Lijstjes om niet te vergeten

Zodra de tv-gids binnenkomt, krabbelen veel lezers symbolen bij alles wat ze willen zien. Deze mensen houden van orde en overzicht, zegt men. En markeringen werken als geheugensteun. Needless to say dat ik dit herken. Want ik maak voortdurend lijstjes, overzichten en aantekeningen. Om niet te vergeten. Of eigenlijk, om grip te houden op mijn leven.

Bijvoorbeeld: lijsten van bezochte landen en van films die ik waardeer. Overzichten van concerten, favoriete songs en videoclips (nog in bewerking). Een inboedellijst (kan eens handig zijn voor de verzekering). Een boodschappenlijstje. Een to do list die altijd bovenop de stapel ligt. Plus een lijst met gepland onderhoud in en rond huis. (Die zit diep weggestopt. Daar wil ik niet steeds aan worden herinnerd.) Met al deze lijstjes probeer ik de steken op te vangen die mijn geheugen laat vallen.

Onze hersencapaciteit is te beperkt voor het huidige, dynamische leven. We zien en ervaren te veel in te korte tijd om alle indrukken goed te verwerken. Laat staan om ze te verinnerlijken. Een eeuw geleden arbeidden mensen vooral op het platteland of in een fabriek. Zes dagen per week verrichtten ze eentonig werk. En de zondag zat vol rituelen. Ons kende ons. Afgezien van bruiloften en begrafenissen gebeurde er weinig. Wellicht was het saai, maar het was ook wel zo ordelijk en overzichtelijk.

Overzicht – Deel van de route tijdens de grote reis

Tot mijn eerste grote reis onthield ik details en namen goed. Daarna werd het teveel. Want mijn hersenen kregen onderweg voortdurend nieuwe indrukken te verstouwen. Steeds leerde ik nieuwe mensen kennen en wilde ik vertrouwd raken met vreemde plaatsen. Terug in Nederland volgden diverse uitzendbaantjes kort na elkaar. Ik werd eens wakker met de vraag waar ik ook al weer werkte. Toen begonnen de flashbacks. Ze kwamen continu en op de raarste momenten. Maakte ik een factuur voor een uitgeverij, dacht ik ineens aan een Australisch benzinestation. Er zat totaal geen lijn in.

Die flashbacks hielden jarenlang aan, maar zijn nu helaas bijna verdwenen. Want het was prettig om op de gekste momenten aan details uit die reis te denken. Misschien was het een positieve vorm van PTSS. Want de culture shock na dat vrije reisleven was enorm. Die reis duurde achttien maanden en ik geloof dat iedere reismaand achteraf een jaar gewenning vergde. Nog altijd verzet ik me tegen het harnas van het ‘gewone’ bestaan. Het is niet aan de maatschappij om te bepalen hoe ik mijn leven moet inrichten.

Daarom lijken die lijstjes tegenstrijdig. Want een to do list perst ons in het gareel. Zodra we er een taak op zetten, moeten we er iets mee. Maar lijstjes helpen ons ook om overzicht te houden, om keuzes te maken en om prioriteiten te stellen. En heb je eenmaal een opsomming gemaakt, dan kan je daaruit informatie halen. Een opsomming helpt ons zaken te analyseren en patronen te interpreteren die anders onzichtbaar blijven.

Bovendien helpen lijsten ons vergeten ervaringen weer te herinneren. Wanneer je een groot deel van je leven met iemand deelt, bouw je veel gezamenlijke herinneringen op. Ga je samen op de ‘Weet je nog …’-toer, dan kan de ander jouw herinneringen aanvullen (of rechtzetten). Maar wanneer je veel dingen alleen meemaakt of met steeds wisselende mensen om je heen, dan ontbreekt dat gezamenlijke referentiekader.

Raam Open is soms net een dagboek. En hoe vergankelijk ook, de lijsten en dit blog zijn regelmatig mijn enige houvast.

6 gedachtes over “Lijstjes om niet te vergeten

  1. Aan lijstjes doe ik niet. Dat mijn hersenen niets meer opslaan en ook niet meer terughalen baart me bijna dagelijks zorgen. Maar toch ga ik niet aan de lijstjes. Wat voorbij is is voorbij. Interessant logje dit.

    1. Bedankt.
      Jij bent wellicht meer gericht op het heden en de toekomst. Voor mij is het verleden een fundament voor het heden en de toekomst.

  2. Ik houd al mijn halve leven een dagboek bij, ook om gedachtes en gebeurtenissen een plek te geven (die vaak te persoonlijk zijn voor een blog). Grappig dat je bij het nalezen erachter komt dat sommige gebeurtenissen anders zijn gegaan dan in je herinneringen.
    Vroeger maakte ik lijstjes van CD’s en LP’s die ik kocht en tegenwoordig houd ik bij welke boeken ik lees. Een leven zonder lijstjes is voor mij geen leven 😉

    1. Ja, het is zeker frappant dat onze herinneringen nogal kunnen gaan dwalen, terwijl een dagboek ons dan weer bij de les brengt. Gedachten opschrijven helpt ook om helderheid te krijgen. Dat is fijn.
      Wat dat boekenlijstje betreft: schrijf je dan ook een korte samenvatting en beoordeling? Ik heb wel een beetje spijt dat ik zelf nooit zo’n lijst heb aangelegd.

      1. Ik ben er ook pas halverwege vorig jaar mee begonnen… Zonder samenvatting en beoordeling, maar ik ben wel van plan om dat te gaan doen. Soms kan ik me weinig herinneren bij een boek dat ik een paar maanden eerder heb gelezen. Stukje tekst kan dan toch helpen.

      2. Precies, hoe boeiend een boek ook kan zijn, soms ben je de inhoud zo weer kwijt. Ik heb jarenlang Engelstalige literatuur gelezen, wat mij en passant inzicht gaf in de Engelstalige wereld. Maar veel daarvan is inmiddels weggezakt. Het voordeel is wel dat je dan rustig een boek twee keer kunt lezen, zonder dat het bekend voor komt. 😉

Reacties zijn gesloten.