De EU, de vluchteling en de 80 miljard

Echt, ik geniet van het mooie weer dit weekend. Gisteren heerlijk gewandeld en vandaag was het aangenaam toeven in de zon. Daar niet van. Bovendien is er een klus in huis geklaard. Dat geeft een voldaan gevoel. Alleen baal ik een beetje van de EU.

Turkije en de vluchtelingenstroom
Wij zijn afhankelijk van Turkije om de toestroom van vluchtelingen te stoppen, zeggen politici en EU-kopstukken. Ik beschouw dat als onzin. Vermoedelijk kan Europa beter alsnog hotspots bij de vluchtelingenkampen in Jordanië en Libanon opzetten. En dáár zes miljard euro in steken. Of meer als dat nodig is voor een menswaardige opvang. Scheidt daar de echte asielzoekers van de economische vluchtelingen. En doe wat ik bijna 2 ½ jaar geleden suggereerde in Gelukzoekers in een meritocratie.

Voor een tegengeluid is deze tekst op welingelichtekringen ook interessant. Al jaren is er een communicatieprobleem. De EU had in een vroeg stadium de valse verhalen van mensensmokkelaars kunnen ontkrachten. Gewoon via sociale media, tv-spotjes en radioberichten in de landen van herkomst. Verder hoor ik veel te weinig over vluchtelingen die kansen zien in Amerika, Azië, Afrika en het Midden-Oosten.

De ECB en de € 80.000.000.000 per maand
Straks pompt Draghi maandelijks tachtig miljard euro in de banken. Er zijn nu al onvoldoende veilige partijen om dat geld aan uit te lenen. Dus worden risico’s en zeepbellen vergroot. Wat Draghi toont, is een groot gebrek aan creativiteit om de economie op stoom te krijgen. Even een paar cijfers. Er waren eind 2015 508 miljoen EU-burgers. Die 80 miljard is per maand per inwoner een bedrag € 157.080.315. Ruim honderdzevenenvijftig miljoen euro. Dat is totale waanzin.

Volgens de media raakt de beslissing van Draghi ons leven direct via ons pensioen en spaargeld. Maar juist landen met grote staatsschulden profiteren. Dat zijn toevallig Duitsland, Italië, Frankrijk, Spanje, Nederland en België. Draghi zou zijn eigen land voortrekken. Echter, wij staan er ook tussen. Hoe zit het nu? Schrappen ze straks de vorderingen van de ECB tegen de schulden van de landen weg? Gewoon op papier, omdat het slechts Monopoly-geld is?

Beetje boos
Intussen staat daar een ECB-president die ik niet heb gekozen en hem zal het een zorg zijn hoe het mij als Nederlandse vergaat. In de krant las ik een paar maal dat iedereen zo boos is tegenwoordig. Kennelijk mag je niet boos zijn, want het klonk negatief. Alsof je dan een tekortkominkje qua emotionele intelligentie hebt, of sociaal onaangepast bent. Ik durf bijna niet te zeggen dat ik een beetje boos ben, anders word ik als Tokkie weggezet. Maar met de EU heb ik het nu toch behoorlijk gehad.

Laat het maar uiteenspatten
Wat mij betreft mag de hele EU uit elkaar spatten. Ik ben klaar met de euro. Ik zie economische groei niet als heilig doel. Ik ben klaar met politici die het nergens over eens kunnen worden. Ik ben klaar met landen die ik er toch al niet bij wilde hebben (maar wie vroeg mij wat) en die nu constant dwarsliggen. Ik ben klaar met dat krampachtige samenwerken met de hele groep. Alsof ik mij verbonden voel met een Roemeen. Schei toch uit. We delen niet eens elkaars geschiedenis. Laat staan dat ik over Turkije wil nadenken. Met chanterende, nationalistische potentaten doe ik geen zaken. Ik ben er gewoon helemaal klaar mee.

Alternatieven
Volgens mij (en anderen) kunnen we beter werken vanuit gemeenschappelijke doelen in per doel van samenstelling wisselende groepen. Zoals de Noord-Europese landen met een vergelijke monetaire cultuur bij elkaar passen. Of bijvoorbeeld alle Rijn-landen of alle Donau-landen, die watermanagement bundelen. De landen aan de Middellandse Zee mogen hun visquota daar onderling uitvechten. Voor verdediging en beveiliging wil pan-Europa vast wel samenwerken. Dat doel gaat ons allemaal aan. (Maar dan wel met daadwerkelijke controle en verantwoording van hoe het geld wordt besteed.) De mogelijkheden zijn oneindig. Zolang je een groepssamenstelling hebt waarbij de leden de meerwaarde van elkaars deelname zien.

Bovendien zijn er heel andere allianties mogelijk. Holland werd welvarend en al vroeg redelijk democratisch dankzij de macht van de steden. De Amerikaanse politicoloog Benjamin Barber publiceerde in 2013 zijn boek If Mayors Ruled the World. Burgemeesters staan veel dichter bij de inwoners en worden het meest direct met vraagstukken geconfronteerd. Zij kunnen hun krachten bundelen en kennis uitwisselen. Grote maat- schappelijke organisaties doen dat internationaal ook. En ik betaal liever gemeente- belasting dan dat mijn geld verdwijnt in een nationale bodemloze put. (Waar ik, wederom, nauwelijks zeggenschap over heb.)

Mij lijkt onderhand alles beter dan de comateuze staat van de huidige EU-politiek. Ik voel mij absoluut niet vertegenwoordigd door EU-instellingen en heb geen enkele directe inspraak. Naar mijn idee moeten over grote zaken Europese volksreferenda worden gehouden. Of liever, volksreferenda per hierboven voorgesteld samenwerkingsverband. Want die EU heeft zijn langste tijd gehad.

Een gedachte over “De EU, de vluchteling en de 80 miljard

  1. Pingback: Geen bebouwing meer in het groen! – Raam Open

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s