Dat gedoe met ‘u’ ook altijd

Het valt tegenwoordig niet mee om een nette brief te schrijven. Vroeger, toen regels nog wat waard waren, wist je het wel. Je haalde het niet in je hoofd om een klant met ‘je’ aan te spreken. Inmiddels zijn omgangsvormen enigszins vervaagd. Dat brengt nieuwe vraagstukken met zich mee. Moet je die klant, waarmee je laatst zo’n leuk gesprek had, met ‘u’ blijven aanspreken? Je kent haar voornaam al. En zij zegt toch ook ‘jij’ tegen jou?

Ik zoek regelmatig naar een passende middenweg. Geïndoctrineerd als ik ben, krijg ik dat ‘je’ in zakelijke berichten echter niet op papier. Ik blijf een lichte aarzeling ervaren als ik mij een ‘Geachte mevrouw De Vries, beste Erna,’ permitteer.

Kennelijk twijfelen meer mensen tussen ‘u’ en ‘je’. Zoals de schrijver van het onderstaande stukje proza, dat ik gisteren ontving:

Geachte heer, mevrouw [achternaam gevolgd door initialen zonder hoofdletters],

Wij hebben uw verzoek tot verhuizing ontvangen. Hartelijk dank hiervoor.

Binnen 24 uur bellen wij u
Wij bellen u binnen 24 uur om de verhuizing met u door te nemen en definitief te maken. Wij bellen u op nummer: 06-…

Vervolgstappen
Na dit gesprek ontvangt u van ons een bevestiging. Wij informeren je per sms wanneer de aansluiting op je nieuwe adres gereed is. Je kunt nu zelf je apparatuur aansluiten. Heb je een monteur besteld? Dan ontvang je een sms wanneer hij langskomt. Je kan weer gebruik maken van je [bedrijfsnaam] diensten. Veel plezier ermee!

Met vriendelijke groet,

2 gedachtes over “Dat gedoe met ‘u’ ook altijd

  1. In officiële en zakelijke brieven altijd ‘u’, ook al ken je elkaar persoonlijk nog zo goed. Is mijn manier, mag je over van mening verschillen. Medebloggers altijd ‘je’.:-)

    1. ‘U’ lijkt mij ook de beste optie als het om zakelijke, externe contacten gaat. En bloggen is vrijetijdsbesteding, dus dan mag ‘je’. Ik schrijf graag in de trant van: ‘Stel dat je zou moeten kiezen, …’ Daarmee probeer ik de afstand tussen lezer en blogger te verkleinen.

Reacties zijn gesloten.