Vlucht over Soedan

‘… augustus 2005 dus, een zondag, was de dag van mijn vertrek. … Het begon met bewolking, maar bij Italië (oostelijke kustlijn) vlogen we in stralend weer. Toen volgde de Middellandse Zee en daar doemden de blakerende kust en het achterland van Afrika op. Dat was ter hoogte van Benghazi in Libië. In onze capsule vol goede voorzieningen en allerlei soorten hapjes en drankjes vlogen we over een gebied zonder leven, althans zo leek het. Er was alleen bijna wit geblakerd zand, en kale crèmekleurige rotsen staken er tussenuit. Maar opeens verschenen er cirkels met donkere ondergrond in een spoor van wat op een onderaards watersysteem zoals in Marokko leek. Dat bleken geïrrigeerde stukken grond te zijn. Ook waren er plaatsen waar ogenschijnlijk niets was, maar waar uit alle richtingen autosporen naartoe liepen. Nog verder landinwaarts was, afgezien van een schone asfaltweg met een pijplijn (?) ernaast, echt helemaal geen teken van leven meer. 

Bij de rechter onderhoek in de met liniaal getrokken grens tussen Libië en Soedan vlogen we het luchtruim boven mijn nieuwe ‘concentratie’ land binnen. De aarde werd eerst zachtroze, daarna iets meer oranje en er waren sporen van rivieren, maar nog steeds zag ik niets wat op de aanwezigheid van mensen duidde, en evenmin op begroeiing. Dit was voor mij toch een heel nieuw landschap. Opeens zag ik allemaal stipjes langs de droge wadi’s en ineens drong het door dat dat bomen of struiken waren. Nu kwamen er ook stukken grond in beeld die geheel verlaten leken, maar waar duidelijk akkerbouw had plaatsgevonden. Alsof het restanten van een oude verdwenen beschaving waren.

Gezichtsbedrog, want nog weer verder verschenen de eerste wazig groene stukken gecultiveerde grond en iets wat op een huttendorp leek. We vlogen bijna recht diagonaal naar het rechter puntje van Oeganda en kwamen over puur, ongerept oerwoud. En toen het steeds neveliger en donkerder werd, over een enorm moerasgebied vol kronkelende rivieren. Nog had ik hoegenaamd geen bewoond gebied gezien. Waarom vechten ze toch zo als ze zo’n overvloed aan ruimte hebben? Waarom trekken vluchtelingen niet massaal het oerwoud in? Is het daar nog gevaarlijker of is dat bos vergeven van de spirits? In elk geval kreeg ik letterlijk een dwarsdoorsnede van Soedan te zien. Tegen de tijd dat wij boven Kenia vlogen, was het al donker. Totdat de lichten van Nairobi onder ons verschenen. …’

Zomaar een stukje uit mijn reis- en verblijfsverslag naar en in Kenia-Nederland-Libië-Kenia-Ethiopië-Kenia. De grote ontbrekende was Soedan. And that has made all the difference.

Kaart overgenomen van http://afrika-kaart.blogspot.nl/2011/10/kaart-afrika-reizen.html.