De PVV wordt salonfähig

Op een feestje van een paar jaar geleden spreek ik een goede bekende. We nemen de wereld door en belanden bij de politiek en de PVV. ‘Weet je,’ zegt hij, ‘ik vermoed dat een of meer familieleden van mijn vrouw wel PVV stemmen.’ Hij zegt het met een klein verontschuldigend lachje. Zo van: ik kan dat ook niet helpen. Misschien vinden we stemmen op de PVV binnenkort niet meer gênant. Als we de peilingen en voorspellingen tenminste mogen geloven uit de krant. Die partij is hard op weg om salonfähig te worden. Dat is wel zo prettig. Ik hou namelijk van openheid.

Op dit blog deel ik mijn visie en mening. Aan waarheidsgetrouwe verhalen voeg ik soms een beetje zelfspot of fantasie toe. Dus neem niet alles serieus.’ Dit schreef ik bij de lancering van Raam Open. De vrijheid om een loopje met de waarheid te kunnen nemen, is een groot goed. Het komt van pas wanneer onderwerpen echt taboe zijn en ik er toch iets over wil schrijven. En een beetje fantasie is handig als dat een verhaal vlotter leesbaar maakt.

Neem ‘Jij zit toch maar niks te doen (1)’. Het logje gaat eigenlijk over een gesprek met een aangetrouwd familielid. En familie is als onderwerp vrijwel taboe. In de oorspronkelijke versie schetste ik de persoon met een opmerking over de PVV. Want noem PVV en mensen hebben direct een beeld bij de aanhangers daarvan. Zo kan ik een omslachtig betoog, waarin ik specifieke zaken en personen zou moeten benoemen, samenvatten in een enkel woord. Of het algemene beeld van de PVV-aanhang correct is, staat overigens volop ter discussie.

Ik had gelijk ook de alternatieve benadering van professionele schrijvers kunnen toepassen. Namelijk persoonlijke ervaringen in een fictief verhaal verwerken. Een roman, een thriller of een gedicht. Zo van: ‘Thomas kwam de kamer binnen en zag Sanne met Mark praten …’ Daarmee kun je alles verhullen. Behalve voor de goede verstaander.

Wie gelooft nu nog dat ik in de eerste alinea over een goede bekende schrijf?

12 gedachtes over “De PVV wordt salonfähig

      1. Ja is het ook. Dus misschien leg ik de grens anders dan jij. Maar toch, soms schrijf ik ‘gisteren las ik dit en dat’ maar het was een paar dagen ervoor. Dat soort feiten pas ik wel eens aan zodat het verhaal logisch te volgen blijft. Maar de gebeurtenissen hier in huis, en over Moeder en Zoon123, en wat ik opruim en dat gezucht en gesteun daarover zijn feiten. En als ik schrijf over ‘vanmorgen’ dan was het ook ‘vanmorgen’. En die verhalen over Afrika en ZuidaAmerika zijn ook feiten, voor zover mijn herinneringen feiten juist opslaat dan.

        Zo te lezen valt het met mijn dichterlijke vrijheden wel mee dus.

      2. Ja, dit zijn best bescheiden dichterlijke vrijheden en dat past ook wel bij jouw blog. Toch kan ik je ter afwisseling een fantasietje hier en daar aanbevelen. Bij het schrijfproces geeft dat er voor mij extra sjeu aan. Nou ja, behalve bij missers zoals in dat ene bericht. Geeft niet, het is leerzaam.

  1. Het zal wel een familielid zijn. Ik heb ze trouwens ook in mijn familie hoor. Niet dat ik ze verder spreek, maar niet om die reden. Wat mensen stemmen moeten ze lekker zelf weten.

  2. In het algemeen hou ik het erg bij mezelf, volgens mij hoort dat bij bloggen zo. Dwz ik zie het als een soort logboek of dagboek. Bewust zaken anders voorstellen doe ik vrijwel niet of het moet binnen een vorm van humor passen. Wel laat ik dingen weg en daarmee kan je de waarheid ook behoorlijk sturen. Over familie of kennissen schrijf ik weinig tot niet.

    Verder heb ik gelukkig geen salon. Ik heb wel een voortafeltje, maar die staat midden in de woonkamer. Voor staat de achtertafel en achter heb ik een keuken en daar zou een tafel me behoorlijk in de weg staan.

    1. Waarschijnlijk geeft iedereen zijn eigen draai aan bloggen en blijft de een wat dichter bij de realiteit dan de ander. Ik vind het wel leuk om te experimenteren met verschillende vormen (bijvoorbeeld achtergrondartikel met journalistieke benadering, chronologisch uit het leven gegrepen verhaal, fantasie, plogje, gedicht, etc.).
      Hm, voortafel en achtertafel, die kende ik nog niet.

Reacties zijn gesloten.