Nabeschouwing kerst

Zouden veel mensen opgelucht zijn na de kerstdagen? Volgens onderzoek zijn onze verwachtingen elk jaar te hoog gespannen. Je moet samen genieten en het moet gezellig zijn. Ik vier kerst in vier verschillende gezelschappen en dit is wat ik aanschouw:

  • Een oudere hoogleraar, die zijn bevoorrechte positie vanzelfsprekend vindt.
    Een juriste, die uit betrokkenheid voor de rechten van kinderen opkomt.
  • Een vriendin met alweer een nieuwe vriend, die aan het zoveelste reisavontuur begint.
    Een alleenstaande moeder zonder vast werk, die niet aan de toekomst denken wil.
  • Een doof-blinde straatvechter, die begeert wat een ander bezit.
    Een wijze jonge man die achter overleunt, stil zijn buurvrouw beziet en geniet.
  • Een dertiger die alles heeft, maar steeds denkt dat hij tekort wordt gedaan.
    Een vijftiger, die op het voorspoedige herstel van haar dierbaren toost.

Niemand staat stil bij de oorsprong van het feest, behalve die vijftiger misschien.

Plataan Den BoschOchtend, twee dagen na kerst. Pasteltinten en parelmoer weerspiegelen elkaar in lucht en water zodra de zon opkomt. Het zal een stralende dag worden in gemoedelijk gezelschap. Een stil besneeuwd rivierlandschap. De plataan op het stadsbolwerk is behangen met ijsballetjes. Hij waakt over schilderachtig terrein. Knoestige zwarte knotwilgen op een deken van glinsterend wit.

Later, weer terug in de stad. Een magistrale kathedraal uit de oude wereld met talloze bogen en fabeldieren. Jeroen Bosch. Aan de voet een winters besneeuwd plein met koorgezang en glühwein. Mensen drommen samen rond een kerstboom vol gedichten en foto’s van dierbaren. Hier in katholiek Brabant gebeurt iets wat mijn ideale kerst zeer dicht benadert.