Motorrijders op de Posbank

Is het mijn leeftijd? Of is het te lang geleden dat ik zelf motor heb gereden? Vandaag was het een prachtige tweede Pinksterdag op de Posbank. Overal genoten wandelaars, fietsers en gezinnen van de natuur en de weidse vergezichten. Ze werden slechts ruw gestoord door het geluid van bepaalde motoren die alle geluidsnormen overschreden. Wat bezielt groepen motorrijders om in zo’n natuurgebied rond te rijden?

Ik heb het niet over gewone motorrijders op normale voertuigen. Het zijn de types die welbewust het geluid opvoeren. Het zijn ook de types die zich uitsluitend binnen een groep heel wat voelen. En die het daarbuiten in hun broek doen. Zelfs als het alleen maar regent. Als de omstandigheden een beetje onstuimig dreigen te worden, zie je ze nergens meer.

Ik weet waar ik het over heb. Zulke types ben ik amper tegengekomen op mijn 15.000 kilometer lange motortocht in bloody hot Australia. Want stel je voor dat ze bij een wegomleiding met hun Harley door twintig centimeter diep rul zand moeten rijden. Ze zouden zomaar onderuit kunnen gaan, wat menige motorrijder daar overkomt. En als je daar valt, dan krijg je zo’n gevaarte nauwelijks nog overeind. Best lastig als je alleen bent en er eens in de drie uur een andere weggebruiker voorbij komt.

Op de Posbank kunnen motorrijders zo lekker bochtjes maken. Door het glooiende terrein kronkelen de wegen om en over heuveltjes heen. Daarom snap ik wel waarom ze er graag komen. Bovendien kan je er pal naast het restaurant bij een uitzichtpost parkeren. Dan hoef je hooguit twintig meter te lopen in je stijve motorkleren. Het is maar wat je onder natuurbeleving verstaat. In hun hart verlangen veel van die motorrijders naar het echte werk. Maar dat is er gewoon niet in Nederland.

In Australië wel. Op serieus ruw terrein zie je daar geen glimmende motoren. In de ruigste gebieden rijden alleen de stoerste barrels. Dus vergeet die stadsbandjes maar zonder profiel. In de Australische woestijn is het trouwens ook normaal dat alle motorrijders elkaar groeten. En dat alle motorrijders elkaar bij pech helpen. Ook wanneer je als vrouw rondrijdt op een oude Suzuki GN 250 met P-plates. Iedereen groet en iedereen helpt. Behalve kapsoneslijders met hesjes aan op Harleys. Die voelen zich boven alles verheven.

En dat is op de Posbank precies het probleem. Daarom kom ik op voor kwetsbaar natuurgebied en de dieren die er thuishoren. We zijn te gast op hun terrein. Ik kom op voor gebieden waar stilte de norm mag zijn. Iemand moet het doen.

Van mij mag de Posbank voor eigen gemotoriseerd vervoer worden verboden. Sluit toegangswegen af. Vooral in het weekend. Maak een uitzondering voor het geringe aantal omwonenden en werknemers. Zet vanaf de toegangspoorten pendelbusjes in tegen betaling voor bezoekers die minder mobiel zijn. Dit creëert werkgelegenheid. De meeste recreanten kunnen er toch wel op eigen kracht komen.

4 gedachtes over “Motorrijders op de Posbank

  1. Ik vraag me al vele jaren af hoe het geluid dat inderdaad die Harley-achtige motoren maken legaal kan zijn? Je hoort het op een kilometer afstand nog…

    1. Goede vraag. Als je het wilt uitzoeken, stuit je op een juridische en technische woordenbrij. Dit staat in een tabel van Zaanstad:
      Geluidbelasting wegverkeer afgestemd op recreatiegebied (woningen komen nauwelijks voor) maximaal 50 dB; in parken en sportparken maximaal 55 dB. Zie http://decentrale.regelgeving.overheid.nl/cvdr/xhtmloutput/historie/Zaanstad/27408/27408_1.html.
      Als ik het goed heb, komt een beetje motor met 900cc al aan het dubbele aantal decibels. Dat is ook afhankelijk van de conditie van de uitlaat, een demper, etc.

  2. Helaas, ook op de mooie bochtige rivierdijken voeren motorrijders soms een ware geluidsterreur uit. Ik vind het ook bizar dat ik vanuit ons huis de auto’s op de beide autowegen (bijna) niet kan horen, zelfs de vrachtauto’s niet, maar dat ik in het weekend het geluid afkomstig van het verkeer op die wegen soms wél hoor: dat zijn de motorrijders. Het is trouwens eigenlijk best zielig dat je alleen maar door lawaai te maken kunt laten horen dat je er bent. Dat lijkt een beetje op het gedrag van sommige peuters.

    Overigens zag ik toevallig dat iemand een bekeuring kreeg omdat hij onnodig teveel gas gaf binnen de bebouwde kom. Ik meende dat daar een prent van 390 euro aan gekoppeld was. Mag van mij best wat vaker.

    1. Mee eens. Ons systeem is erop gebaseerd dat mensen zich wel aan regels willen houden (in het belang van iedereen). Toch kom je bij een aantal mensen niet onder handhaving uit. Als wandelaar mijd ik tegenwoordig die mooie bochtige rivierdijken in het weekend. Wel zag ik onlangs dat er nu op sommige dijken specifiek een motorrijdersverbod geldt in het weekend. Maar ja, dat moet dan ook weer worden gehandhaafd.
      Misschien is een soort veerooster een beter idee, met verticale spijlen die net te ver uit elkaar zitten om met motorbanden overheen te rijden. 😉 Door de weeks een dichte plaat erover, in het weekend open.

Reacties zijn gesloten.