Riskeer en word weerbaar

Onlangs sprak ik iemand die het liefste samen met anderen uitstapjes maakt. Zich aansluiten bij een groep is echter niet genoeg. Er moet een vertrouwde naaste mee, anders voelt die persoon zich toch kwetsbaar en alleen. Leeftijd maakt weinig uit; dit is altijd zo geweest.

Het staat haaks op hoe ik zelf in het leven sta. Veel mooie ervaringen heb ik meegemaakt juist omdat ik alleen was. En wat ik heb bereikt, heb ik ook zelfstandig gedaan. Natuurlijk kan je wat hulp of geluk gebruiken. Maar in je eentje uitdagingen aangaan hoort bij volwassen worden. Hoe kan je anders op eigen benen staan?

Uitdagingen krijgen we allemaal. Examen doen, verhuizen en naar een andere school gaan, nieuwe vriendschappen sluiten en presentaties geven. In dergelijke situaties moet je het helemaal zelf doen. (Al gaan sommige ouders met hun kind mee naar een sollicitatiegesprek.)

Ouders kunnen veel doen om hun kind een stevige basis en zelfvertrouwen te geven. Gebeurt dat niet, dan heeft zo’n kind een veel langere weg te gaan. Maar eenieder die de wijde wereld in trekt, krijgt kansen om bij te leren. Daarvoor moet je wel uit je schulp kruipen en het op zijn minst probéren.

Dan nog zal het zelden van een leien dakje gaan. Voor onzekere of sociaal onhandige mensen is de wereld behoorlijk intimiderend. Misschien roep je een negatieve reactie op door je eigen gedrag. Ook kan er een aanleiding zijn van buitenaf. Gewoon, omdat de ander zijn dag niet heeft of omdat hij een aso is. Onderscheid is belangrijk. In alle gevallen kan je van aanvaringen leren. Desnoods met hulp van een coach die helder maakt wat er speelt en handvatten geeft.

Ik heb het meeste geleerd van mensen die buiten mijn vertrouwde kringetje staan. Dat was soms zeer confronterend. Het ging – en zal altijd blijven gaan – met vallen en opstaan.

2 gedachtes over “Riskeer en word weerbaar

  1. Kees Groen

    Dat is weliswaar goed bedoeld advies, maar wel erg makkelijk gezegd. Er zijn nogal wat mensen die iets hebben meegemaakt – vaak in de vroegste jeugd – wat het moeilijk maakt om hun zelfvertrouwen te vergroten.Ongeluk, moeilijke gezinssituaties, verwaarlozing, misbruik, dat soort ballast. Daar is de afgelopen decennia veel biologisch en psychologisch onderzoek naar gedaan. Het stemt niet vrolijk om te zien hoe moeilijk het voor veel van deze mensen is om sociaal en zelfstandig te functioneren. En hoe weinig wetenschap en therapie nog hebben te bieden om dat te verbeteren.

    1. Wat mij betreft is er weinig makkelijks aan. Zie de laatste zin: ‘Het ging – en zal altijd blijven gaan – met vallen en opstaan.’ Ook voor mensen die niet te maken hebben gehad met bijvoorbeeld misbruik of verwaarlozing, is over eigen grenzen stappen vaak een levenslang proces. Ik herken dit zelf en zie het bij de mensen die zoeken naar werk.

Reacties zijn gesloten.