Achter de perfectie

Een succesvolle vrouw vertelt over haar jeugd. Als jonge immigrant liep ze in Nederland schrammen op. Daarom wil ze nu alles tien keer beter doen dan de rest. Zodat haar moeder met opgeheven hoofd kan rondlopen. Ik ken er zo nog een paar. Mensen bij wie altijd alles perfect gaat. Er zijn ook mensen met wie het faliekant misgaat. Gisteren nog, kwamen er op tv voorbeelden langs in ‘Het succes van de kringloopwinkel’. Mannen die afkicken van de drank en nu langzaam opkrabbelen. Voor hen betekent het ‘fijn dat je er weer bent’ van de groepsleidster alles.

Ik heb het niet zo op perfectie bij mensen. Vaak schuilt er iets negatiefs achter. Perfectie als roep om erkenning. Perfectie als fortificatie. Perfectie als ultieme wraak.

Liever zie ik perfectie in de kunsten, vooral in de muziek. Hierbij kan het streven naar perfectie zowel mensen zelf als dat wat ze samen maken naar een hoger plan tillen.

De kringloopwinkel benadert een perfect economisch systeem. Daar is alles en iedereen van waarde en komen people, planet en profit werkelijk bijeen.