Toegepaste psychologie verandert gedrag

Stel als winkelier een andere vraag en je klant ziet af van een tasje. Volgens Trouw kan het zo eenvoudig zijn. Sinds 1 januari krijgen we geen gratis plastic tasje meer als we boodschappen doen. Voorheen vroegen winkeliers: ‘Wilt u er een tasje bij?’ en dan zeiden wij meestal ‘ja’. Nu vragen ze: ‘Gaat het zo mee?’ en dan zeggen we eveneens ‘ja’. Want ‘ja’ zeggen willen we graag. Daardoor passen we zelfs ons gedrag aan.

Ik vind dat wel hoopgevend. Er zijn genoeg problemen die onoplosbaar lijken. Omdat mensen niet mee willen werken, er geen oog voor hebben, of niets zeggen te kunnen doen. Ook over het verbod op gratis plastic tasjes is jaren gesteggeld. Maar nu zien we: het werkt.

Dit soort lichtpuntjes heb ik af en toe nodig. Er zijn genoeg actuele ontwikkelingen die de verkeerde kant op dreigen te gaan. Voordat je het weet, ga je doemdenken. Of erger nog: denken in dogma’s. Bijvoorbeeld over de arbeidsmarkt, waar iemand als ik geen schijn van kans lijkt te maken. Over anderhalve week sta ik weer op straat. En wie zit er nu te wachten op een 53-jarige semi-oude taart? Geen hond dus. Daarom moet ik er zelf wat van maken. Gewoon met een beetje toegepaste psychologie.

4 gedachtes over “Toegepaste psychologie verandert gedrag

  1. Gezeik over tasjes vind ik het. Niet jouw logje, maar dat gezeik over tasjes. Ik wil gewoon een tasje! Altijd die centen halen bij de consument, terwijl de euro’s bij de fabrikanten te halen zijn.

  2. Francien

    Ha, ik wilde er eerst niet op reageren. maar Mack heeft maar deels gelijk. Het gaat niet om de centen, maar het is een milieukwestie. Plastic vergaat niet en er is al zo’n berg plasticafval.
    Maar als ik een duur vestje koop en er wordt doodleuk in de winkel gezegd: “Gaat het zo mee mevrouw”?. En ik laat me nog overbluffen ook. En duw het jasje bij de boodschappen in mijn fietstas.
    Achteraf dacht ik, het had in een papiertje gekund of in een papieren tas.
    Volgende keer eis ik een tasje. Zijn ze nu helemaal belazerd? Plastic hoeft niet, maar ik wil wel een verpakking. en ik weiger ervoor te betalen.

    1. Precies, vanwege het plastic-afvalprobleem is het toch een succes. Hoewel. Het papieren alternatief schijnt ook al niet milieuvriendelijk te zijn. Zucht. Ik herken wat je schrijft over een mooi en/of duur kledingstuk kopen en dan geen tasje krijgen. Al jaren draag ik een rugzakje waar altijd een opgevouwen plastic tas in zit. Sinds kort bewaar ik daar eveneens een lichtgewicht nylon tasje bij. (Ook al fout materiaal, zùcht!) Maar wel handig bij de supermarkt. Laatst kocht ik vijf kledingstukken, zonder tasje erbij. Toen heb ik de kleding in die meegebrachte plastic tas van de concurrent gestopt. Tja, dat komt er nu van.

Reacties zijn gesloten.