Netjes binnen de lijntjes

Ons wandelgroepje nadert het Renkums Beekdal bij de N225. Daar waar nu schapen met de eerste lammetjes in de wei lopen. Dartele beestjes tussen slome wolbalen. Ik verwacht dat we de zandweg door het bos zullen nemen. Maar onze gids stapt over het afzetdraad heen op de naastgelegen weide. We horen hier niet te zijn. En het is een drassige boel. Bij Oranje Nassau’s Oord klauteren we over prikkeldraad terug naar hoger gelegen terrein. Dat ziet er eveneens uit als privé-grond. Ik zeg het tegen de vrouw die naast me loopt. Maar dit is geen probleem, vindt zij.

Daarop vertelt ze over een vakantie-ervaring. Hoe ze ergens met een wandelgroepje belandde wat eigenlijk niet de bedoeling was. Ook dat was vermoedelijk privé-terrein. Maar ze waren min of meer verdwaald en het werd al laat. In de buurt was een grot met deuren, die zij als enige betrad. Dieper binnen trof ze een opslagruimte aan voor wijn. Daar liep een man rond. Ze legde hem uit dat ze de weg zocht. En ze merkte spontaan op dat ze wel trek had in een glaasje. Hij bleek alle tijd te hebben, en zin in gezelschap. Prompt nodigde hij haar, en bij nader inzien de hele groep, uit voor een maaltijd in zijn landhuis.

Waarmee ze wil zeggen dat het geen kwaad kan om iets ongebruikelijks te doen. Daardoor gebeuren er juist boeiende en onverwachte dingen. En zo schudt zij me wakker. Want ineens denk ik: ‘Nondeju, dat weet ik toch. Op reis ben ik ook wel in zulke situaties beland. Zij het meer onbewust of per ongeluk. Wat is er sindsdien gebeurd, waardoor ik nu zo netjes binnen de lijntjes blijf?’

2 gedachtes over “Netjes binnen de lijntjes

  1. Omdat de ervaringen ook soms buitengewoon negatief kunnen zijn ? Functie van het land en de omgeving en de menselijke natuur waar je buiten de lijntjes gaat ?

Reacties zijn gesloten.