Fietsen op grote hoogte

Na zeven maanden wordt het tijd voor een tweede fietstocht in de omgeving. De eerste is al even geleden. Het was in de zomer, om precies te zijn. Die rit was mij niet in de koude kleren gaan zitten. Er zat namelijk nogal een heuvel in.

Het moet gezegd, ik ben niet zo’n fietser. Tenminste, sinds ik een stadsfiets heb. Een stadsfiets is in verkopersjargon een eufemisme voor een loeizwaar ding. Mijn fiets is handig om zware tassen aan te hangen, of twee kinderzitjes voor en achter. ‘Want hij ligt stevig op de weg’, zei de verkoper nog. Nou, zeg dat wel.

Het moet ook gezegd dat mijn nieuwe woonplaats naar Zuid-Hollandse begrippen door heuse bergen wordt omringd. Althans, daar lijken die bobbels in het landschap verdraaid veel op. Bij mijn vorige woonplaats had ik slechts ervaring met de Calvarieberg. Dat is een viaduct over de A4 van zeker wel tien meter hoog. Naar adem happend naast het voort- razende verkeer, was dat toch een hele klim. Ook had je de brug over de Zijl naast de LOI. En natuurlijk dat enórme duin recht voor de Wassenaarse Slag. Verder ging mijn ervaring met fietsen op grote hoogte eigenlijk niet.

Het moet gezegd, het is hier werkelijk prachtig hoor. Landgoed links, landgoed rechts, bosschage hier, paardenweitje daar. Statige oude bomenlanen doorklieven lijnen op stoppelvelden in wintertooi. Dit is een vakantiebestemming. Een schitterend gebied, waar ik deze zondag zomaar op mijn fietsje rijd.

Nou ja, zomaar. Wanneer ik wandelaars op zo’n berg tegemoet kom, doe ik natuurlijk alsof het mij geen enkele moeite kost. Maar ik heb mijn lesje geleerd. Volgende keer ga ik er gewoon weer op mijn wandelschoenen naartoe. Fietsen, jemig wat een vermoeiend gedoe.

2 gedachtes over “Fietsen op grote hoogte

  1. Eigenlijk maakt het gewicht van een fiets bij een normale snelheid niet zoveel uit. Belangrijker is het dat de banden flink hard zijn opgepompt. Bij heuvels of tegenwind is het handig als er versnellingen op zitten en dan is het een kwestie van terugschakelen. Meer omwentelingen per afgelegde weg, maar wel lichter. Dames zie ik bijna nooit versnellingen gebruiken. Hij staat op standje max en komt daar niet meer uit. Dan is het niet gek dat het tegen een heuvel zwaar trappen is. Maar mogelijk heeft je fiets in het geheel geen versnellingen.

    1. Deze keer heb ik keurig vooraf de banden opgepompt. Mijn fiets heeft vijf versnellingen. Meestal fiets ik in versnelling drie, heuvel op in twee en met wind mee in vier. Waarschijnlijk heeft mijn gepuf ook te maken met te weinig beweging (conditie) in de afgelopen week, een flinke verkoudheid en een beetje aanstelleritus. Ik wandel nu eenmaal liever. 😉

Reacties zijn gesloten.