Klamp je vast aan dat laatste restje privacy

Verwacht van mij geen zinnige afweging over die sleepwet. We weten dat we onze privacy sowieso gaan verliezen. En we geven nu al zo veel over onszelf prijs, bewust of onbewust. Ik vertrouw de bedoelingen van onze overheid nog wel. Maar ons land is gewoon een speelbal, afhankelijk als we zijn van het buitenland in economisch en militair opzicht. Waar doe je als inwoner dan goed aan? Laten we in elk geval de analoge alternatieven voor het digitale leven beschermen.

  1. Geld. Natuurlijk is het oh zo handig om even een boodschap te pinnen. Maar via een bankrekening kan men ons hele leven natrekken. Er kan altijd iets zijn wat een ander niet hoeft te weten. Ook legaal. Daarom is en blijft contant geld handig, overal.
  2. Reizen van A naar B. Op snelwegen hangen om de zoveel meter camera’s die elke auto registreren. Via een OV Chipkaart kan men onze reispatronen achterhalen. En op straat worden alle bewegingen van fietsers en voetgangers geregistreerd. Toch wil ik ook weleens onopgemerkt blijven. Dan laat ik mijn smartphone thuis. En de locatie daarop staat zelden aan.
  3. Wat we lezen. Google weet vast al beter dan de huisarts waar mijn pijntje vandaan komt. Want Google houdt bij op welke klachten ik zoek. Ook weet Google precies welke artikelen ik volledig lees en hoe vaak ik een pagina bezoek. Daarom is het belangrijk dat kranten, tijdschriften en bibliotheken overeind blijven. Want niemand ziet dan waar onze speciale interesse naar uit gaat.
  4. Wat we vinden. Vraag mij niet waarom ik vertrouwen heb in WordPress. Maar als blogger bepaal ik weloverwogen wat ik hier plaats. Bij opvattingen over dubieuze landen of presidenten vergeet ik nooit dat mijn IP-adres traceerbaar is. Dus bewaar ik de ongezouten versie voor vrienden in een persoonlijk gesprek.
  5. Wat we doen. Facebook, WhatsApp, Twitter, Instagram. Dump die zooi. Bel iemand gewoon op of stuur een kaartje. Verspreid via internet alleen neutrale berichtjes met neutrale foto’s. Voeg er desgewenst wat ruis aan toe.
    Dat deed ik ook bij een veel te nieuwsgierige collega. Zij wilde elke maandag alles weten over mijn weekend. Dan vertelde ik dat ik naar het stadsarchief was geweest. En weidde tot in de kleinste details uit over wat ik daar had gedaan (genealogisch onderzoek). Dit tot haar grote frustratie, want zij vond dat utterly boring. Gegarandeerd verloor ze dan interesse in de rest van mijn verhaal. (Wat het smeuïgste deel was, uiteraard.)
  6. Met wie we omgaan. Zie ook punt 5. Wees zeer selectief in al je contacten via social media. Je weet nooit of je zelf ooit verdacht wordt door andermans acties en opvattingen. Ik ga daar ver in. Nieuwe volgers met in mijn ogen dubieuze of foute blogs koppel ik direct los. En als ik volgers buiten internet ken, is dat op dit blog nauwelijks zichtbaar.

Overigens is analoog ook niet alles. Vandaag moest ik het restafval aan de straat zetten. Het duurt maanden om mijn bak te vullen. Drie volle vuilniszakken passen erin. Via alle troep kan een geïnteresseerde een kwartaal uit mijn leven reconstrueren. Bovendien is maart de maand van de belastingaangifte. Hoe velen van ons hebben gelijk opgeruimd en stapels oude documenten weggedaan? Printjes van bankrekeningen, nota’s van medisch specialisten, salarisspecificaties, reiskosten overzichten, lijstjes van giften. Zaken die een ander niets aangaan. Intussen staat die afvalbak wel op een plek waar ik geen zicht op heb.

Ach, vroeger riepen we het al: ‘ze mogen alles van me weten, als ze maar niet van me eten.’

14 gedachtes over “Klamp je vast aan dat laatste restje privacy

    1. Dank je wel. Misschien worden pen, papier en contant geld ooit wel onze laatste redmiddelen. Zoiets als die ondergrondse zaadbank in Scandinavië met zaden van alle planten en bomen in de wereld.

  1. Je hebt groot gelijk een beetje opletten kan geen kwaad. Papieren gaan in de kachel of door de versnipperaar. Ik deel zeker niet alles op mn blog en raad iedereen af dat wel te doen.

  2. Ik heb vandaag tegen de sleepwet gestemd. Gewoon voor alle zekerheid, niet omdat ik er veel van af weet…
    Op Facebook zit ik nauwelijks meer, niet uit privacy-overwegingen maar omdat er geen ruk aan is. Ik ga me pas zorgen maken over mijn privacy zo gauw ik iets strafbaars doe.

    1. Bijna had ik jouw reactie over het hoofd gezien. Jouw laatste zin intrigeert mij en doet mijn gedachten afdwalen naar hoe we in Nederland tot zo’n 50 jaar geleden leefden. Vaak in grote gezinnen waarbinnen nauwelijks privacy was. Kennelijk zijn we met de individualisering gevoeliger geworden voor privacy.

  3. twee vrienden komen elkaar tegen, donderdag, gisteren waren de verkiezingen en het referendum..
    zegt de een: “ik heb tegen de sleepwet gestemd”.

    de ander: “Ja, ik zag het, op je facebook.”.

    de les uit deze parabel is dat we het zelf doen, we delen wat af. we laten zien dat we lekker in de zon zitten en dat ons huis onbeheerd is achtergebleven. we twitteren over die kapotte parkeerautomaat met een foto van ons kenteken.. we delen zelfs waar en wat we eten, ondanks bordjes met tekst: “Wilt u het eten niet instagrammen?”.

    en een enkeling maakt nog een foto van zijn/haar productie na toiletbezoek.
    Nee, ze hoeven niet meer zoveel te weten..

    1. Ja, grappig is die parabel. Maar in wat voor kringen verkeer jij dat men zelfs de eigen productie fotografeert? Ik mis kennelijk wel veel zonder Facebook.

  4. we hebben wel tegen het EPD, het elektronisch patiënten dossier gestemd, succesvol. want wat we mankeren, daar rust nog een taboe op.

    waar we succesvol zijn mag, nee, moet, iedereen weten.

Reacties zijn gesloten.