2018. Wat nu?

‘Was er in jouw jeugd al zo veel vuurwerk?’, vroeg ik gisteren aan mijn bejaarde moeder. ‘Oh ja’, zei ze, ‘en mensen beseften nog niet hoe gevaarlijk het was. Toen je vader en ik pas waren getrouwd, liepen we samen over de Haarlemmerstraat. Daar gooiden ze het vuurwerk gewoon naar je toe.’ Dit speelde in die goeie ouwe jaren vijftig. Trouwens, het aantal moorden in Nederland ligt nu op het niveau van de jaren zestig. (Marieke Liem, Universiteit Leiden.) Als percentage van de totale bevolking is dat best een verbetering.

De aanloop naar Oud & Nieuw is voor veel mensen een periode van nostalgie. Genieten van vertrouwde liedjes in de top 2000 op NPO radio 2. En op oudejaarsavond kijken naar Andere tijden, met Hollandse weerstoestanden tussen 1950 en 1980. Twee programma’s over het Hollandse weer en over muziek vol jeugdsentiment. Ze zijn oh zo geruststellend.

Even omschakelen. Sander van Walsum schreef in de Volkskrant dat zijn dochter na een avondje uit in Amsterdam een taxi nam. Althans, dat dacht ze. Maar het was geen taxi en de chauffeur was een onbekende man. Een Nederlandse Turk, bleek achteraf. Hij leverde haar keurig en ongemoeid voor de deur af. Want een jongedame zo midden in de nacht buiten laten lopen, dat vond hij maar niets.

Het wordt weer spannend. Er wacht ons een nieuw jaar, met nog ongewisse gebeurtenissen en onverwachte ontmoetingen. We wensen elkaar voor de zekerheid al het goede toe. En dat vuurwerk steken we af om boze geesten te verjagen, van oorsprong. Maar welke boze geesten? Die in ons eigen hoofd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s