Verbroken relaties

Bij het vorige bericht over prepensioen heb ik nogal zitten wikken en wegen. Het gaat over geld en daarbij neem ik mijn persoonlijke situatie als leidraad. Geld + persoonlijk = dubbel privé, in Nederland althans. Geldzaken onthullen altijd. Dat besef ik als voormalig medewerkster bij een accountantskantoor terdege. Tussen de regels door kan de goede verstaander er van alles uit opmaken.

Los daarvan mocht het geen pocherig verhaal worden. Toch heb ik een veilige, begripvolle en vooral mezelf indekkende tekst geschrapt. Iets in de trant van: ‘Natuurlijk zijn de mogelijkheden om reserves op te bouwen voor iedereen anders. Het maakt uit of je kinderen hebt, gezond bent, of juist gehandicapt.’ Dus hield ik rekening met reacties van mensen die hun huis nou net in 2007 hadden gekocht.

Trouwens: hoe boeiend is een tekst als ik alleen maar over mezelf zit te blaten? Want ergens las ik dat wie goed over zichzelf wil schrijven, afstand moet houden. Ik zocht dus naar een balans tussen informatie en voorbeelden van keuzes uit mijn eigen verleden. Toen kwamen de reacties. Die vielen mee, die waren leuk. En prompt schreef ik in een antwoord zomaar iets op, waarover ik tot nu toe heb gezwegen.

Ik dacht nog: ‘Ik kan het zo weer weghalen als ik dat wil.’ Want schrijven over relaties, hoe beknopt ook, is op dit blog absoluut taboe. Wat mij betreft dan. Als iemand anders over zijn of haar partner wil vertellen in een reactie: be my guest, ga je gang. Verwacht alleen geen uitweidingen van mijn kant.

In het dagelijks leven ligt dat wat ingewikkelder. Want sinds de verhuizing krijg ik hier opvallend vaak vragen over mijn burgerlijke staat. En anders beginnen ze zelf wel spontaan over hun onlangs verbroken relatie of echtscheiding.