Een dag met een strikje

Een warme doordeweekse voorjaarsdag.

Alsof het afgesproken werk is, verschijnen overal tegelijk blote benen en korte mouwtjes. Buiten lonkt de zon. Alleen op kantoor kan ik de verleiding niet weerstaan. Het werk is toch al vroeg gedaan.

Op naar de kust. Heerlijk zo’n doorsnee badplaats, kort voordat het toeristenseizoen van start gaat. Jong en oud, Katteker en bezoeker. Iedereen loopt genoeglijk over de boulevard.

Ontspannen.

Ik zie de zee en kijk naar de rivier. Ik wandel over het strand en struin langs de oever. Meeuw en ooievaar.

Ik zoek mooie schelpjes en vind bijzondere bloemen. Ik hoor de golven ruisen en het water stromen. Zilte lucht en zoete lente.

De schelpjes gaan mee. Over acht weken woon ik dicht bij de rivier en ver van de zee.

schelpjes

2 gedachtes over “Een dag met een strikje

    1. De zee zal altijd een magneet blijven. Circa 80% van de wereldbevolking woont er dicht bij. En bij jou is de kust een wezenlijk onderdeel van je leven. Als ik verder weg woon, wordt het strand nog specialer. Zoals elke grens en overgang.

Reacties zijn gesloten.