Ontwikkelingssamenwerking 2017

Er zit mij al de hele week iets vreselijk dwars. Het begon met een column van econome Heleen Mees. Zij schrijft dat de migratiestroom uit Afrika ‘vooral wordt veroorzaakt door klimaatverandering’. Vervolgens lees ik over iemand die zich niets aantrekt van hongerende Afrikanen. Ze hebben daar toch genoeg vruchtbare grond? Het is weer zover. Giro 555 van de samenwerkende hulporganisaties staat open. En de discussie over ontwikkelingssamenwerking gaat weer alle kanten op. Behalve de goede.

Eigenlijk is het zo eenvoudig. Men neme een land en men neme een bevolking. Je bouwt er gewoon wat wegen, bruggen, havens, steden, fabrieken, boerderijen, scholen en ziekenhuizen. En klaar ben je. Toch?

Het ergste is dat ik zelf bijna moeite moet doen om te bedenken hoe het ook alweer zat. Ik ben er intussen al acht jaar uit. Negen jaar geleden stond ik voor het laatst op Afrikaanse grond. Weet ik wel hoe het er nu aan toe gaat? Van pure armoe google ik zelfs op ‘ontwikkelingssamenwerking’. En zo beland ik op het blog van Mart Hovens. Tjonge, wat is dát herkenbaar. En wat heb ik een respect voor zo’n man.

Hij zit in Congo. Daarbij vergeleken zijn Kenia, Oeganda en Ethiopië echt Africa light-versies. Makkies, eitjes. Congo is schathemeltje rijk aan alle denkbare grondstoffen en dus is de bevolking straatarm. Dat is een wetmatigheid. Je ziet het pas als je voorbij het cliché van ‘effe een paar bruggen, wegen en fabrieken bouwen plus wat noodhulp geven’ kijkt.

O ja, heb je last van buikvet? Probeer dan eens het middel rechts in het plaatje. Die ene advertentie onder de oproep met Gironummer 555.

(Foto website One World.nl.)

9 gedachtes over “Ontwikkelingssamenwerking 2017

  1. Het lijkt me om moedeloos van te worden, Hovens waakt dan ook voor cynisme, schrijft hij.
    Onlangs las ik een paar uitgaven, een over Oost-Afrika, een over een stukje van Congo.
    Geen van beide recent maar het was duidelijk hoe moeizaam ontwikkelingswerk is. Afrika is Europa niet. Wij hebben er talloze eeuwen over gedaan om ‘mens’ te worden, van Afrika wordt verwacht dat ze in één- of tweehonderd jaar ‘beschaafd ‘zijn. Dat kan toch niet?
    En dat het grote geld onvoldoende bij de bevolking terecht komt, is het niet overal zo? Gisteren zag ik een programma over Haïti. Een andere wereld, net zoveel corruptie

    1. Zeker, de omstandigheden kunnen zwaar zijn, al verschilt dat per land. Daarom bewonder ik Afrikanen en anderen die tóch proberen verder te komen. Welke boeken/uitgaven heb jij gelezen?

      1. De Afrikaanse weg : van Kaapstad naar Caïro
        Ton van der Lee
        en
        Honderd dagen
        Lukas Bärfuss

        Je begrijpt dat ik niet echt oordelen kan maar deze schrijvers kwamen realistisch over. Als buitenstaander weet je nooit wat waar en niet waar is.

  2. Volgens mij was Afrika zo’n 400 jaar geleden verder en hebben GB/FR/NL/PT/ES die structuur door koloniseren vernield. Daarna is het vaak niet meer goed gekomen. Ook door halfbakken projecten vanuit het westen. Zelf ben ik voor de adoptiemethode. Dus minder landen beter helpen en met de bevolking en met de overheid die daar is. Zelfs al is die corrupt, dan nog krijg je meer gedaan door met hen samen te werken. Ik heb de indruk dat de Chinese aanpak in Angola effectiever is. Het is eigen belang van de Chinezen, maar Angola lijkt er duidelijk van te profiteren.

    De actie van 555 is bijelkaar geraapt van Noord-oost Nigeria t/m Somalië en zelfs Yemen. De problemen verschillen per land en je kan moeiteloos plekken aanwijzen waar het vechten is tegen de bierkaai. Zuid-Sudan was veel te arm om als land zonder zeehaven te verzelfstandigen. Het is een gigantisch project om zoiets tot iets acceptabels te krijgen. De migratie is ook een probleem. Zeer begrijpelijk dat men van daar naar het rijkere Europa probeert te komen. Gebeurt ook vanuit Rusland, de Ukraine t/m Afghanistan. Probleem is dat het vaak om jonge mannen gaat, die je nodig hebt om deze landen op te bouwen.

    1. Voor wat het waard is:
      schrijver Van der Lee meldt dat China dermate slecht werk afleverde dat al hun leveranties, bijvoorbeeld wegen, na een paar jaar al scheurden en afbrokkelden. Garantie was er niet bij, de Afrikaanse bewoners zaten met de brokken. Chinezen gingen voor het snelle geld en weinig kosten.Misschien nog steeds.
      Als dit waar is, wat is hun hulp dan waard?

      1. @ Bertie, goede boekentips. Ton van der Lee is een bekende naam en hij schrijft, voor zover ik weet, objectief.
        @ Ximaar, van de Chinese projecten is bekend dat de lokale bevolking erbuiten wordt gehouden. Bij mijn weten zijn er uitsluitend contacten met overheden. Dat is vragen om verergering van problemen. China heeft er geen belang bij dat het maatschappelijk middenveld in Afrika wordt versterkt en corrupte overheden daar evenmin. China heeft gewoon toevoer van grondstoffen uit Afrika nodig en gaat daarbij even desastreus te werk als in eigen land op sociaal en milieugebied. De inkomensongelijkheid in Angola is niet voor niets enorm. Op macroniveau ziet het er misschien mooi uit; op microniveau is het een puinhoop. Want slechts een kleine kliek profiteert.
        Het is een illusie dat je wat bereikt met een corrupte regering, want die heeft maling aan de bevolking. Daarmee samenwerken versterkt juist hun verdeel-en-heerspolitiek en leidt tot geweld en conflict.
        ‘Ook door halfbakken projecten vanuit het westen.’ Sorry, dit is echt ongenuanceerd.

Reacties zijn gesloten.