De eerste oogst uit eigen tuin

Als Randstedelijke consument besef je het niet meer, maar het kost veel tijd om voedsel te produceren. Gelukkig zijn er voor ongeduldige mensen (zoals ik) snelgroeiende gewassen.
Et voila, ziehier de allereerste oogst: tuinkers van eigen grond. tuinkers

Nu kijk ik reikhalzend uit naar het opkomen van het resterende zaaigoed. Voor de beplanting heb ik een weldoordachte plattegrond gemaakt. Hoge planten en klimmers bij de schutting; lage plantjes bij het pad. Het heeft een keer enorm gehoosd en het zaad is deels weggespoeld. Maar ik laat mij gewoon verrassen door wat en waar iets op komt.

Tuin inzaaienAlleen duurt dat wel lang, zeg. Ik zit al anderhalve week te wachten. Elke avond besproei ik de hele tuin. Toch komen slechts hier en daar wat stengels en blaadjes tevoorschijn. Of zou dat soms normaal zijn? Stom, als kind had ik al een stukje eigen tuin. Dit zou ik dus kunnen weten. Maar of planten er wel vaker zo de tijd voor nemen, ben ik compleet vergeten.

2 gedachtes over “De eerste oogst uit eigen tuin

  1. Kees Groen

    Volgens mij zijn er een heleboel plantensoorten die er niet zo van houden om nog na half juni te kiemen. Iets met langste dag of zo. Ze vinden de risico’s op droogte en warmte gewoon te groot. En… je je kunt ze geen ongelijk geven.
    Dat er hier en daar wat opkomt is wel vreemd. Zaadjes hebben wel vaak iets van “gaan we, dan gaan we met zijn allen”. Misschien is je grond niet al te plant kiemvriendelijk. Oplossing is dan wat de juffrouw op de basisschool niet mag: voortrekken.

    1. Ze hebben eigenlijk groot gelijk. Het ene moment spoelen ze bijna weg; het volgende moment staan ze te verpieteren in de hitte. Het is een les voor de volgende keer: eerst in een bakje op de vensterbank en daarna buitenspelen.

Reacties zijn gesloten.