Gekte op de arbeidsmarkt

1 december 2015 – Het NOS-journaal toont vandaag een onderwerp over solliciteren nieuwe stijl. Jongeren kunnen namelijk moeilijk een baan vinden. In een groep doen 250 studenten fanatiek een opwarmingsoefening onder leiding van iceman Wim. Want straks gaan ze samen met een potentiële werkgever drie minuten de koude Noordzee in. Terwijl zij zich eerst flink in het zweet werken, maakt een scout van Ahold ter plekke alvast een top 10.

(Op basis van welke criteria eigenlijk? Is dit een vleeskeuring? Moesten slaven op de slavenmarkt ook niet een dansje opvoeren om te laten zien hoe fit ze waren?)

Daarna zie je ze staan op het strand. De jongens in zwembroek en de meisjes in bikini. Uiteindelijk rennen ze allemaal ‘enthousiast’ gillend het zeewater in. De hoopvolle kandidaten en hun potentieel toekomstige werkgevers. Om sollicitatiegesprekken te voeren. Het zou zomaar kunnen dat beide partijen dit echt een tof idee vinden.

Ik onderga al langer een proces van vervreemding als het gaat om de arbeidsmarkt.
De voltooiing daarvan nadert gestaag. Kan iemand mij nu vertellen waar men zich kan melden als gewetensbezwaarde dienstweigeraar?

(De titel komt van het NOS-journaal.)

2 gedachtes over “Gekte op de arbeidsmarkt

  1. Kennelijk doen die kids dat nu vrijwillig. Hun kritisch vermogen kennelijk nog niet ontwikkeld. Ik zou -toen ik zo oud was- zoiets nooit gedaan hebben. Overigens is de Noordzee nu nog niet heel koud.

    1. Dat is waar, de zee is pas in het voorjaar het koudst.
      Ik vraag mij wel af hoe ‘vrijwillig’ de studenten meedoen als ze het gevoel hebben dat hun toekomst ervan afhangt. Vergelijk het met de donderdagmiddagborrel waarbij je geacht wordt gezellig mee te toen, terwijl je eigenlijk je kinderen van de crèche wilt halen.
      Mijn dertig jaar jongere en zeer intelligente collega’s zijn trouwens ook wel in voor dingen die ik vrij bizar vind. Zo vertelden ze onlangs over een spelletje waarbij twee mensen (die elkaar vertrouwen) elkaar om de beurt hard in het gezicht slaan. Zij moesten erom lachen, ondanks dat ze er achteraf nog pijn van hadden in hun gezicht. Waarschijnlijk hebben zij het overgenomen van een wetenschappelijk experiment, waarvan een filmpje op YouTube stond. Zo blijkt weer hoe verschillend mensen soms denken.

Reacties zijn gesloten.