Met een kwast aan de slag

Er zijn van die klusjes waar ik eindeloos tegenaan hik. Zo’n klus is niet moeilijk, vuil of zwaar. Welnee, het werkje geeft hooguit wat ‘gedoe’. Onder ‘gedoe’ valt zoiets als het verven van een tuinstoel. En dan met name: glazen potje met deksel bewaren, beetje terpentine erin en na gedane arbeid de verfkwast schoonmaken. Dat is al genoeg om een klusje van een kwartier voor jaren uit te stellen.

Oh, ik heb zo mijn tactieken om mijzelf aan te moedigen. Ik haal alvast schuurpapier, verf en kwast uit de schuur. Die spullen zet ik demonstratief in de keuken, waar ik ze niet kan negeren. Maar als ze er lang genoeg staan, worden ze vanzelf onderdeel van het interieur. Dus stof ik het schuurpapier, de verf en de kwast rustig elke week af. Er ontstond in dit geval trouwens ruimtegebrek. Daarom heb ik na twee jaar alles in de berging teruggezet.

Je zou het misschien niet geloven, maar ik ben best wel daadkrachtig, hoor. Ik moet alleen even de geest krijgen. Of een goede aanleiding hebben, zoals de komende verhuizing. Dus heb ik de hele verzameling teruggehaald en vandaag zowaar de tuinstoel geverfd.

Nou ja, gedeeltelijk dan. Want de verf was slechts bij de poten en de leuningen verweerd. En als er een kussen op ligt, zie je het kleurverschil toch niet.

tuinstoelHe, he, dat hebben we dan ook weer voor de komende twintig jaar gehad.

Een gedachte over “Met een kwast aan de slag

Reacties zijn gesloten.