Het eerste openingsbod

Terwijl ik nog beduusd ben van de leuke woonplaats die ik zondag ontdekte, belt de makelaar. De kijker van vorige week heeft een openingsbod gedaan! Dit is het eerste bod sinds mijn appartement te koop staat. Vorige week vroeg hij al hoe snel ik het zou kunnen opleveren. Want deze potentiële koper wil er op behoorlijk korte termijn in. Als het doorgaat. ‘In overleg’, had ik eerder in augustus gezegd.

Natuurlijk zou die vraag ooit komen. Ik had het antwoord steeds een beetje voor mij uit geschoven. Vooral omdat de zoektocht naar een nieuw adres vrij moeizaam verliep. Er werd een antwoord verwacht. ‘Wat wordt in deze situatie eigenlijk onder ‘korte termijn’ verstaan?’, vroeg ik dus eerst maar. Nou, drie à vier maanden is dat ongeveer. Uhm, slik.

Om nu door eigen toedoen dakloos te raken, is ook weer zo wat. Want deze simpele vraag roept een kettingreactie aan consequenties en te ondernemen stappen op. Met de nodige ‘wat als’-scenario’s. En dan is er nog dat openingsbod. Wat moest ik daar van denken? De makelaar schetste desgevraagd een objectief beeld, vermoed ik. Ook hier zijn meerdere opties en tactieken mogelijk. Tjee. ‘U kunt er nog een nachtje over slapen’, zei hij.

strand Gelukkig heb ik vakantie. Ik stond toch al klaar voor een strandwandeling toen hij belde. Zo kon ik mijn gedachten ordenen tussen Katwijk en Noordwijk aan zee. Wetende dat het hier om een definitieve keuze gaat. Een keuze die een onherroepelijke wending aan mijn leven zal geven. Is mijn fijne appartement eenmaal verkocht, dan is er geen weg meer terug. En dan?

Ik twijfel niet aan mijn wens om uit dit pand te trekken. Maar wat daarna komt, is een grote sprong in het diepe. Op dit moment kan ik de consequenties qua werk, woonplaats en welbevinden onmogelijk overzien. Maar goed, ik had het toch zelf gezegd: als eenmaal de eerste stap is gezet, komt de rest stapje voor stapje vanzelf.

2 gedachtes over “Het eerste openingsbod

Reacties zijn gesloten.