Een verbouwing ondergaan

Toen ik voor het eerst door de makelaar in dit huis werd rondgeleid, kwamen we bij de keuken aan. Een hele hoek werd in beslag genomen door het toilet, waarvan de deur niet volledig open kon. Want dan stootte je tegen het aanrecht. ‘Wat je hier bijvoorbeeld kunt doen,’ zei hij, ‘is het toilet wegbreken en dan van het stalletje een wc-ruimte maken.’ Ik vond het een goed idee. En nu zit ik al twee weken middenin de uitvoering daarvan.

Je zou denken dat er genoeg bouwbedrijven zijn die zo’n klus willen aanpakken. Nog voor de verhuizing in juni ging ik al op zoek naar geschikte zaken. Vrienden en familie konden met moeite enkele bedrijven noemen waar zij redelijke tot goede ervaringen mee hadden. Terwijl de verhuisdozen nog niet waren uitgepakt, kwamen de eerste vertegenwoordigers op bezoek.

Het mocht niet baten. De een kwam wel (een timmerende zzp’er), maar die stuurde geen offerte. De tweede was al te laat voor zijn afspraak en hoefde niet meer te komen. De derde stuurde een voordelige offerte en liet ik eerst enkele kleinere klussen uitvoeren. Daardoor werd gauw duidelijk dat ik ook daarmee niet verder wou. Nou, en toen was de bouwvak al bijna begonnen.

Intussen had ik een strooptocht langs keukenzaken afgelegd en een mooie keuken gevonden. De levering stond in week 39 gepland. Deze week dus. Die week kwam steeds naderbij en ik zat nog steeds zonder bouwbedrijf. De lekkage van vorige maand bracht enige uitkomst. Want de monteur verwees mij naar een aannemer. Daarnaast had ik via internet ook een Achterhoeks bouwbedrijf gevonden. Weer kwamen er gegadigden langs om een offerte uit te brengen. Twee heren en een mevrouw deze keer.

Om een lang verhaal kort te maken. De keuze viel op het familiebedrijf van mevrouw, dat al drie generaties bestaat. Voor mij volslagen onbekend. Maar zij, (en heren bouwlieden, let nu even op) spreekt als ingenieur zowel de taal van de bouwvakker als van de vrouwelijke klant.

Bovendien, haar offerte was wel de duurste, maar ook de best onderbouwde. Bij haar liep ik de minste kans op zwaar tegenvallende stelposten en andere onaangename verrassingen. Na wat heen en weer ge-e-mail kon ik de offerte goedkeuren. Geen dag te laat overigens, want de volgende dag belde de keukenzaak. Over de levering in week 39 dus. Mevrouw heeft halsoverkop de planning aangepast en vanaf vorige week maandag zijn ze nu bij mij aan de slag.

Als een soort rots in de branding is daar T. Een jonge timmerman die nog bij zijn moeder woont. Een rustige en beresterke gast die onverstoorbaar en vakkundig al het zware werk doet. Dat terwijl de loodgieter, de elektricien en langskomende voormannen om hem heen lopen te drentelen. Veel zegt hij niet en zijn leven ziet er behoorlijk overzichtelijk uit. Werken, voetballen, uitgaan in Z. (de naburige ‘grote’ stad), plus vakantie vieren in Chersonissos en soortgelijke oorden. Hij ziet er zelf trouwens een beetje Grieks uit.

Hij houdt ook van muziek. Daarom brengt een Makita bouwradio de godganse dag Nederlandstalige liedjes ten gehore. De meesten daarvan heb ik in geen veertig jaar meer gehoord. Angeline van Peter Koelewijn kwam al langs en ook zo’n gouweouwe als Henk Wijngaard met zijn vlam in de pijp. Af en toe komt er het betere mannen-met-baarden-werk voorbij: Gimme all your loving. Hugs and kisses too.

Er zijn genoeg redenen om in de stress te schieten van een verbouwing. Mijn huis is een chaos. Ik moet iedere dag alles van zolder tot kelder toe stofzuigen. En oh ja, de kelder is even gebarricadeerd. Want de keuken werd inderdaad in week 39 geleverd, maar het stucwerk op de muur was nog niet droog. Nu staan er veertien grote dozen met kasten middenin de woonkamer.

Maar ik weet nu al dat ik T. ga missen als de verbouwing straks af is. We hebben inmiddels een vast patroon. Hij komt rond 8.30 uur binnen en gaat dan beneden aan de gang, terwijl ik boven in mijn werkkamer mailtjes weg zit te werken. Dan volgt er koffiepauze beneden. Rond half een is het lunchtijd. Meestal zitten hij, ik en eventuele andere collega’s dan gezellig aan de eettafel. Zij met hun meegebrachte lunchpakket en ik aan de veelgeprezen magnetronmaaltijd. In de middag is er nog eens koffie en rond een uur of vier is zijn werkdag klaar. Hij heeft zelfs de sleutel van mijn huis.

Nog ongeveer een week, dan is de verbouwing voorbij. Ik vind het bijna jammer.

11 gedachtes over “Een verbouwing ondergaan

  1. Kees Groen

    Ja meid, als je een goede bouwvakker of aannemer treft, dan brengt dat een soort van “oer”gezelligheid in je huis. Wij hebben dezelfde ervaring gehad tijdens de verbouwing van ons huis voordat we er in wilden trekken (zolder verkavelen en grote dakkapellen plaatsen), en ook weer 9 jaar geleden toen er een ingrijpende vernieuwing van de keuken plaatsvond. En ik geloof inderdaad dat jongens, als ze bouwvakker willen worden, erewoord moeten geven dat ze Peter K en Henk W. tenminste enkele malen per dag beluisteren. En dan wordt dat verbond onderstreept met een handdruk, waarvoor beide partijen er natuurlijk wel eerst even in hebben gespuugd.

  2. Da’s wat je noemt een echte verbouwing. De bouwradio herken ik nog van toen onze badkamer verbouwd werd. Maandagochtend 7.30, startte die, wat een geluid. De bouwvakkers waren begonnen.Voor een van hen was het de eerste klus sinds hij een jaar geleden van een zolder viel en zijn rug brak. Is allemaal goedgekomen, onze verbouwing trouwens ook.

  3. Ingrid van Bouwdijk

    Dat is nog eens andere koek dan elkaar papier toeschuiven, zo’n vent die zonder veel woorden werk verzet. Ik ben een jaar geleden ook zwaar onder de indruk geraakt van de Belgische ANWB om de band van de auto te verwisselen. Wij bleken het verkeerde materiaal te hebben om het zelf te kunnen. Het was een wat oudere man die zo ongeveer alleen uit spieren bestond en hij ging zonder veel woorden aan de slag. Hij was even bang dat hij ook niet het juiste materiaal bij zich had, want zijn eigen “camion” stond met panne en hij had een geleende auto. Maar hij rommelde wat en kwam met het juiste gereedschap en was in no time klaar, waarop wij onze vakantie konden voortzetten. Hij bracht ons ook nog netjes op weg naar een garage om een nieuwe band te kopen. Stiekem denk ik bij timmermannen, stratenmakers, automonteurs, verpleegkundigen, thuiszorgwerkers altijd: die mensen dóén tenminste iets.

    1. Zeg dat wel. Ik raak steeds meer onder de indruk van wat deze mensen allemaal kunnen en doen. Het lijkt mij ook meer bevredigend wanneer je een wand mooi strak plaatst dan wanneer je de hele dag mailtjes heen en weer pingpongt, zoals ik doe.

    1. Ja, waar vrouwen allemaal wel niet goed (of beter) in zijn. 😉 Maar ik moet zeggen dat de mannen binnen dat bedrijf eveneens behoorlijk helder kunnen communiceren. Dat is vast de invloed van hun werkgeefster.

  4. Pingback: Muziek voor bij het log (met lijst) – Raam Open

  5. Pingback: De man van de rioolservice – Raam Open

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.