Gedesoriënteerd

Het is zaterdagochtend, koffietijd, en ik zit te genieten van mijn huiskamer. Aan de muur hangen foto’s van plaatsen die goede herinneringen oproepen. Als ik ernaar kijk, word ik vanzelf blij. En in de tuin staat een bordje met ‘Garden’ erop, waar ik steeds om moet lachen. Ook al heb ik het er zelf neergezet. Het is een klein grapje, een parodie op wat anderen doen. Scillie schreef al eens over het fenomeen. De neiging van mensen om teksten te plaatsen bij dingen die voor zich spreken. Zoals ‘HOME’ in houten letters voor het raam van iemands woning.

IMG_3767Ik wil er een foto van maken. Van alle mooie en leuke dingen. Van het bordje in de tuin, van de foto’s aan de muur en van een kussen in kersttooi. Dat ik lekker het hele jaar door in mijn woonkamer laat liggen. Van mij mag het er zijn.

Bij de eerste foto begint er een lampje te knipperen: batterij bijna leeg. Oké, even de oplader pakken. Alleen, waar is die gebleven? Ik weet nog precies waar die lag, in mijn vorige woning. Waar vrijwel alle spullen een vaste plek hadden. Ik zou zo naar de kast kunnen lopen en de oplader halen. Die lag in het gouden parfumdoosje links op de bovenste plank van de inloopkast. Alleen is dat appartement niet meer mijn woning. En die plank zat daar aan de muur vastgeschroefd; die is niet meeverhuisd.

Ik was ook gedesoriënteerd na de reorganisatie van de organisatie waar ik het liefste werkte. Alle afdelingen waren uit elkaar getrokken. Het personeelsbestand was volledig door elkaar gehusseld en uitgeschud. De overgebleven mensen waren op nieuwe plekken neergezet. Met bureau en al. Zelf belandde ik in een ander gebouw. Ik moest bij de achterdeur aanbellen als ik via de kortste route bij het hoofdkantoor naar binnen wou. Aanbellen, bij mijn eigen werkgever.

Het kantoorpand van een andere voormalige werkgever heb ik later nog eens bezocht. Er zit nu een uitzendbureau in. Toen ik de verbouwde kantoorruimte betrad, stond het bureau van mijn consulent bij exact hetzelfde raam als waar ik jaren had doorgebracht.

In onze snel veranderende maatschappij hebben we houvast nodig. Ik begrijp waarom zo veel mensen houten woorden neerzetten. Anders weten ze niet meer waar ze zijn.

IMG_3770

2 gedachtes over “Gedesoriënteerd

  1. Dank je, en leuk dat je mijn blog bent gaan volgen. Ik zal jouw berichten ook regelmatig lezen. Wat een uitdaging om alles in 55 woorden te beschrijven.

Reacties zijn gesloten.