Wie wordt de mantelzorger?

Mijn naaste buurman is hoogbejaard en woont zelfstandig. Vorig jaar stierf zijn vrouw, voor wie hij dag en nacht mantelzorger was. Zelf is hij mentaal scherp, maar hij loopt moeilijk en tobt met zijn gezondheid. Onlangs stond er een ambulance voor de deur. Met griep en longklachten werd hij in het ziekenhuis opgenomen, zo bleek achteraf. De kans is groot dat hij zelf binnen afzienbare tijd een mantelzorger nodig heeft. Maar wie wordt dat?

Ondersteuning kan hij regelen. Elke week maakt een hulp zijn huis schoon. Haar vraagt hij ook om uitleg over zijn smartphone. De bestelauto van de plaatselijke apotheek rijdt regelmatig voor. En de traplift van zijn overleden vrouw gebruikt hij nu zelf. De oude invalidensticker op zijn auto is handig bij het boodschappen doen. En af en toe komt er een zorgcoach langs die kijkt hoe het gaat.

Vorig jaar bood ik aan om zijn voortuin te ontdoen van welig tierend onkruid. (Het breidde zich ook naar mijn tuin uit.) Dat kan hij moeilijk zelf. Toen ik bezig was, wees hij gelijk op allerlei andere klussen die eigenlijk ook nog moesten. Een boom weghalen, struiken snoeien, enzovoort. Op mijn vraag of hij weleens een tuinhulp had ingeschakeld, keek hij moeilijk. Want ja, er kwam een keer een vrijwilliger, maar die deed het niet goed.

Mijn buurman staat niet bekend als een makkelijke man. Dat hoor ik van alle kanten en inmiddels weet ik waarom. Op zich is hij niet kwaad, alleen houdt hij nauwelijks rekening met een ander. Zijn vrouw was trouwens pas echt erg. De afgelopen twintig jaar wisselde mijn woning vier maal van eigenaar. Alle drie mijn voorgangers hadden ruzie met dat echtpaar.

Bij de bezichtiging vermoedde ik al dat er wat speelde. De makelaar wees mij toen op de bouwvallige staat van de gezamenlijke schoorsteen. Dat was vreemd. Want kort daarvoor was het hele dak aan mijn kant gerenoveerd. Dan pak je toch gelijk die schoorsteen mee? Sinds mijn komst doe ik moeite voor een normale verstandhouding en eigenlijk gaat het best redelijk.

Maar met deze buurman moet ik ook lastige kwesties bespreken. Want hij doet niets meer aan onderhoud. Zijn huis is inmiddels zo verwaarloosd dat het overal zichtbaar wordt. Vroeger kon hij alles zelf. Nu vindt hij het lastig om mannen in te schakelen. Door die trots moet ik steeds praten als Brugman voor hij instemt met gezamenlijk woningonderhoud.

Zo kom ik dus af en toe bij hem over de vloer. Hij vind bezoek gezellig. Ik vind het wat minder. En ik moet opletten, want de problemen zijn nooit veraf. Vorig jaar vroeg hij om mijn telefoonnummer. Dat vond hij wel handig, voor als er eens wat was. Stel dat hij zou vallen, dan zou hij mij kunnen bellen. Ik zou ook niet willen dat hij urenlang alleen op de grond zou liggen. Dus zei ik dat hij mij in zo’n noodsituatie kon bellen.

Onlangs sprak ik hem weer. Hij wás die week gevallen en had anderhalve dag op de grond gelegen. Want zijn mobiele telefoon lag buiten handbereik. Ik opperde dat hij eigenlijk beter zo’n pieper bij zich kon dragen, waarmee je een zorgorganisatie alarmeert. Dat werd al geregeld; de zorgcoach kwam diezelfde dag nog langs.

Gisteren belde deze buurman aan. Of ik hem mijn telefoonnummer kon geven, want dat was hij kwijt. Voor het geval hij weer op de grond lag. Ik wilde al met ‘06’ beginnen toen ik een formulier in zijn hand zag. Dus vroeg ik voor wie mijn nummer bedoeld was. Voor hem, of voor een organisatie. ‘Ja, zodat ze je kunnen bellen als ik weer op de grond lig.’

Wel opvallend, dat zijn drie kinderen in dit hele verhaal niet voorkomen.

4 gedachtes over “Wie wordt de mantelzorger?

  1. Ingrid van Bouwdijk

    Ja zo gaat dat. Dan word je door een zorgorganisatie gealarmeerd. Mijn moeder van 87 woont in een appartement met relatief heel veel mensen boven de 70. Een heel aantal heeft zo’n pieperding om en ze zat te twijfelen laatst of ze voor de 3de bewoner ook de eerstaangewezen persoon zou willen zijn.
    Die drie kinderen van je buurman wonen misschien wel ver weg. En zo te lezen zijn ze misschien wel bewust ver van hun ouders gaan wonen.

    1. Da’s ook wat, dat iemand van 87 jaar nog voor buren de eerstaangewezen persoon moet zijn. Hebben al die mensen dan geen kinderen of vrienden in de buurt?
      Overigens heeft deze buurman mij niet eens gevraagd of ik contactpersoon wilde worden. Als hij mijn nummer niet kwijt was geweest, had hij het zonder mijn medeweten of toestemming zo doorgegeven aan een mij onbekende organisatie.

  2. Wat voor levensverhaal zit er achter die man. Ik keek gisteren naar de film Ole over een weerbarstige Zweedse man die het met iedereen aan de stok kreeg. Gaandeweg krijg je een beeld van wat hij heeft meegemaakt. Maar als buurvrouw is het emotioneel passen en meten met zo’n ‘buur’. In de toekomst gaan we dit steeds vaker krijgen, zelfstandig wonende ouderen met een ingewikkelde handleiding.

    1. Over zijn leven weet ik relatief weinig. Wat mij fascineert is hoe verschillend mensen in het leven staan. De huidige 80-plussers lijken slecht op hun toekomst voorbereid, terwijl ik zestigers en zeventigers ken die nu al nadenken over hoe zij hun leven willen inrichten als zij hulpbehoevender worden.

Reacties zijn gesloten.