De erfenis

De volgende ochtend, na een vrijwel slapeloze nacht.

Toen mijn vader – letterlijk – nog geen twaalf uur dood was, zei iemand al dat zijn zoon het nagelaten gereedschap in mijn vaders schuur wel kon gebruiken.

Hooguit twee weken later had ik al van diverse kanten meerdere waarschuwingen ontvangen. Zowel van vrienden als van bloedverwanten.

Over de erfenis. Erfenissen kunnen als gif door aderen kruipen.

6 gedachtes over “De erfenis

    1. Inderdaad heb ik er wel vertrouwen in dat het t.z.t. goed verloopt. Het is meer dat de waarschuwingen bepaalde uitspraken ineens in een ander licht plaatsen, terecht of niet.

  1. Het is beter als je erflaters geen geld hebben. Ik heb een collega die zijn leven er op ingericht heeft, en ingepland wanneer zijn schoonouders ongeveer overlijden. Walgelijk vind ik dat.

    1. Lekker zeg. Jouw collega mag hopen dat hij zelf lang genoeg leeft om dat mee te maken. Zo zeker is dat niet.
      Heb je enig idee hoe daar binnen die familie over wordt gesproken?

      1. Nee, geen idee. Maar de man leeft te ruim, heeft samen met vrouw twee dikke inkomens, en hebben nooit geld. Dus ik word een beetje onpasselijk van dat verhaal.

Reacties zijn gesloten.