Ervaringen met taxi’s en hun chauffeurs – deel 1

In de Volkskrant schrijft journalist Jeroen van Bergeijk over zijn ervaringen als Uber-taxichauffeur in Amsterdam. Hij worstelt met zijn rating, waarmee de klant waardering aangeeft. Die mag niet lager zakken dan 4,6 op de schaal van 1 tot 5. Want Uber is onverbiddelijk. Een gestreste Californische zakenvrouw op weg naar Schiphol geeft hem de beste tip: ‘Please, shut up and drive.’ Laat ik als autoloze persoon ook eens wat taxi-ervaringen delen. Te beginnen met twee verhaaltjes over gedeelde taxi’s in het Midden-Oosten.

Taxi delen 0.0

Uber is er rijkelijk laat mee. In niet-westerse landen rijden al decennialang gedeelde taxi’s. Mijn vroegste ervaringen stammen uit de jaren tachtig. In het Midden-Oosten. Nabij busstations of op andere strategische locaties wachten deeltaxi’s daar op klanten. De chauffeurs roepen waar ze heen gaan of benaderen je persoonlijk. Zodra er genoeg passagiers zijn voor hun bestemming, vertrekt het gezelschap.

In een aftandse Mercedes passen minimaal zes personen. Drie voorin (inclusief de chauffeur), en drie op de achterbank. Soms vier. Dat ligt eraan hoe dik ze zijn en of er veel bagage is. Bij vertrek zet de chauffeur een muziekje op (heel luid). Voedsel en sigaretten worden rondgedeeld en de sfeer is vaak gezellig. Naar kinderen en familie informeren doet het altijd goed. Je moet wat bij een urenlange tocht door een woestijn.

Het tarief is rekbaar en bepaal je vooraf, anders kan je beter niet instappen. Soms vergt de onderhandeling meer tijd dan de rit zelf. Mijn record is drie uur bij een grensplaats in Egypte. We vertrokken pas toen de reguliere lijnbus al bijna kwam.

Taxi delen met het gezin

Mensen in het Midden-Oosten zijn vaak hartelijk en gastvrij. Dat mochten een bevriend stel en ik ervaren toen we in Oman waren. We wilden met een taxi van A naar B en gingen op pad. Maar het was bijna lunchtijd. De chauffeur woonde in de buurt en vroeg of we bij hem en zijn gezin wilden eten. Dan zeg je geen ‘nee’.

We worden zeer vriendelijk ontvangen door zijn familie op de ommuurde binnenplaats. Waaronder zijn vrouw en kinderen, een schoondochter, wat loslopende nichtjes en neefjes, en andere bloedverwanten. Daarna gaan de schoenen uit en worden onze handen gewassen in de ontvangstruimte. (Met water uit een kannetje, dat de echtgenote over onze handen giet en opvangt in een schaal.) Vervolgens zijgen we neer op de kussens langs de muur.

De kamer heeft geen meubels, maar is rijkelijk gedecoreerd met kleden, gordijnen en goudkleurige versieringen. Vanachter een bloemetjesgordijn brengt de gesluierde vrouw des huizes dampende schalen binnen. Die zet ze voor ons op de grond neer, samen met flessen Cola en Fanta. Zelf eet ze met de andere vrouwen in haar eigen ruimte.

Na een paar uur wordt het toch eens tijd om verder te rijden. Er ontstaat een hoop gedrentel. Want de echtgenote en het enige zoontje willen meekomen. En zoontjes, waar ook in het Midden-Oosten, zijn kleine koningen. Dus gaat zoontje (circa vier jaar oud) voorin mee. Hij zit zonder autogordel bij mama op schoot en wij zitten gedrieën achterin. Maar het zoontje wil per sé bij papa zitten. Al rijdend hevelen ze hem over. En van onze chauffeur mag hij best autorijden. ‘Kijk eens hoe goed hij het kan!’, lachen zijn ouders trots. Daarom is zoonlief kilometers lang onze bestuurder.

Na een tijd hevelt de chauffeur zijn zoontje wijselijk over naar mama. Niet omdat de situatie onveilig is. Welnee, we naderen een politiepost en hij wil zijn vergunning niet kwijt. Even later begint de peuter weer ongedurig te jengelen. Bij mama zitten is saai, autorijden is veel leuker. Dus wordt hij opnieuw onze chauffeur. Tot het geslinger wat al te gortig wordt. Met een zucht legt vader weer zijn handen op het stuur.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.