Prepensioen dankzij koopwoning

IMG_3831Nederlanders zijn als eekhoorntjes die net zo lang hun nootjes bewaren tot ze geen tanden meer hebben om ze op te knabbelen. (Belgisch grapje.)

Mijn vader mocht stoppen toen hij 54 jaar was en daar nam ik lange tijd een voorbeeld aan. Ik trof al vroeg maatregelen. Maar het mooie financiële product bleek een woekerpolis en er zitten gaten in mijn pensioen. Gelukkig heb ik tegelijk een alternatief pad bewandeld, want risico’s moet je spreiden. En waarom wachten met dingen die je altijd al hebt willen doen? Een klant van mijn eerste werkgever ging met pensioen en was drie maanden later dood. Dit zette mijn toekomstbeeld voorgoed op scherp. Je kan je dromen beter niet uitstellen.

Een voorschot in pensioentijd nemen
Vanaf het moment dat die klant overleed, zocht ik naar manieren om eerder verlof te krijgen. Bij hoogconjunctuur kneep ik er enkele malen tussenuit en ging reizen. Zelfs nadat ik een appartement had gekocht. Er was tenslotte werk genoeg. Die periodes leverden samen een voorschot aan pensioentijd op van 29 maanden. Je hoeft trouwens niet steeds een baan op te geven, want ik mocht ook een sabbatical nemen. Zo is een voorschot op je pensioen eveneens haalbaar.

Deeltijd prepensioen dankzij woning
Het moet gezegd: dat appartement kocht ik op het allerbeste moment in de afgelopen 400 jaar. Daarbij boden mijn ouders een steuntje in de rug. Vervolgens steeg de waarde 338% in twintig jaar. Dit, terwijl de hypotheeksom gelijk bleef. Na enkele salarisverhogingen kon ik eenvoudig rondkomen van een driedaagse werkweek. En na een salarisdaling van 40% lukt dat nog steeds. Welbeschouwd ben ik al sinds mijn dertigste met deeltijd prepensioen.

Dromen naar voren halen
Een bejaarde vriendin moest vanwege echtscheiding en verplichtingen steeds al haar reiswensen uitstellen. Nu zij met pensioen is, heeft ze lichamelijke ongemakken. Onlangs bezocht zij Japan en hield dat slechts met pijnstillers vol. Ik heb het precies andersom kunnen doen. Al voor mijn vijftigste werkte ik een complete verlanglijst met bestemmingen af. Met de huidige vooruitzichten is dat maar goed ook. Alles wat nu nog volgt, is extra. Bijvoorbeeld een maandenlange rondreis door de Verenigde Staten. Die hou ik graag tegoed, zodat er nog iets te wensen overblijft. Kortom, je kan je dromen ook alvast in stukjes en beetjes uitvoeren.

Zekerheid in bange dagen
Nu de arbeidsmarkt weinig houvast biedt en pensioenen onder druk staan, beschouw ik onroerend goed als laatste zekerheid. Een onderkomen heb je sowieso nodig en de bevolking zal voorlopig toenemen. In regio’s met werk blijft de vraag groot en daarmee de waarde hoog. Tijdens die sabbatical verhuurde ik mijn appartement. Dat bracht alvast wat op. In noodgevallen kan je je huis verkopen en in een caravan gaan wonen. Ik heb dit voor de verhuizing zeer serieus overwogen. Maar een hypotheekvrije en goed onderhouden woning is voordeliger qua maandlasten. Ja, zelfs goedkoper dan een middenklasse stacaravan op een Nederlands recreatiepark.

Lage vaste lasten door verstandig investeren
De situatie op de arbeidsmarkt mag voor vijftigers zorgelijk zijn, lage vaste lasten geven wel gemoedsrust. Die kan je op allerlei manieren in bedwang houden. Denk aan tussentijds aflossen, je huis op tijd een lik verf geven, isolatiemateriaal aanbrengen, je gezondheid op peil houden, een deelauto gebruiken en spullen van goede kwaliteit kopen. Via duurzaam investeren bespaar je geld of verdien je het zelfs terug. Bovendien levert spaarrente voorlopig bedroevend weinig op. En wat heb je nu echt nodig om aangenaam te leven?

18 gedachtes over “Prepensioen dankzij koopwoning

  1. Ik herken het, maar heb er nooit m’n best voor gedaan. Door erg laat aan een eigen (kleine) woning te beginnen heb ik die meteen maar volledig betaald. Daardoor verwoon ik net zoveel als dat de woning virtueel in waarde is gestegen. Mijn totale uitgaven liggen jaarlijks rond de 9000 euro. Voor dat bedrag ga ik ook op vakantie in kleine hotelletjes. Autokosten heb ik niet, en ik heb voldoende van de wereld gezien om me daar ook niet meer druk over te hoeven maken. Rond mijn 44e ben ik gaan rentenieren. Veel pensioen heb ik niet opgebouwd, maar heb ik net zo min nodig, omdat de AOW (die nu ook niet heb) ruimschoots mijn uitgaves dekt. Op mijn spaartegoeden ben ik veel minder ingeteerd dan ik had verwacht. Dit jaar had ik nog een spaarrekening die 5% rente uitkeerde. Eigenlijk moet ik nu naar iets opzoek met meer rendement. Ik heb ook wat aandelen. Pas toen ik het advies van de bank in de wind sloeg begon dat iets op te leveren. Toch hou ik daar niet van, doe mij maar een reeele eerlijke rente die in verhouding staat tot de inflatie.

    1. Nou, het is heerlijk als je zo kan leven.
      Wat die spaarrente en aandelen betreft, vraag ik mij af of er nog betere alternatieven zijn. Ik heb wat aandelen van een duurzaam fonds en spaargeld staat bij de ASN. Vanwege het onvoorspelbare vooruitzicht qua werk, speel ik voorlopig op zeker. Gewoonlijk is de regel: hoe meer opbrengst, hoe meer risico.
      Trouwens, als iemand slimme tips heeft om (legaal) alternatieve inkomsten te genereren, dan lees ik ze graag.

  2. Koerswinst is redelijk goed en vrij risicoloos te ondernemen, maar vergt wat studie op de valutamarkt. Ik heb het even gedaan toen de Euro bij invoering enorm jojo-de. Ik heb een Japanse Yen rekening genomen, een munt die destijds erg stabiel was door een semi-democratisch land dat daar veel geld in stak. Gevolg was zeer weinig verschil tussen aan- en verkoop, veel beter dan de USD. En dan maar geld op de juiste momenten overboeken. Dat deed ik telefonisch terwijl ik de koersen op teletekst volgde. Binnen 14 dagen had ik 10% netto winst. Toch vond ik het teveel werk en toen de euro stabieler werd nam het effect sterk af.

    Er zullen nu nog munten zijn die uit het dal klimmen. Mogelijk iets in Angola, waar de Chinezen de economie (en dus de munt) opdrijven. De vraag is of de internationale geldhandel het als stabiele munt ziet of niet en je te maken hebt met enorme verschillen tussen aan- en verkoop.

    Als de rente zo laag blijft, dan ga ik me daar maar weer eens in verdiepen. Met aandelen heb ik niet veel. Mijn winst kan dan ten kostte gaan van werkgelegenheid. Ik vind ook dat de werknemers aandelen van hun bedrijf moeten hebben en niet buitenstaanders die er snelle winst mee willen halen zonder zich om de bedrijfsvoering, het milieu en werknemers te bekommeren.

    1. Zo te lezen heb je aan valutahandel wel een taak, maar je kan er blijkbaar leuk mee verdienen.
      Wat je laatste alinea betreft: hear, hear. Bovendien schijnen bedrijven het beter te doen, wanneer de eigen werknemers er ook een belang in hebben.

  3. Ik begrijp er niks van hoe jullie dat financieel klaarspelen 🙂 Ik liep vorige zomer langs het financiële randje, maar vond net op tijd een baan. Als ik die kan behouden hoef ik me geen zorgen te maken, maar ja, welke baan is nog zeker tegenwoordig?

    1. Heel veel geluk en een vleugje wijsheid doen wonderen op de huizenmarkt. Gekscherend zeg ik wel eens dat er veel is mislukt in mijn leven (geen man, geen kinderen, geen briljante studie en dito loopbaan, geen maatschappelijke status of Ferrari, etc.), maar die aankoop van dat appartement was wel een meesterzet. En het blijft parttime prepensioen, want er moet nog wel een parttime baan komen.
      De recente positieve ontwikkelingen in jouw leven bieden gelukkig perspectief en zijn daarmee misschien wel een voorbeeld voor anderen. Wel eng hoor, dat schampen langs het financiële randje. Stel dat je je huidige baan niet had gevonden, had je dan een plan B of C achter de hand gehad? Wat zou je hebben gedaan? Ik hoop natuurlijk dat je uiteindelijk een vast contract krijgt. Dat geeft toch veel rust en ruimte om weer aan leukere dingen te denken.

      1. Nou, ik hèb een vast contract 🙂 Maar hoe vast zijn die nog, bedoelde ik? ik had, als ik die baan niet had gekregen, één van mijn lijfrentes moeten afkopen, en daarna wèl bijstand kunnen krijgen als dat voldoende geslonken was.

    1. Ik ben het niet met je oneens, maar het CBS wel. De meeste armoede is bij 1-ouder gezinnen en daarna bij alleenstaanden. De kosten van een woning verschillen weinig of je er alleen in woont of met 2 kostwinners. Met meer mensen in een woning neemt het gasverbruik af en je betaalt voor alles per persoon minder vastrecht. De echte kosten zitten in kinderen. Iets dat zich op termijn terug kan verdienen. Mijn ouders konden net rondkomen totdat mijn oudste broer ging werken en maandelijks flink wat kostgeld doneerde.

      Zelf denk ik dat ik meer uitgegeven had als ik een vrouw had gehad. Veel dingen die ik niet nodig vind (denk aan een auto of mobiel telefoonabonnement) kan een partner wel nodig vinden en daar betaal je uiteindelijk toch aan mee.

      1. Herkenbaar, dat CBS-stukje. Wat kostgeld van werkende kinderen betreft, dat was vroeger vaker een broodnodige aanvulling. Bij de gezinnen waarin mijn ouders opgroeiden, was de situatie vergelijkbaar. Voor mijn oma (een weduwe met vier opgroeiende kinderen) heeft Drees dan ook veel betekend.
        Ik hoor nu eigenlijk nooit meer over kinderen die kostgeld betalen. Wel over volwassen boemerangkinderen die met de pinpas van papa of mama willen shoppen. 😉

  4. Ingid van Bouwdijk

    Wij hebben ons huis afbetaald in een tijd dat iedereen in onze omgeving ons voor gek verklaarde, want Nederland was zo gunstig met de belastingteruggave. Dat is ook zo vergeleken met andere landen, maar hoe dan ook is een hypotheek een lening waar je rente over betaald en de terggave van de belasting dekt dat niet. Na afbetaling werden de maandelijkse lasten zo laag, dat we snel konden sparen. Dat geld is met wat hulp van mijn ouders in een Landal-huisje gestoken. Het is een dure grap: het huisje was duur en een deel van de winst gaat naar Landal, want zij beheren het park. Het prettige is, dat ze heel transparant zijn en je hoeft als de koop eenmaal rond is weinig meer te doen. Alle winst gaat in een grote pot en wordt verdeeld; jouw huis komt net zo vaak aan de beurt voor verhuur als ieder ander huisje, tenzij je er zelf in zit; dan worden die dagen verrekend. Het blijft ook een risiko. Nu loopt het als een tierelier en als het zo blijft hebben we de investering er in 20 jaar uit, maar wat als deze markt instort of Landal gaat failliet, want die parken schieten als paddestoelen uit de grond….

    1. Dat huisje lijkt mij best een goede vorm van investeren. Bij verhuur komt een hoop kijken en op deze manier heb je er relatief weinig omkijken naar. Ik neem aan dat Landal als bedrijf ook probeert om de waarde op peil te houden. Het blijft koffiedik kijken als het om de toekomst gaat, maar aandelen zijn onzekerder en een spaarrekening zet weinig zoden aan de dijk.

  5. Francien

    In 1971 hebben we een woning in een rij gekocht.
    In 1995 hebben we ons huis verkocht en zelf een huis laten bouwen. Met het oog op de toekomst een slaapkamer, plus badkamer op de begane grond. En een ruim bemeten stuk grond, met vrij uitzicht, omdat in die tijd men zei, dat stenen en grond het altijd waard zijn om je spaargeld in te beleggen. Dat is niet altijd waar gebleken.
    We konden, als het aan de bank lag, een krankzinnig bedrag lenen, om te bouwen wat we wilden. Onze filosofie is altijd geweest, wat je leent, moet je altijd terugbetalen, met rente.
    We hebben het goed berekend, en zijn na een aantal jaren ook gaan aflossen. Wat inderdaad iedereen idioot vond.
    Nu zijn we zeventig. En gepensioneerd. We wonen, nog steeds, in dat huis met vrij uitzicht. De jongens hebben een studie gedaan. één universiteit, de ander HBO.
    Wel hadden wij alle twee een vaste baan. Onderwijs en Provincie. We hebben de tijd meegehad. Alhoewel we ook baanverlies hebben gekend. De tijden waren in 1980 ook onzeker.
    Trouwens de oudste zoon werkte bij Schouten en Nelissen. Werd midden in crisistijd ontslagen. Is gelijk voor zichzelf begonnen, en nu drie jaar later loopt het prima. Ik lag er wakker van, hij niet.
    Wil niet meer terug naar een vaste baan.
    Ook voor ons geldt, de beste investering was dat huis kopen in 1971.
    En ben altijd blij geweest dat de jongens wilden studeren. Het is toch een basis voor hun werkzame leeftijd.

    1. Een huis is meer dan een investering, dat blijkt wel. Het biedt geborgenheid en, in jullie geval, een vertrouwde plek om op aangename wijze ouder te worden. Ik weet ook nog dat de hypotheekrente rond 1980 ongeveer 12% was. Als je dat hebt meegemaakt, wil je wel aflossen. Van huis uit heb ik ook meegekregen dat een goede opleiding eveneens een prima investering is. Zelfs wanneer je niets met je studie doet, zegt het voor werkgevers veel over werk- en denkniveau. Dat kan de doorslag geven.
      Wat voor soort werk doet jullie zoon die voor zichzelf is begonnen? Het is mooi om te lezen dat hij zijn zaak goed van de grond heeft gekregen.

  6. Francien

    Hij heeft bedrifjskunde gestudeerd. Zich verder gespecialiseerd in verandermanagement. Geeft nu professionele training en coaching. Had wel een goed netwerk opgebouwd, zeker toen hij werkzaam was bij Schouten en Nelissen, zijn laatste bedrijf. Ook heeft hij voor zijn werk veel gewerkt in het buitenland. Daar heeft hij nog steeds profijt van.
    Ook had hij een buffer opgebouwd voor de eerste tijd. Hij had zichzelf anderhalf jaar gegeven om de sprong te maken. Omdat hij geen partner heeft of kinderen, kon hij het eerste jaar zoveel mogelijk in zijn bedrijf je steken. Een auto van 15 jaar oud, (leaseauto was ingeleverd), geen vakanties, geen uitgaansavondjes. En van ons een goede laptop en kopieerapparaat gekregen. En iemand voor de financiën.
    Ook blijft hij zich bijscholen. Je moet wel.
    Nu loopt het als een trein. Maar het was een gok.
    Het grootste struikelblok vind ik, is toch dat hij geen ongevallenverzekering heeft. Wel zorgt hij voor een pensioen.

    1. Zo te lezen heeft jullie zoon zich behoorlijk goed voorbereid voordat hij de overstap maakte naar een eigen zaak. Verandermanagement is ook heel actueel. Ik kan mij voorstellen dat je de ongevallenverzekering als een struikelblok ziet. Toen ik jonger was, dacht ik daar vrij laconiek over, net als jullie zoon misschien. Maar naar mate je ouder wordt, zie je ook meer risico’s en krijgen meer mensen in je omgeving met tegenslagen te maken. Ik hoop dat er mede via de overheid een goede tussenoplossing komt. Nu is de verzekering voor kleine ondernemers vaak te duur.

  7. Pingback: Top 5 redenen voor spijt – Raam Open

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.