Wederzijds begrip in de politiek

Gisteren had ik met Mathilde van Sprokkelen contact over redenen waarom zo weinig vrouwen de politiek in gaan. Het is toch een zwaar bevochten recht. Houden vrouwen niet van debatteren? Al langer zou ik willen dat politieke partijen, en landen binnen de EU, boven zichzelf uitstijgen. Daarbij beschouw ik het debat niet als een constructieve vorm voor het vinden van oplossingen. Vorm liever werkgroepen met leden uit alle politieke richtingen die samen toewerken naar een gemeenschappelijk doel. In ieders belang.

Deze week stond er juist een interessant artikel in de Volkskrant over hoe verbinding ontstaat tussen bewoners van diverse achtergronden. Het plompverloren mengen van arme en rijkere bewoners werkt niet, zo blijkt. Ze leven dan gewoon langs elkaar heen. Er ontstaat pas echt contact en wederzijds begrip wanneer mensen uit meerdere groepen samenwerken aan een gedeeld doel. Ik verwees naar dit voorbeeld in mijn reactie aan Mathilde. Pas later las ik dat VVD, CDA, D66 en GroenLinks in Rheden bij Arnhem dat al jaren doen. En met succes.

Zo’n bevestiging van een inzicht geeft mij een goed gevoel. Al leun ik zwaar op ervaringen binnen de internationale ontwikkelingssamenwerking. Vergelijk het met de wetenschap. Daar is het ook gangbaar dat men verder gaat waar het vorige onderzoek is geëindigd. Met kennis, inzicht en begrip als hoogste doel. Hierdoor ontstaat tastbare en duurzame vooruitgang.

In de politiek staat het eigen partijbelang voorop, desnoods als uitruilmiddel. De media tonen regelmatig het haantjesgedrag en een beperkt blikveld. Geen wonder dat conservatieve krachten hun pijlen vaak richten op de wetenschap en de journalistiek. Je moet onvermoeibaar zijn om in de politiek idealen te verwezenlijken. Ik draag graag ideeën aan, maar zal het gevecht in de arena overslaan.

6 gedachtes over “Wederzijds begrip in de politiek

  1. Merkel, Clinton, May, Le Pen en nog een aantal vrouwen geven aan dat zij zeker het verschil in de politiek kunnen maken. Op lokaal niveau hebben we hier een kwartet vrouwen dat al jaren langdurig van zich laat horen in de gemeenteraad.

    Zowel bij vrouwen als bij mannen is een zeer grote groep die totaal geen trek heeft in de politiek, ook al zijn ze er zeer geschikt voor. Misschien zit toch het echte probleem in het systeem van partijbelang en herverkiezen. Er is een Belg die ooit bepleitte om te stoppen met verkiezingen, en de volksvertegenwoordiging te bepalen via loting. Plucheplakken lukt dan niet meer en politici gaan dan niet de helft van de tijd verbruiken voor een herverkiezing.

    Zelf maak ik regelmatig deel uit van klankbord- en adviesgroepen. Afhankelijk van het project zitten daar tussen 25 en 90% vrouwen in, met een gemiddelde van rond de 40%. Vaak gaat het om verkeerszaken en daar hebben mannen net iets meer mee. Eigenlijk is hier meer het probleem of mensen laag of hoger opgeleid zijn. Laagopgeleiden zien de gemeente als vijand en nemen plaats in een klankbordgroep om hun verworvenheden daartegen te beschermen. Constructief meedenken over een algemeen belang valt op z’n minst tegen.

    Een leuke uitzondering was Wijken voor de Fiets, waarbij hier 40 vrouwen met Turkse, Marokkaanse en Spaanse achtergrond een prima en constructieve discussie voerden. De organisatie bestond uit 5 mannen en er was nog 1 Marokkaanse man aanwezig.

    Vaak heeft een gemeenteraad hoedanook problemen met een klankbordgroep als de uitkomst afwijkt van hun inzichten. Via de geldkraan kunnen zij vrij eenvoudig de resultaten op de (zeer) langebaan schuiven.

    1. Weet jij of er goede ervaringen zijn met zo’n volksvertegenwoordiging in plaats van politieke partijen?
      Zo te lezen ben je behoorlijk actief. Ik heb zonet een berichtje bij Mathilde van Sprokkelen achtergelaten om haar op jouw reactie te wijzen. Zij is vast ook benieuwd naar jouw kijk op deze zaak.

      1. Ik weet alleen van dat uitloot-idee, maar niet dat het tegenwoordig ergens op bestuurlijk niveau werkt. Wel zijn er landen met een volksjury die zo wordt bepaald. En zo’n 200 jaar geleden bestond het voordat we de huidige democratie uitvonden. Dat loten gebeurde overigens ook al in de Bijbel.

        Ik vind het zeker een sympatiek idee. Nu is het of partijpolitiek of zoiets als klankbordgroepen, die minder serieus worden genomen en hoofdzakelijk uit vrijwilligres van belangengroepen bestaan. Zelf zit ik er vaak in voor de Fietsersbond. VVN kan hier geen mensen leveren. Wel immer bewonersverenigingen en ondernemersverenigingen. Vaak kom ik dezelfde mensen tegen, dus hier zou ook dat loten een oplossing kunnen zijn.

        Ik blog er maar minimaal over. Ook omdat de ervaringen zeer uiteenlopend zijn en het nogal in detail gaat. Tijdens zo’n serie is het ook de bedoeling dat je niet alles op straat gooit.

      2. Mij lijkt een volksvertegenwoordiging via loting ook het proberen waard. Ik neem aan dat toch een deel van de mensen zich bij een oproep beter verdiept in vraagstukken, zich er een mening over vormt en bij overleg kennis maakt met de ideeën van anderen. Het scheelt als iedereen, hoog én laag opgeleid, wordt gehoord en een bijdrage kan leveren. Want zoals je schrijft, komen er nu vaak steeds dezelfde mensen naar inspraakavonden. Mijn ervaring is dat anderen met een afwijkende mening niet zo snel hun mond open doen in een groep. Die zouden actiever betrokken moeten worden. En ja, wat je met echt onverschillige mensen aan moet …?

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.