waar die van een ander begint.’ Ik weet niet van wie deze uitspraak komt, maar dit is zo ongeveer mijn levensmotto. Dus is het bij bovengenoemde reactie makkelijk terugkaatsen. Zo van: ‘En waar denk jíj je dan wel mee te bemoeien?’ Maar laten we liever eerst even kijken naar waar het hier om gaat.

Mevrouw meent dat iedereen met zijn huis mag doen wat hij wil. Zelfs verwaarlozen. Daar ben ik het vrijwel volledig mee eens. Zolang het een vrijstaande woning betreft, tenminste. Als de zijmuur dan instort, heeft de buurvrouw er toch geen last van. Hoewel? Hopelijk vallen de bakstenen de goede kant op en komt het dak niet in haar tuin terecht. Anders moet zij de rommel weer opruimen. De buurman doet dat namelijk niet zelf.

In ons dorp staan een paar verwaarloosde vrijstaande huizen. De tuin eromheen is een wildernis. Bij één van die panden moet je van de stoep af, omdat de boomtakken ver naar voren uitsteken. Dat is wel een beetje hinderlijk, vind ik. Hoogbejaarde mensen, zoals mijn buurman bijvoorbeeld, kunnen er onmogelijk langs met hun rollator. En jonge ouders met een kinderwagen evenmin. Een ander verkrottend pand staat al ruim een jaar leeg. Iemand vertelde dat er in dergelijke gevallen vrijwel altijd ruzie is tussen de kinderen, over de verdeling of de waardebepaling van de erfenis. Gezellig.

In feite hou ik juist erg van dit soort verwaarloosde huizen en tuinen. Hoe kan het ook anders? Als kind genoot ik al met volle teugen van de avonturen van Pippi Langkous. En bij haar thuis was het ook een bende van jewelste. Gaaf! Lekker keten!! Alhoewel. De buren vonden het wat minder, geloof ik nu, bij nader inzien.

Eigenlijk zou ik die serie eens terug moeten kijken, maar vermoedelijk waren die buren gewoon brave lieden. Doorsnee burgers, die hard voor hun huis hadden gewerkt en de boel netjes wilden houden. Zodat het er voor iedereen aangenaam toeven bleef en hun onroerend goed zijn waarde zou behouden. Dat vond de anarchistische Pipi natuurlijk verrekte saai. Maar die wens was toch ook logisch, vanuit de buren bezien?

Pipi was de uitzondering. Persoonlijk vind ik dat je uitzonderingen moet koesteren. Uitzonderingen bevestigen de regel. Uitzonderingen kunnen de boel echter ook loswrikken, mocht dat nodig zijn. Nu wordt de vraag of dat nodig wàs, in dat buurtje van Pipi Langkous. Misschien was zij wel de enige die overal problemen mee had, verscholen onder al dat gelach.

Je hebt gewoon domme pech dat je naast hem woont.’, schrijft de reageerster. Is dat zo? Of heeft de buurman gewoon domme pech dat ik naast hem ben komen wonen? Misschien is de buurman wel zo iemand die nooit in een rijtjeshuis had moeten gaan wonen. Misschien heeft hij daarom al ruim dertig jaar bonje met al zijn buren. Misschien zou de buurman van begin af aan veel gelukkiger zijn geweest in een afgelegen staande woning. Zonder al te veel mensen om hem heen.

Als dat het geval is, kan ik hem begrijpen. Ik zou dat namelijk ook wel willen. Het lijkt mij heerlijk: dat stacaravannetje bovenaan de helling, met dat uitzicht over de weides en het bos in de rug. Op mijn eigen riante lap grond. Dat zou het summum zijn. Maar bouwgrond is onbetaalbaar in dit land vol mensen en regels. Net zoals de buurman heb ik daar het geld niet voor en dus moeten we het met elkaar rooien. Of hij nu wil of niet.

Het enige wat ik voor hem kan doen, is nadenken over zaken waar hij kennelijk geen raad mee weet. Ter voorbereiding. Puur en alleen voor het geval dat hij daarvoor open mocht blijken te staan. En anders niet. Ik wil hem geen enkele financiële regeling door de strot duwen, zoals de reageerster lijkt te denken. Ik wil hem enkel bij een vrij uitzichtloze situatie helpen.

Maar goed, ik ben gewend aan de kortzichtigheid van sommige mensen. Dit kan er ook nog wel bij. En Life Of Pi indachtig, helpt de schrijfster van bovengenoemde reactie mij. Want een vergelijkbare reactie kan ik gegarandeerd van de buurman verwachten. Dus ben ik nu voorbereid.

9 gedachtes over “Je eigen vrijheid eindigt waar …

  1. Lastige situatie. Heb je andere blog ook even gelezen, inclusief de reactie. Beetje kortzichtig. Maar ik moet zeggen: ik heb er nooit zo over nagedacht, want: gelukkig nooit mee te maken gehad, met ouder wordende buren die hun huizen verslonzen. En nu ik dit zo bij je lees is dat wel degelijk een probleem (aan het worden). Hier op het platteland van DK staan veel boerderijen of vrijstaande huizen te vervallen, soms nog met een even vervallen bewoner (vaak zijn het mannen) erin, soms ook niet. Hier is sinds kort een soort krottenwet van kracht. Met subsidie wordt er nu ineens vaart gemaakt met het slopen van die vervallen zooi. Maar ja, dat kan dus makkelijk, bij een vrijstaande boerderij…

    1. Gelukkig dat je er nooit mee te maken hebt gehad, want zulke buren geven veel gedoe. Trouwens, heeft Denemarken al eens geprobeerd om die vervallende huizen en boerderijen bij pre-pensionados uit Noord-Europese landen aan de man te brengen? Er is vast belangstelling voor. 😉 (Maar misschien ziet Denemarken liever geen toestroom uit het buitenland op gang komen.) En wat frappant is het toch dat die generatie oudere mannen zo’n moeite heeft om tijdig over alternatieven na te denken.
      Dit alles staat nogal in contrast met jouw log Wie is er bang voor het donker?, waarin je een sfeer schetst die veel beter bij deze periode van het jaar past. Maar vanmiddag maakte ik een wandelingetje en was het ook hier aan de rand van het bos muisstil. Heerlijk!

      1. Dat laatste is fijn om te horen! Het contrast tussen daar en hier is zo wel groot ja. Denemarken ziet liever geen vluchtelingen komen… maar pre-pensionados die hier hun spaargeldje besteden wel 😉 En het is hier ook beleid inmiddels, zo heb ik begrepen, dat men liever heeft dat je een nieuw, energieneutraal huis label AAA+ bouwt dan dat je een bouwval opknapt, waarmee je nooit verder dan een label F kunt komen… duurzaam? Hm.. weet het niet. Overigens zie ik hier bij ons in de buurt ook wel oudere weduwen – die willen dan graag hun aanstaande bouwval verkopen om in een appartementje in het dorp te gaan wonen, maar ja: dat soort huizen wil niemand kopen… patstelling dus.

      2. Goh, opvallend dat ze in Denemarken liever zien dat je een nieuw energiezuinig huis bouwt dan een oud pand opknapt. Dan denk ik al snel aan een sterke lobby vanuit de bouwsector richting overheid. Hechten ze dan niet aan de historische waarde van oude panden? Bij die weduwen speelt wellicht hetzelfde als bij mijn buurman: erg verknocht aan hun woning, waardoor ze (te) laat inzien dat het comfortabeler kan zijn om op hoge leeftijd dichter bij voorzieningen in een moderner appartement te wonen.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.