Tien nooit bezochte landen

Als kind vond ik het leuk om na de vakantie een nieuw bezocht land op de kaart aan te strepen. In dat opzicht is er weinig veranderd. Dit jaar blijft het bij een Waddeneiland. Daar was het aangenaam toeven, maar Terschelling valt onverbiddelijk af. Eigenlijk zijn de landen die ik wellicht nooit zal bezoeken, boeiender. De meesten staan al jaren op mijn verlanglijst terwijl ze onherroepelijk veranderen.

  1. Afghanistan. Voor dat land ben ik gewoon te laat geboren. Elke avonturier ging er in de jaren zestig via de Zijderoute naartoe. Ik hoop de Bamiyan-vallei te bezoeken. Ooit.
  2. Jemen. Het ‘echte’ Arabië, volgens kenners en dus zeer de moeite waard. Nu is het een beetje onrustig daar.
  3. Syrië. Iets met een nogal fout regime. Over tien jaar heroverwegen, misschien.
  4. Soedan. Diverse pogingen gedaan en een reis met een Italiaanse organisatie naar de piramides in het noorden overwogen. Dan moest ik Khartoem en het zuiden overslaan, terwijl het juist daarom ging.
  5. Saudi-Arabië. In dit geval een Franse organisatie overwogen. Waanzinnig duur en een bezoek aan Mekka kan ik toch vergeten als ‘ongelovige’.
  6. Noord-Korea. Gruwel. Wie gaat er voor zijn lol naar een strafkamp toe?
  7. Heel Latijns Amerika. Trekt mij minder, ondanks de overweldigende natuur. Sorry.
  8. Rusland. In de jaren tachtig vatte ik het plan op om met de Trans Siberië Express van Moskou naar Vladivostok te reizen. Tot ik op de kaart de lijn naar het zuiden doortrok en in Australië terecht kwam. Nu wacht ik geduldig af. Elders op dit blog heb ik namelijk iets onaardigs gezegd over de heer P. (Gelukkig worden Russische mannen zelden oud, dus mijn kans komt heus nog wel.)
  9. China. Dat leek mij in de jaren tachtig al razend interessant. Echter: gevalletje Trans Siberië Express en sindsdien zit de Drie Kloven Dam in de weg.
  10. Israël. Status aparte, zelfs op deze lijst. Tja, die nieuwe muur daar houdt ook mijn bezoek tegen.

Maar zeg nooit nooit. ’t Kan verkeren, schreef Bredero al.

8 gedachtes over “Tien nooit bezochte landen

  1. Da’s nu een behoefte die ik totaal niet heb, om dat soort landen te bezoeken. Ik kan wel een lijst maken van landen waar ik nooit hoop te komen. Dan zouden er acht van jouw landen op staan, alleen Rusland en Latijns Amerika zou ik laten staan. Ik zou de VS toevoegen en Turkije.

      1. Die ‘overdreven toestand met onechte emoties’ herken ik wel. Pas wanneer je Amerikanen beter leert kennen (wat zelden gebeurt als toerist), kom je daar voorbij.

  2. China heb ik alleen bezocht als HongKong en Macao als deel van dat land worden gezien. Ben wel een half jaar op Taiwan geweest en daar wonen voor 98% chinezen met chinese gewoontes. Erg mooi land en ik kan het aanraden. Behalve waar ik werkte (in het zuidwesten), daar was het bloedheet en akelig benauwd.

    Het Arabische schiereiland en het noorden van Afrika trekken me totaal niet vanwege het klimaat. Ik ben 1x naar Turkije geweest. Snikheet aan de kust, maar gelukkig een stuk koeler tijdens de rondreis op hun hoogvlakte.

    In Rusland ben ik niet geweest, maar wel in de Ukraine waar het nog beroerder is. Meer corruptie, meer armoede en je bent er als buitenlander meer een schietschijf. Dat geldt dan wel voor het oostelijke deel, in Kiev was het een stuk beter. Ooit had ik ook bedacht met de trein door Siberië te gaan, maar de verplichte week overnachten in Moskau stond met toen tegen. Later ben ik wel met de trein dwars door Canada gegaan en dan zie je ook alleen prairie met aan het eind mooie bergen. Voor die bergen kan je beter de trein door Zwitserland nemen.

    Van Noord-Korea begrijp ik dat het er arm is en dat de mensen gehersenspoeld zijn. Aan de andere kant zal onze informatie over dat land ook niet volledig kloppen. Rond 1980 hoorde ik ook de meest vreselijke verhalen over het Oostblok. Ik ben toe met de fiets een week door Tsjecho-Slowakije gegaan en mij viel het mee. Het was niet anders dat Wallonië.

    Afghanistan en Pakistan lijken me echt niets. Toch zullen daar ook plekken zijn waar jaren niets gebeurt.

    Als het om de meest beroerde plekken gaat waar ik geweest ben, dan staat bij mij het stukje Italië ten zuiden van Napels bovenaan, gevold door het gebied ten zuiden van Chicago (Gary). Vervolgens het oosten van de Ukraine. Daarna destijds Noord-Ierland en in Baskenland vond ik het erg meevallen.

    1. Mooi om over jouw ervaringen te lezen. Ik heb heel kort wat punten genoemd, maar voor elk land ligt de realiteit genuanceerder. Zoals jij ook schetst. Juist daarom ben ik nieuwsgierig naar die landen. Italië is wel een gewilde vakantiebestemming, maar jij hebt er een gebied ontdekt dat helemaal niet aantrekkelijk is.
      Zo heb ik als dertiger (vrouw alleen) meerdere malen individueel in Turkije rondgereisd. De natuur vond ik in diverse gebieden echt schitterend, het klimaat is aangenaam, lange-afstandvervoer is goed geregeld, je kan er lekker eten en cultuur opsnuiven. In veel plaatsen werd ik gastvrij en hoffelijk behandeld. In een enkel geval was de sfeer echter wel unheimisch.
      Een bezoek aan de Oekraïne lijkt mij zonder hulp van een reisorganisatie een behoorlijke uitdaging.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s