Fotosafari in de uiterwaard

Nu het water zo hoog staat, móet ik naar de rivier toe. En met mij vele anderen. Vandaag was het een komen en gaan van mensen met statieven en camera’s op paden waar ik doorgaans de enige ben. Je komt er normaal gesproken hooguit een dorpeling met hondje tegen. Bij toeval zag ik een bekende die speciaal voor het schouwspel uit Utrecht was gekomen. Ook stond er een man met zeer professionele apparatuur. Hij vertelde aan een andere fotograaf dat hij aan een documentaire had gewerkt. De nieuwe wildernis, of zoiets. Ik liep er heel serieus met mij mobieltje tussen, aangezien die toevallig wel van een prima camera is voorzien.

Dit wandeltochtje langs de Nederrijn begon bij de aanlegsteiger voor het veerpontje naar Driel, recht tegenover de Westerbouwing. Daarna liep ik via het paadje tussen de bebouwing en de uiterwaard naar het oude kerkje van Oosterbeek. Iets verderop was het fietspad richting de Rosandepolder verdwenen. Er dobberde een bootje boven het asfalt. En het weggetje naar camping Oosterbeeks Rijnoever stond eveneens blank. Hopelijk houden de beheerders het droog.

Eenmaal thuis omvatte de buit honderd foto’s. Met moeite heb ik de helft weggegooid. Want wil je je eigen werk serieus nemen, dan moet je rigoureus selecteren. De rest heb ik een beetje bijgesneden of zo gelaten. Afijn, veel beter dan dit wordt het niet. (Klik eventueel op de foto’s voor een vergroting.)

. Het dunne streepje tussen de bomen is de rivier.