Gewetensvraag in de plantenzaak

De vorige eigenaresse heeft aan de straatkant een Engels tuintje aangelegd met buxushaagjes en hortensia’s. Toen ik het huis kocht, stond alles er picobello bij. Achteraf gezien moet ze daar veel zorg aan hebben besteed. Ik woon op arme zandgrond en die is meestal kurkdroog. Het vergt dan ook de nodige bemesting en bewatering om alles groen en fleurig te houden. En nu wordt mijn pronktuintje bedreigd. Want wat blijkt? De buxusmot is bezig aan een desastreuze opmars.

Eerst werd een van mijn mooie bolvormige struiken een beetje rafelig. Er kwamen bruine plekken in en daarna werd hij kaal. Van dichtbij ziet het er onsmakelijk aangevreten uit. De kaalslag breidde zich snel uit naar de ernaast staande struikjes.

Dus op naar de plantenzaak. In het schap staat een batterij bestrijdings- middelen in soorten en maten. Van zwaar giftig tot milieuvriendelijk. Een aardige medewerker vol tatoeages vraagt of hij kan helpen. Ik ben hier duidelijk niet de enige die met buxusmot zit opgescheept. Het gezochte middel is helemaal uitverkocht. ‘We konden nog net een doosje krijgen van een ander middel.’, vertelt hij.

Hij stelt een keuze voor tussen het grove geschut en het zachtaardige ecologische product. En hij vraagt wat ik wil. Het milieuvriendelijke middel werkt op basis van kruiden. Een ander is nog slimmer gebaseerd op kennis van de natuur. Dat werkt met feromonen, maar daarvoor is het in dit stadium te laat. Tja, daar sta ik dan, met mijn achtertuin vol bijen- en vlindervriendelijke struiken. Ik wil helemaal geen gif. Maar die rotrupsen vreten mijn haagjes kaal waar ik bij sta. Rücksichtslos kies ik voor het kwade.

Eenmaal terug wrik ik met moeite de bijna dode bolle buxus uit de grond. Ernaast blijven wat zielige struikjes over. Misschien zijn die ook al reddeloos verloren, maar de rest staat er nog tamelijk gezond bij. Gewetenloos sla ik aan het sprayen. Ik zie het ongedierte voor mijn ogen ineenkrimpen. Of is dat mijn verbeelding? Daarna gaat het regenen.

Tevreden over deze doeltreffende actie stap ik weer naar binnen. De volgende ochtend zie ik een rups bewegingloos op een struikje zitten. Die is goed te grazen genomen. Maar even later is hij verdwenen. Nee! Inmiddels heb ik met de hand zo veel mogelijk rupsen tussen de blaadjes vandaan geplukt. Zeker dertig stuks en het is een slijmerige toestand.

Ik betwijfel of het gif afdoende was. Een straat verderop zag ik vergelijkbare kaalslag. Daarom wacht ik met angst en beven het naderende onheil af. Natuurlijk, dit is klein bier vergeleken met de dreigementen van Noord-Korea en de Amerikanen. Daarom zou ik willen dat roekeloze leiders milieuvriendelijk gingen tuinieren. Dan kunnen ze hun overtollige energie kwijt en beseffen ze eindelijk hoeveel moeite het kost om iets duurzaam op te bouwen.

3 gedachtes over “Gewetensvraag in de plantenzaak

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.